Zoals velen van Vriend’s critici, dacht ik meteen aan Barney tijdens het kijken naar de horrorfilm. Dat zorgde er automatisch voor dat ik het uitgangspunt van de film ging waarderen en er bang voor was. Mijn jeugdplezier van soortgelijke shows als Vriend zou nu een grote horrorwending krijgen. Nostalgie kan beangstigend zijn.
Vriend was een horrorfilm die je aandacht meer dan waard was. Het is een van de meest verontrustende horrorfilms die ik in een tijdje heb gezien. Het zou mogelijk de beste kunnen zijn op het filmschema van 2026, of op zijn minst in de top 10 van het jaar.
Ik voelde me van begin tot eind ongemakkelijk bij de film, en dat maakt het volgens mij zo’n leuke horrorfilm.
Waarschuwing: Buddy-spoilers staan voor de deur. Ga voorzichtig te werk.
Buddy Het hebben van kinderslachtoffers zorgde ervoor dat ik me automatisch ongemakkelijk voelde
Ik hou van horrorfilms. Ik heb er zoveel gezien, en sommige hebben echt verontrustende inhoud. Niets maakt mij echter ongemakkelijker dan het zien van een kinderhoofdrolspeler in horrorfilms. Het is fictie, maar het zien van de moord op kinderen is iets dat me angst aanjaagt en me meteen zorgen maakt over wat er gaat gebeuren. Als we Grace (Cristin Milioti) ontmoeten, verwacht ik dat zij de nieuwe hoofdrolspeler wordt. Dit deed mij zuchten van verlichting.
Ze duurt niet lang in deze wereld. Het is weer de focus op de kinderen. De meeste kinderen sterven, maar… Vriend slaagt erin mij niet volledig te traumatiseren over dat feit. Ik voel me er nog steeds ongemakkelijk bij, maar op een verteerbare manier.
Ik kon niet voorspellen wat er daarna zou gebeuren, dus ik was erop voorbereid dat Buddy zou winnen
Vriend is een van die films die steeds meer losbarst naarmate het vordert. Dat maakt voorspellen wat er daarna gebeurt vrijwel onmogelijk. Ik wist niet of Buddy zou winnen of dat Freddy (Delaney Quinn) het zou overleven. Gelukkig heeft Freddy het overleefd, maar het was een stressvolle rit.
Het werd zelfs nog stressvoller toen iedereen behalve zij begon te sterven. Sommige van de beste horrorfilmfranchises zorgen ervoor dat je je voortdurend zorgen maakt. Vriend slaagt in deze prestatie.
De film eindigt en laat je met veel vragen achter, dus een vervolg zou ik niet erg vinden. Daarom zou het eigenlijk kunnen toetreden tot de categorie horrorfilmfranchises en me laten raden welke horror ik hierna kan verwachten.
Buddy was zowel nostalgisch als verdraaid, en daar bleef ik aan denken
Zelfs daarna Vriend eindigde, had ik geen gevoel van vrede. Freddy heeft nu haar moeder verloren en is onderworpen aan zoveel trauma. Ook weten we niet precies hoe alles bij Buddy werkt. Op een dag zou hij kunnen terugkeren om haar en andere weerloze kinderen te terroriseren. Daarom bleef het idee van de film lang na de aftiteling in mijn hoofd hangen.
Aanvullend, Vriend doet zo goed zijn best om op de klassieke kinderprogramma’s uit mijn kindertijd te lijken, dat het me deed nadenken over hoe raar alles aan hen was. Waarom accepteerden we een paarse dinosaurus gewoon als normaal? Of poppen die zoveel doen? Hoe zit het met de vreemde karakters van Sesamstraat? We hebben niet genoeg vragen gesteld, en Vriend doet mij dit beseffen.
Vriend is een van die horrorfilms waarvan ik denk dat ze nog beter zullen verouderen met herbekijken en jaren. Het is een fascinerende nostalgische hit die ook eng is.
