David Grossman, algemeen beschouwd als de meest prominente romanschrijver van Israël, heeft de campagne van zijn land in Gaza beschreven als een genocide.
Dagelijks met het Italiaans spreken La RepubblicaIn een eerder vandaag gepubliceerde interview, de bekroonde auteur en ontvanger van de Israel Prize for Literature 2018, zei dat hij na jaren van weerstand tegen de termijn nu ‘niet kan helpen’, maar het kan gebruiken:
Maar nu kan ik het niet helpen – geen enkele na wat ik in de kranten heb gelezen, niet na de afbeeldingen die ik heb gezien, niet na het spreken met mensen die er zijn geweest.
De opmerkingen van Grossman komen slechts enkele dagen na twee grote Israëlische rechtengroepen – B’Tselem en artsen voor mensenrechten – waaruit Israël genocide pleegde in Gaza, te midden van de groeiende wereldwijde veroordeling van de gedwongen honger die de strook heeft gebracht in de rand van hongersnood. Israëls 22 maanden durende aanval op de belegerde enclave heeft het leven van meer dan 60.000 mensen geëist, ten minste 18.500 van hen kinderen (hoewel vooraanstaande autoriteiten zoals zoals Het Lancet beschouw deze cijfers als een significante onderwaarde). B’Tselem en artsen voor mensenrechten sluiten zich aan bij Amnesty International, artsen zonder grenzen, Human Rights Watch en tientallen andere mensenrechtenorganisaties bij het classificeren van de acties van Israël in Gaza als genocide.
“De bezetting heeft ons gecorrumpeerd,” Grossman – een uitgesproken vredesactivist die in 2017 de Man Booker International Prize ontving voor zijn roman Een paard loopt een bar binnen—Geleefd om te zeggen. “Ik ben er absoluut van overtuigd dat de vloek van Israël begon met de bezetting van de Palestijnse gebieden in 1967. Misschien zijn mensen het zat om erover te horen, maar dat is de waarheid. We zijn militair krachtig geworden, en we zijn gevallen in de verleiding geboren uit onze absolute kracht, en het idee dat we alles kunnen doen.”
De opmerkingen van Grossman zijn welkom en zullen hopelijk andere prominente culturele figuren aanmoedigen om eindelijk te spreken, maar men vraagt zich af wat hem zo lang duurde. Zoals het geval is met de tientallen westerse politici, journalisten en diverse publieke figuren die dat hebben geconcludeerd dit Is de geschikte week om een gewervelde dieren te worden, ik kan het niet helpen, maar nadenken over de duizenden – de tienduizenden – van onschuldige levens die gered zouden zijn geweest als degenen met Clout de afgelopen anderhalf jaar anderhalf jaar besloten waren, dat het stoppen van de willekeurige slachting van gekooide burgers belangrijker was dan de bescherming van Israeli en Amerikaanse zionisten tegen de terminologie.
(h/t De voogd))
