Zoveel, lezers! Vergeet je problemen en kom naar Lit Hub!
Een groot deel van de bende kwam deze week IRL samen, dankzij de National Book Awards. Emily Tempel is verheugd te kunnen bevestigen dat verschillende collega’s die voorheen alleen op Zoom werkten, inderdaad torso’s hebben. Oude vrienden kwamen weer bij elkaar. Oliver Scialdone En James Folta dekte de actie. En iedereen was er trots op Dan Sheehandie in de uitzending een speciale shout out kreeg vanwege zijn standvastige morele kompas.
De heer Sheehan zelf zegt dat de avond “balsem voor de ziel was. In de toekomst zal (hij) elke vrijdag vanuit Wyoming komen vliegen voor happy hours.” Dienovereenkomstig kunt u verwachten dat deze column bij zonsopgang wordt geplaatst.
Hoewel Drew Broussard deel uitmaakte van het FOMO-contingent en woensdag op afstand moest juichen voor de NBA/Hub, genoot hij van een smakelijk zilveren randje. De hele week kookt hij uit Alison Roman’s nieuwste boek, Iets uit niets– en “heet verdomd, het is geweldig!”
Deze week, Molly Odintz ging ook allemaal over de zilveren randjes. Ze beveelt zorg aan – zowel ‘het geven als het ontvangen ervan’. Hoewel een grote vakantie naar IJsland werd ontsierd door een griepaanval, genoot ze op de Scandinavische eilanden dankzij de attente begeleiding van een partner. Molly, vanuit de ziekenboeg, zegt: “Ook hebben we gekeken Een ridderverhaal omdat ik te ziek was om de middeleeuwse manuscripten te gaan bekijken, en die film gaat nog steeds zo moeilijk.
James Folta bracht afgelopen weekend door in Austin voor het IMI-festival, waar hij een heleboel coole katten ontmoette die pionierden in innovatieve nieuwe mediaprojecten. Een hoogtepunt was de rondleiding door het digitaliseringslaboratorium van het Texas Archive of the Moving Image, waar een ijverige ploeg een heleboel beeldmateriaal van een lokaal nieuwsstation in Houston aan het converteren is, naast vele andere hippe projecten. “Hun site is zeker de moeite waard om te verkennen”, zegt James. “Ze doen geweldig werk!”
I, Bretagne Allenheb deze vrijdag een driehoek van leuke dingen om te delen. De eerste is meer muziek, voor de indie-shitbags in huis. Gisteren ving ik Ganzen op in de Brooklyn Paramount en ik was in de wolken toen ik ontdekte dat deze indierockgroep in het echt nog cooler is.
Deze onstuimige, epische, vreemd ontroerende show deed me meteen denken aan het eerste Brooklyn waar ik in de beginjaren voor viel, en maakte me enthousiast over de volgende generatie. (Hier liet ze haar cognac ronddraaien en richtte haar blik naar de rivier…)
De andere vreugde is een literaire combinatie. Twee boeken die zich afspelen in coffeeshops hebben mij onlangs tot tranen toe gecharmeerd. van Kathy Wang Het Tevredenheidscaféen die van Robert Seethaler Het café zonder naam, Vertaald uit het Duits door Katy Derbyshire, met in elk centrum slordig protagonisten die ondanks pech uiteindelijk oases creëren.
De laatste speelt zich af in het Wenen van de jaren zestig, tussen geschokte burgers die nog steeds worstelen met de wederopbouw van hun stad na de oorlog. Robert opent een bescheiden café en ziet hoe het de thuisbasis wordt van een tiental excentrieke vaste klanten. Aan zijn tafels worden mensen verliefd, met soms pech. Drinken is een wondermiddel en een probleem. Het is het soort boek waarin niets gebeurt, maar alles wel. Zoete, melancholische stukjes leven vormen samen het epos.
In de roman van Wang bewandelt de immigrante Joan een soortgelijk pad naar het eigendom van een klein bedrijf. Zoals George Bailey erin Het is een geweldig levenwordt haar wereld bepaald door een reeks gecompromitteerde keuzes. Maar wat ze uiteindelijk van pijn maakt, is een toevluchtsoord. Beide boeken zijn verrassend, soulvol, lezen snel en hebben innemende karakters. En net als de volgende grote band uit New York zullen ze je vertrouwen in iets herstellen.
Ik wens je een weekend dat alleen maar moordend en niet opvuller is, plus wat ‘balsem voor de ziel’. Moge je nieuwe dingen vinden om te koken en uit te waaien, en goede zorg ontvangen en krijgen.
Afbeelding via Smithsonian American Art Museum. “Cafetaria”, Jacob Kainen, 1936.
