September is mijn verjaardagsmaand, dus deze nieuwste reeks sciencefiction-, fantasy- en speculatieve boeken voelt vooral als een cadeautje voor mij, maar ook voor jou! Fantasie-overvallen, magische spionagethrillers, dystopische abortusplegers, huwelijksverhalen uit parallelle universums, deepfake Dorian Grays, huizen die sterven om te worden achtervolgd – wat wil je nog meer? Laten we de extra goodies van onze SFF-preview van 2026, Freya Marske’s, niet vergeten Lichamen van magie en Emily St. John Mandel’s Verlaat de partij!
*
Scott Hawkins, Zwartstaart
(Kroon, 1 september)
Het eerste boek in meer dan tien jaar van de auteur van de geliefde moderne horror-cultklassieker De bibliotheek op Mount Char is een reden voor een feestje, en het klinkt ook raar als iedereen weggaat. De dieren in het bos volgen een oude, intens territoriale hiërarchie van jagers en prooien: wolven versus jagende katten, halfbloeden die afwisselend worden geaccepteerd of afgewezen door hun respectieve kuddes of roedels. Maar dan jagen de mensen op hen terwijl ze het bos vernietigen, en al die generaties lange wrok verdwijnt uit het raam als de halfwolf Blacktail opstaat als de duistere kampioen van de Bosgod. Tijdens een moordpartij die begint met wraak op mensen, maar uiteindelijk apocalyptisch wordt, ontmoet Blacktail allerlei dierlijke bondgenoten die hem het einde van de wereld van de twee-leggers willen zien bewerkstelligen.
Chloe Benjamin, Onder Verhaal
(Putnam, 1 september)
Laurel Salter, een dertiger wetenschapper die mycelium bestudeert, ontvlucht haar werk en haar gebroken huwelijk voor de afgelegen anonimiteit van het McMurdo Station op Antarctica. Maar buiten het station bevindt zich de Arc, een buitenaards licht dat grote aantallen natuurkundigen – zoals haar ex-man Eli – aantrekt om de effecten ervan te bestuderen. Wat hij ontdekt bevestigt zijn theorie van het antiuniversum, een parallelle wereld waarin de tijd achteruitgaat. Maar het is Laurel die zich het meest aangetrokken voelt tot het antiuniversum, en tot het potentieel om het tragische verlies te helen dat hun partnerschap verbrak. Dit klinkt als een speculatieve riff De afgelopen vijf jaar; Ik verwacht nu al de lelijk huilende catharsis.
Mary G.Thompson, Kostbare kinderen
(Tachyon-publicaties, 1 september)
Deze duistere speculatieve roman zou een Zwarte spiegel aflevering met zijn onverschrokken blik op ouders die ‘alles zouden doen’ om hun kind terug te krijgen, maar een even afschuwelijke weergave van het voorrecht en de rechten die in een dergelijk scenario voortkomen. In een toekomst waarin de levensduur van kinderen grimmig wordt verkort, heeft vruchtbaarheidskliniek Generations, Inc. een oplossing: rijke families kunnen hun kinderen klonen en de dood omzeilen door het bewustzijn van hun kind naar een nieuwe host te uploaden. Het maakt niet uit dat die dubbelgangers hun eigen bewustzijn hebben, om nog maar te zwijgen van de pleeggezinnen die hen liefdevol hebben grootgebracht. Wanneer de Blakes de derde versie van hun tienerzoon Geoff willen, moet de jonge Nathan Donovan zijn gedachten overgeven aan die van iemand anders, maar de overdracht mislukt, waardoor beide bewustzijnen moeten vechten voor hun overleving. Ondertussen begint Geoffs zus Di te vermoeden dat Geoff 2.0 een oplichter was. Het zijn schaduwen van oude verhalen over gevonden vermiste kinderen die bedriegers zijn, gekruist met de moderne ethiek van embryodonatie en andere grijze gebieden op het gebied van vruchtbaarheid.
Eerste Mohammed, Wickhills
(Tor Boeken, 8 september)
Een fantastische spionagethriller die zich afspeelt in de straten en ondergrondse gangen van een magische stad? Hel ja. De stad Wickhills wordt beschermd door Seaborne, een inlichtingendienst die slimme types zoals Vycol Ferec inhuurt voor uiterst geheime missies. Maar wanneer zijn laatste bezit een wetenschapper is die overloopt uit een andere stad – een wetenschapper die mogelijk een apocalyptisch wapen verbergt – wordt hij door Seaborne verbrand. Op de vlucht in de stad die hij ogenschijnlijk beter kent dan wie dan ook, maar waarvan hij ook beseft dat hij er niets vanaf weet, moet Ferec zijn hele wereldbeeld herschikken over wat juist is en wie de ‘goeden’ zijn. Dit klinkt ook als een van die romans waarin de setting je nog lang zal bijblijven, van de organische eigenaardigheden van Wickhills letterlijke fundamenten tot enkele van zijn eeuwenoude inwoners die misschien wel de geheimen van de ware aard van de stadstaat bezitten.
