Dit verscheen voor het eerst in Lit Hub’s Ambacht van schrijven nieuwsbrief – meld u hier aan.
Ga naar een boekwinkel. Nee, we liggen meestal niet op de loer in de gangpaden (hoewel dat misschien wel zo is), maar we zijn betrouwbaar te vinden in het dankwoord achterin een boek. De voorkant van de winkel zal gevuld zijn met bestsellers en nieuwe releases, dus ga terug naar de sectie met boeken die op de plank lijken te staan of naast de jouwe staan en kijk eens naar de shout-outs op de laatste pagina’s. Ga thuis naar je eigen boekenplank en doe hetzelfde met je favoriete titels. Doe dit ten slotte met alle composities die u in uw voorstel vermeldt. Al deze erkenningssecties helpen je bij het samenstellen van een lijst met agenten die je kunt pitchen.
De twee rijkste bronnen voor het vinden van informatie over agenten zijn Dichters en schrijverseen tijdschrift en website, en de webdatabase Publishers Marketplace. Dichters en schrijvers heeft een gedetailleerd overzicht van agenten en het tijdschrift publiceert vaak profielen van agenten en advies van hen. Publishers Marketplace houdt de recente deals van agenten bij en maakt deze bekend, wat een goede manier is om te zien welke categorieën een agent momenteel verkoopt. Vooral bij non-fictie, waar er vaak een kloof van meerdere jaren zit tussen de deal en de publicatie, is het kijken naar gepubliceerde boeken van onschatbare waarde, maar die boeken weerspiegelen deals die minstens twee jaar eerder, zo niet langer, plaatsvonden.
Publishers Marketplace kan u informatie geven over nieuwere en junior agenten die misschien een paar deals hebben gesloten, maar wier boeken nog niet op de wereld zijn verschenen, hoewel u weet dat zelfs Publishers Marketplace mogelijk niet het volledige beeld geeft van wat een ‘babyagent’ (zoals we ze liefkozend noemen, hoewel dat nooit zou moeten gebeuren!) met zich mee zou kunnen brengen. Agent Rayhané Sanders biedt nuttig, gedetailleerd advies over waarom het onderzoeken van junioragenten de moeite waard is, wat ook mijn ervaringen als babyagent weerspiegelt:
Uitgeven is een old-school-industrie, in die zin dat als een assistent groen licht heeft gekregen om een lijst op te stellen, dit betekent dat ze waarschijnlijk achter de schermen/zonder krediet aan heel veel gepubliceerde boeken heeft gewerkt. Dat wil zeggen dat zelfs als je de naam van Junior Agent niet ziet verschijnen in heel veel Publishers Marketplace-dealrapporten, zelfs als je haar naam niet bedankt ziet in de erkenningssecties van je favoriete composities, dat niet betekent dat ze niet klaar en in staat is om je te vertegenwoordigen en een boekdeal voor je te regelen. Junior agenten bij bureaus stellen nog steeds hun eigen lijsten op, terwijl ze de overstap maken van werken in andere administratieve functies – ze zijn vaak jonger, hebben zowel persoonlijk als professioneel meer tijd om aan je debuut te besteden, en ze hebben honger. Toen ik begon als babyagent, nam ik manuscripten aan die veel werk vergden; manuscripten die ik vandaag de dag waarschijnlijk niet meer zou aanraken. Ik heb niet dezelfde soort tijd, en mijn bord is voller nu ik ouder en meer gevestigd ben. Maar in die tijd deed ik vier, vijf, tien rondes met een auteur voordat ik een boek op de markt bracht. Ik zou voorstellen meeschrijven. Ik zou er veel tijd aan besteden omdat ik honger had om mijn lijst samen te stellen.
Ik adviseer opkomende schrijvers altijd om hun lijst met droomagenten te verwijderen voor ondervraging, vervolgens de helft van de namen te schrappen en ze te vervangen door junioragenten bij het bedrijf van hun droomagent. Op veel websites van bureaus kun je biografieën en verlanglijstjes van junior-agenten vinden, en je kunt altijd online speuren op Publishers Marketplace of zelfs Google om erachter te komen of assistenten bij bureaus al een of twee projecten hebben verworven. Wat je in deze fase van het spel nodig hebt, is iemand die in je gelooft en samen met je een droom wil verwezenlijken, ook al heb je nog geen lang cv. Een jonge, hongerige agente die veel tijd voor je heeft en ruimte op haar bordje heeft om te vullen is soms precies wat je zoekt.
Omdat ik ooit een babyagent ben geweest en nu, als meer ervaren, zie hoe agressief mijn junior collega’s moeten werken om hun lijsten vanaf nul op te bouwen, ben ik het daar volledig mee eens, hoewel die aantrekkingskracht moeilijk te zien kan zijn als je in de loopgraven zit. Schrijvers, vooral als ze in groepen rondzwerven op schrijversconferenties en lezingen, kunnen een beetje naamloos worden over hun agenten. Ik beschouw het als het equivalent van rondlopen met een herkenbaar dure designerhandtas – precies op het niveau van smakeloos, maar indrukwekkend! Weet dat het laten vallen van een mooie naam vrijwel niets zegt over de kwaliteit of de toekomst van de relatie in kwestie.
Ik heb een aantal van mijn meest geliefde (en succesvolle!) Klanten aangenomen toen ik nog een babyagent was, en er ontstaat een heel speciale band tussen auteur en agent als je samen je carrière laat groeien. Het kan een heel bevredigende manier zijn om met iemand samen te werken die mogelijk je hele schrijfcarrière bij je blijft. (En het werken met een toekomstige machtsagent aan het begin van haar carrière kan een eigen ‘Ik zag de Velvet Underground in 1965’-cachet hebben; na verloop van tijd zul jij degene zijn met opscheppen.)
