Rotsachtig viert dit jaar zijn 50e verjaardag, en de Sylvester Stallone-film is niet alleen een van de beste boksfilms ooit gemaakt – de iconografie is bekend bij mensen die in 1976 niet eens leefden. We staan op het punt om nog meer vertrouwd te raken met het verhaal, dankzij Peter Farrelly’s Ik speel Rockyeen biografisch drama over de making of Rotsachtigwanneer het op de filmkalender van 2026 staat. Recensies zijn binnen nadat de film in première ging op het Toronto International Film Festival, en als je het er nog niet over had Ik speel Rocky voorheen, zul je nu zijn.
Er is veel ophef rond Anthony Ippolito, die werd gecast als de jonge Sylvester Stallone. Hij spijkert zeker de stem en branie van Stallone in de Ik speel Rocky trailer, en zijn optreden is een belangrijke reden waarom Chris Bumbray van JoBlo het komende drama een “knock-out” noemt. De criticus beoordeelt de film met een “Geweldige” 9 op 10 en noemt het een “liefdevol eerbetoon” aan Stallone en Rocky Balboa:
Wat helpt is dat Anthony Ippolito griezelig is als Stallone. Hoewel ik meteen wist dat hij Sly vanuit fysiek oogpunt zou vastleggen, vroeg ik me af of hij de sfeer of zijn intelligentie zou kunnen overbrengen, maar hij heeft de rol vanaf het eerste frame overgenomen. Je vergeet dat je naar een optreden kijkt, waarbij Ippolito nog indrukwekkender wordt wanneer Farrelly enkele van Rocky’s meest iconische momenten opnieuw naspeelt, die met veel aandacht voor detail worden nagebootst.
zegt Pete Hammond van Deadline Ik speel Rocky – net als de film waarop het is gebaseerd – zou mensen misschien kunnen inspireren om de bokssport te beoefenen. Hammond is niet alleen mogelijk de beste sportfilm, maar ook een van de beste en meest vermakelijke films die ooit over het maken van films zijn gemaakt. Hij vervolgt:
(I Play Rocky) is in alle opzichten een winnaar, een film die in feite dezelfde emotionele klap weet te dragen als de originele Rocky en een optreden van Anthony Ippolito bevat dat zo griezelig is dat ik geen moment dacht dat hij iemand anders was dan de werkelijke Stallone. Het voelt alsof ze zojuist verouderingstechnologie hebben gebruikt, zodat Stallone zichzelf een halve eeuw jonger kon spelen. Maar vergis je niet: Ippolito’s krachtige, ontroerende en inspirerende vertolking is niet louter een imitatie. Deze man bewoont Stallone in alle opzichten en levert een authentiek portret af dat je zal verbazen.
Owen Gleiberman van Variety is een andere criticus die maar niet kan stoppen met het zingen van de lof van Anthony Ippolito. Uit de fysieke overeenkomsten, zoals de hangende ogen en uitstekende lippen, en zijn stem, zegt Gleiberman dat Ippolito op die leeftijd Sly Stallone volledig belichaamt:
Ippolito’s imitatie van de stem van Stallone is een wonderbaarlijke channeling. Hij krijgt dat superlage achter in de keel gegrom, de papperige mondintonatie, de woorden die eruit druipen als melasse, het gevoel dat zijn hele persoonlijkheid een vriendelijk gemopper in slow motion is. Als we naar Anthony Ippolito kijken en luisteren, kunnen we geloven dat Sylvester Stallone recht voor ons staat, al is de uitvoering meer dan alleen een geweldige nabootsing. Hij speelt echt Stallone – de lieve koppige en hardnekkige persoon die hij destijds was.
David Rooney van THR zegt dat deze film zeker een gevoelige snaar zal raken bij iedereen met een nostalgische liefde voor Rotsachtigwaarbij de meest iconische momenten van de film met eerbiedig respect worden nagebootst. Sommige van die scènes zijn effectiever dan andere, maar de prestaties van Anthony Ippolito overstijgen alle klachten. Rooney schrijft:
Het element dat de film bij elkaar houdt is Ippolito, die de onleesbare, rommelende dictie, de hangdog-expressie en de kolossale lichamelijkheid van Stallone vastlegt, terwijl hij op dit onbewezen punt in zijn carrière nooit zijn onzekerheden uit het oog verliest. I Play Rocky hergebruikt het grootste deel van de emotionele verheffing uit de film in de film, maar iedereen met goede herinneringen aan het boksdrama – misschien vooral degenen die het destijds voor het eerst zagen – zal een golf van opgetogenheid voelen vanaf het moment dat de themamuziek van Bill Conti wordt ingeklapt.
Maar zoals Rocky Balboa weet, kun je ze niet allemaal winnen. Chase Hutchinson van The Wrap belt Ik speel Rocky een ‘misfire’, waarbij wordt geschreven dat het alle verwachte beats raakt, maar ze geen groter leven geeft. Hutchinson zegt dat de film ‘meer vermoeiend dan meeslepend’ is, en kijkers zullen wensen dat ze hem net hadden gezien Rotsachtig in plaats van. Zijn Ik speel Rocky recensie luidt:
Helaas, terwijl de echte Sly die emotionele diepgang in Rocky vond, doet de fictieve versie van hem dat hier nooit, zelfs als hij wordt gepusht. In plaats daarvan krijgen we een film die over het algemeen in de smaak valt bij het publiek, met hier en daar een paar speelse grappen over het maken van films, maar zonder filmische ziel kan hij zich de zijne noemen. Het onthult nooit dat diepere ‘emotionele waarom’, waardoor het onconventionele succesverhaal van Stallone wordt gereduceerd tot iets agressief conventioneels en zonder een grotere emotionele klap.
Ik speel Rocky heeft op het moment van schrijven een Rotten Tomatoes-score van 75%, en uit de bovenstaande recensies blijkt duidelijk dat Anthony Ippolito iemand zal blijven waar we over horen in de aanloop naar de release van de film. We hebben nog wat tijd voordat dat gebeurt, want het drama van Peter Farrelly verschijnt op vrijdag 6 november in beperkte oplage in de bioscoop.
Als je in de tussentijd jezelf wilt opfrissen met de klassieker van Sylvester Stallone, Rotsachtig is beschikbaar om te streamen met een Paramount+ abonnement.