Helene Wecker, De poorten van middernacht
(Harper, 15 september)
De historische fantasytrilogie van Helene Wecker (die begon met De Golem en de Jinni) eindigt in 1930 in New York City: dertig jaar sinds Ahmad de jinni de fles met daarin de gevangengenomen tovenaar Yehudah Schaalman in de Syrische woestijn begroef. Maar wanneer Schaalman een vreemdeling ertoe verleidt de fles op te graven, keert hij terug naar de Big Apple, met de bedoeling wraak te nemen op de golem Chava, die gewoon in alle rust voor haar tuinreservaat in Brooklyn wil zorgen. Ook Ahmed, die zijn baan is kwijtgeraakt tijdens de beurskrach van 1929, en een klinkhamer van het in aanbouw zijnde Empire State Building met geheime verbindingen met hen allemaal komen naar de stad toe.
SV Lockwood, Een aanvulling op schurken
(Binderijboeken, 22 september)
Ik ben dol op overvallen, en ik ben zo opgewonden om dit jaar meer op vrouwen gerichte fantasy-overvallen te zien, tussen CL Polk’s De Feywild-baan en nu het debuut van SV Lockwood. De bedrieglijke dief Myria klinkt als een echte Debbie Ocean (gratis), in die zin dat ze genoeg tijd heeft gehad om in de gevangenis van Carintheum te sluipen om wraak te nemen op haar meester die haar daar heeft neergezet nadat ze de Elysius-kluis had gekraakt. De oude bemanning herenigen? Op het. De koning der bedriegers voor de gek houden om zijn hulp te krijgen? Ze werkt aan dat probleem. Beslissen of je een nieuwe bondgenoot vertrouwt als er gevoelens bij betrokken zijn? Dit klinkt alsof het op de beste manier rommelig gaat worden.
Alma Katsu, Incarneren
(GP Putnam’s Zonen, 22 september)
Een moderne kijk De Foto van Dorian Gray door middel van algoritmen voor sociale media voelt Alma Katsu’s nieuwste versie erg in gesprek Vorig jaar: De mislukte influencer Dorothy Wagner besluit zichzelf opnieuw uit te vinden als Dr. Frankenstein voor Isabella, een verbluffend realistische deepfake die snel miljoenen volgers verzamelt. Maar wat zal het betekenen als zoveel mensen bereid zijn te geloven dat Isabella echt bestaat? Zal het de schepping voldoende overtuigingskracht geven om gevaarlijk te worden voor haar schepper? Zal Isabella, net als Frankenstein, pleiten voor haar eigen bestaan, los van haar afkomst?
Inez Ray, Buizerd
(Binderijboeken, 22 september)
In 2086 houden bedrijven toezicht op de vruchtbaarheid en hebben ze abortus verboden. Vroedvrouw Mae Bastet, die een straf uitzit wegens kindermoord, heeft zeven jaar zonder haar kinderen doorgebracht in Buzzard, de privégevangenis die wordt gerund door het paramilitaire bedrijf Obsityan. Het is ogenschijnlijk haar taak om de gezondheid van jonge dronepiloten in de gaten te houden, maar wanneer een van die tieners zwanger wordt, stelt dat Mae voor een vreselijk persoonlijk dilemma: haar plicht als vroedvrouw doen en het risico lopen haar kinderen nooit meer te zien, of medeplichtig blijven aan de misdaden van Obsityan?
Micha Johnson, Het onheilspellende
(Putnam, 29 september)
Van de auteur van De ruimte tussen werelden komt een horrordebuut dat begint met een meeslepend uitgangspunt voor onze tijd: drie levenslange beste vrienden proberen samen een huis te bouwen wanneer een van hen een landhuis uit de burgeroorlog erft. Shantell staat begrijpelijkerwijs sceptisch tegenover het zogenaamd dromerige Abernathy House dat is nagelaten aan haar vriend Avery en zijn aannemersbroer Tobias, maar die angsten smelten weg als ze naar binnen stappen. Iets buitenaards doet de angst letterlijk wegsmelten. Is het feit dat het huis zelf hen op griezelige wijze in betere versies van zichzelf verandert de moeite waard om je zorgen over te maken? Waarschijnlijk. Idem de aanwezigheid van geesten uit de constructie van Abernathy 170 jaar geleden, toen een dochter van de Confederatie een huis wenste waar niets ergs zou gebeuren. Iets zegt me dat het huis al die rust beu is en iets anders wil worden…