Wees gerustgesteld in de wetenschap dat alle agenten een angstaanjagende reeks namen met zich meedragen van schrijvers die we hebben doorgegeven en die groot succes hebben geboekt.
Het is absoluut waar dat een gevestigde en vooraanstaande agent diepere relaties met uitgeverijen zal hebben dan een nieuwere. Een schrijver kan zich zorgen maken dat een minder ervaren of jongere agent door uitgevers niet serieus wordt genomen. Als iemand die het rustige gedeelte hardop zegt, herkende ik iets van mezelf in de aspirant-schrijver die ik op een schrijversconferentie ontmoette (toen ik nog een frisse blik van achter in de dertig was) die me enigszins twijfelachtig vroeg: ‘Maar nemen redacteuren eigenlijk contact met je op?’ Houd deze vraag wellicht voor je, maar kijk ook eens goed naar het bureau waar eventuele junioragenten werken en de boeken die dat bureau heeft verkocht.
Junior-agenten kunnen profiteren van de relaties die hun bureau (en hun baas) heeft met uitgevers. Als een redacteur een inzending ontvangt van een nieuwere agent bij een bureau waarmee hij eerder deals heeft gesloten, zal hij deze waarschijnlijk serieus nemen uit respect voor de relatie met het bureau. Zoals ik van redacteur na redacteur heb gehoord, zijn ze ook vaak blij dat er nieuw bloed in het spel zit. Dit betekent niet dat je niet meer senior agenten of de machtsagent van je dromen moet inzetten. Agent Sarah Bowlin van Aevitas heeft uitstekend advies over hoe u uw inzendingslijst kunt balanceren tussen gevestigde en opkomende agenten:
Meestal vertel ik mensen dat ze drie verschillende groepen moeten maken – de ‘sterren’- of ‘droom’-agenten, de echt goede mensen die misschien beter beschikbaar zijn, en de assistenten of vroege carrière-agenten die een nieuwe lijst aan het samenstellen zijn – en dan elke ronde een paar agenten uit elke groep ondervragen. Dus als je feedback krijgt waardoor je tussen de rondes iets moet herzien of veranderen, heb je nog steeds een aantal mensen uit elke groep om naar terug te gaan.
Hoewel gelijktijdige inzendingen (de term in de branche voor het tegelijkertijd versturen van vragen naar verschillende agenten) acceptabel en zelfs te verwachten zijn, moet u voorkomen dat meerdere agenten bij hetzelfde bureau tegelijkertijd vragen stellen. Agenten houden er niet van om met hun collega’s te moeten concurreren voor projecten. Het proces van het aanmelden van klanten is al competitief genoeg, en het bureau zelf werkt het beste als een plaats van samenwerking en wederzijdse ondersteuning, en niet als interne concurrentie. Als twee agenten bij hetzelfde bureau geïnteresseerd zouden zijn om u te vertegenwoordigen, zou de een zich moeten neerleggen bij de ander en daar mogelijk boos over worden. (We brengen genoeg van onze dag door met pissen uitgeversdus we kunnen ons het beste niet tegen elkaar keren.)
Bovendien, als je met je inzending een bureau bombardeert, kan het lijken alsof je spaghetti tegen de muur gooit om te zien wat blijft hangen, in plaats van vooraf onderzoek te doen om een doordachte keuze te maken. Als een bepaalde agent wel slaagt, kunt u zeker een andere agent in dezelfde winkel bevragen.
Over die passen: ze zijn onvermijdelijk en je zult natuurlijk teleurgesteld zijn, vooral als ze afkomstig zijn van een agent met wie je ervan hebt gedroomd om mee te werken. Weet ten eerste dat de meest succesvolle relaties tussen agent en auteur net als alle andere zijn: ze werken het beste als beide partijen dezelfde passie hebben. Ten tweede: troost u met de wetenschap dat alle agenten een angstaanjagende reeks namen met zich meedragen van schrijvers die we hebben doorgegeven en die grote successen boekten. Auteur en rechtsgeleerde Dorothy Brown zei over passen dat een pas niet betekent dat je dat ook doet nooit gepubliceerd worden, gewoon niet nu, met deze persoon.
Ten slotte sturen veel agenten helemaal geen pasjes. Ik verontschuldig mij namens ons; Ik weet dat het verontrustend is, maar het is zeker niet persoonlijk. Voor velen van ons laten de uren in de werkweek ons niet toe om alle ongevraagde inzendingen zorgvuldig te lezen en een goede service te bieden aan de klanten die we al hebben, wat altijd onze topprioriteit is. Een non-respons kan een pass betekenen, hoewel er geen vaste regel bestaat over de hoeveelheid stilte die betekent ‘niet voor mij’. Je kunt zeker een follow-up geven, hoewel ik zou vermijden om meer dan twee of drie vervolg-e-mails te sturen. Op veel websites van bureaus wordt aangegeven hoe lang het duurt voordat de agenten reageren en of ze reageren op inzendingen waarin ze niet geïnteresseerd zijn.
________________________________________________
Afkomstig van Neem het van mij aan door Alia Hanna Habib. Herdrukt met toestemming van Pantheon Books, een afdruk van de Knopf Doubleday Publishing Group, een divisie van Penguin Random House LLC. Copyright © 2026 door Alia Hanna Habib.
