Dit is wat ons deze week blij maakt.

Gegeven: het is weer een moeilijke opgave, mensen. In het noordoosten wordt gesproken over een wereldhistorische sneeuwstorm. Ondertussen jaagt de echte ICE op onze buren – of dat zal binnenkort gebeuren. Ik denk nog steeds dat het cruciaal is om het licht in donkere uren op te heffen. Terwijl we uitzoeken hoe we elkaar kunnen beschermen en een betere wereld kunnen modelleren, is het zaak om te benoemen wat we van deze wereld willen redden.

Hier bij Lit Hub blijven we gedijen van muziek, esoterica, poëzie(!), en lieve kleine momenten met dierbaren. Dit is wat ons deze week blij maakt.

James Folta heeft een geweldige opkikker voor je ijskoude vrijdag. De AV-club’Matt Melis schreef onlangs een terugblik op het debuutalbum van The dB, waardoor onze medewerker herinneringen ophaalde. “Een absoluut powerpop-meesterwerk (1981’s Staat voor deciBels) was de soundtrack van een paar mooie jaren en grotere vriendschappen op de universiteit. Ik kan deze week gewoon geen genoeg krijgen van ‘Big Brown Eyes’.”

Als je van collegerock en lachen uit de vroege jaren 80 houdt, volg dan dit voorbeeld.

Drew Broussard is echt bezig met het graven van een “nieuwe oogst van verlichte tijdschriften in old-school-internetstijl.” Concreet: Y2K Quarterly, een indie “gewijd aan de gloriedagen/nachtmerries van eind jaren 90 en begin 2000”, en Ritual Dagger Zine.

Deze laatste heeft “wel of niet” een gedicht(!) van onze podcasteditor gepubliceerd alleen deze week. Dat gedicht kun je hier lezen. (Spoiler: het is griezelig en betrokken, net als Drew.)

Oliver Scialdone is hier om de nostalgie op het bureaublad te medetekenen. Onze community-editor heeft er onlangs een paar gehyped meer retro-zines op onze TikTok. Maar ICYMI: kijk eens naar Some Words, dat wordt gehost op een ouderwets prikbord. Of A New Session – die ‘wordt gehost op telnet, wat zo wild is’.

En in toekomstig nieuws, Jonny Diamant kijkt er naar uit om zijn jongste later vandaag in de plaatselijke brouwerij kennis te laten maken met “de volle glorie van een full-regalia Highland Pipe-band”. De herrie is “ter ere van wat zeker de meest sneeuwzekere Robbie Burns-dag in de recente geschiedenis zal zijn.” De kleinste diamant is bijna klaar om de familiekilt te erven.

Voor niet-ingewijden is Robbie Burns Day de jaarlijkse viering van de geboorte van de geliefde Schotse dichter.

Deze week heb ik, Bretagne Allenleerde graag over Abigail McGrath, de voormalige muze van Warhol en het legendarische ‘enige kind van de Harlem Renaissance’. In haar regelmatig prachtige column voor Harpers BazaarKaitlyn Greenidge bracht het onderbelichte verhaal van McGrath in een passend eerbetoon.

Als architect van het theater in de binnenstad, linkse literaire leider, gemeenschapsbouwer en voormalig achtergrondzanger van de Velvet Underground(!), herinnert McGrath me eraan dat een persoon echt menigten kan bevatten. Een icoon dat zeker het navolgen waard is.

Dat is alles, mensen. Blijf daar veilig en warm. En blijf meer van je buren houden dan van de staat.