Er kan worden beweerd dat William Wyler de beste regisseur is die ooit een voet op deze planeet heeft gezet.
Drie van zijn films – Mevrouw Miniver, De beste jaren van ons leven (een persoonlijke favoriet van mij omdat het een van de beste oorlogsfilms ooit gemaakt is), en Ben-Hur won Beste Film en hij won Beste Regisseur voor alle drie de films. Hij werd ook maar liefst twaalf keer genomineerd voor Beste Regisseur, meer dan welke andere regisseur dan ook ooit.
Nou ja, zo productief als hij was, regisseerde hij meer dan 30 westerns, maar misschien wel zijn beste is die uit 1958. Het Grote Land met Gregory Peck in de hoofdrol. Ik zou het een van de beste westerns ooit gemaakt willen noemen, ook al zie je hem zelden op de best-of-western-lijsten (inclusief die van ons!). Dit is waarom het zo’n juweeltje is.
Gregory Peck speelt een man die er de voorkeur aan geeft de vrede te bewaren zonder geweld
Weet je, veel mensen praten graag over Clint Eastwood Onvergeeflijk als een deconstructie van de westerse mythe, en ja, dat is het zeker. William Munny is een onverbloemde voormalige bandiet, en hij is geen goede man, ook al probeert hij het. De film romantiseert het Westen echter niet en schetst feitelijk een nogal somber beeld van hoe het waarschijnlijk was om toen te leven.
Het Grote Land ondermijnt ook de westerse mythe, maar op een heel andere manier. Zie je, westerns gingen altijd over machismo. Ze gingen over mannen die mannen zijn en vaak eerst schieten en later vragen stellen. Maar het karakter van Gregory Peck, James McKay, is helemaal niet zo. In plaats daarvan is hij zachtaardig, gemoedelijk en zelfs vredig. Dit is in strijd met een familieoorlog waar hij middenin zit sinds hij trouwt met de dochter van de vader die in oorlog is met een vijand.
Iedereen verwacht dat McKay een stapje verder zal gaan en ‘een man zal zijn’, maar hij leeft niet volgens de verwachtingen van anderen. Dit leidt ertoe dat mensen denken dat hij een lafaard is, terwijl dat in werkelijkheid helemaal niet het geval is. Hij ziet gewoon niet de noodzaak in om zichzelf tegenover wie dan ook te bewijzen. Dit is een heel andere westerse ‘held’ dan de meeste die je in de jaren ’50 zag, waardoor deze western er echt uitspringt.
De partituur is waarschijnlijk een van de mooiste die het genre ooit heeft voortgebracht
Ik denk niet dat iemand zal debatteren over het grootste thema aller tijden voor een western. Het is degene van Het goede, het slechte en het lelijke van de legendarische componist Ennio Morricone. Maar weet je, hier gaat het over dat thema, vergelijkbaar met het thema van Kakenhet is zo geweldig dat het bijna GROTER is dan de film. Zoals je vaak tegenkomt Het goede, het slechte en het lelijke thema in andere films, en vaak geparodieerd.
Dat gezegd hebbende, het thema Het Grote Landvan Jerome Moross, is zo aangrijpend en zo meeslepend dat ik denk dat het kan wedijveren met het meesterwerk van Morricone. In feite is de hele score aan Het Grote Land is gewoon zo ambitieus en geweldig dat het helemaal bij DEZE film past, en bij geen enkele andere.
Dat maakt het denk ik echt bijzonder. Deze film voelt vaak groots en tegelijkertijd vol aan, en deze score past perfect bij de energie van de film. Het is absoluut een van de beste partituren die ik ooit heb gehoord, en niet alleen voor een western.
Uiteindelijk verdient het veel meer liefde dan het vandaag krijgt, omdat het een meesterwerk is
Ik heb er eigenlijk nog nooit van gehoord Het Grote Land totdat mijn vader het mij aanbeveelde, omdat het als kind echt een blijvende indruk op hem achterliet, en ik begrijp wel waarom.
De film is anders dan alle andere westerns die ik ooit heb gezien, maar past ook prima binnen het genre. De hele cast is geweldig (vooral Burl Ives), en het neemt je echt mee.
Dus als je het nog niet gezien hebt Het Grote Land toch, ga het zeker eens bekijken. Het is een meesterwerk waar je niet vaak genoeg over hoort.
