Eén geweldig gedicht om vandaag te lezen: Carson Jordans “Permiso”

In april is het de 30e editie van de National Poetry Month, die in april 1996 door de Academy of American Poets werd gelanceerd. Om dit te vieren zal het personeel van de Literary Hub één geweldig gedicht aanbevelen om elke (werk)dag van de maand te lezen. We beweren niet (behalve als we dat wel doen) dat deze gedichten de ‘beste’ gedichten in welke categorie dan ook zijn; het zijn gewoon gedichten waar we van houden. Het enige andere dat ze allemaal gemeen hebben, is dat ze gratis online te lezen zijn, zodat je er samen met ons van kunt genieten. Het internet is tenslotte nog steeds goed voor sommige dingen. Vandaag raden wij aan:

Carson Jordans ‘Permiso’

Wanneer Carson Jordan over God schrijft, bedoelt ze het alsof ze met beide handen uitgestrekt gebaart om de aandacht te vestigen op de dingen vóór je en boven je en miljoenen kilometers ver weg. Haar concept van god vindt onderwerpen van aanbidding in objecten, geliefden, emoties, het verstrijken van de tijd. In die zin is ‘Permiso’ een godsgedicht. Ik leef voor woorden en beelden die ik niet verwacht, en Carson stelt op dat vlak nooit teleur. “Permiso” breidt de reikwijdte van het goddelijkheid uit naar shampooflessen en aardbeien, terwijl moordende teksten als “mijn hart wordt tot zonde geperst.” Ik droom ervan regels te schrijven die net zo hard gaan.

Er zit zoveel eigenheid in dit gedicht: wat de verteller wil zijn, wat de verteller doet, wie de verteller wordt, waar de verteller naar op zoek is. Voor mij eert ‘Permiso’ de schoonheid van de menselijke hulpeloosheid in het licht van een universum waarvan de chaos zich kan manifesteren als zowel liefde als straf. “God aait je immers altijd / zonder toestemming.”

Lees hier het volledige gedicht.