In april is het de 30e editie van de National Poetry Month, die in april 1996 door de Academy of American Poets werd gelanceerd. Om dit te vieren zal het personeel van de Literary Hub één geweldig gedicht aanbevelen om elke (werk)dag van de maand te lezen. We beweren niet (behalve als we dat wel doen) dat deze gedichten de ‘beste’ gedichten in welke categorie dan ook zijn; het zijn gewoon gedichten waar we van houden. Het enige andere dat ze allemaal gemeen hebben, is dat ze gratis online te lezen zijn, zodat je er samen met ons van kunt genieten. Het internet is tenslotte nog steeds goed voor sommige dingen. Vandaag raden wij aan:
CD Wright’s ‘Drijvende bomen’
Het is moeilijk voor mij om slechts één gedicht te kiezen van de prachtige cd Wright, die in 2016 op 67-jarige leeftijd te vroeg is heengegaan (ik ben ervan overtuigd dat van alle soorten artiesten de dichters het langst het meeste te zeggen hebben). Maar “Floating Trees” is degene die ik op mijn rug zou laten tatoeëren, zo onuitwisbaar zijn de vele beelden in mijn (onder)bewustzijn, die opkomen zoals ze vaak doen in veel dagdromen, ongevraagd, verrassend, bijna geruststellend: “bed van gezwollen kreken en theorieën en kronkels / bed van ogen en lekkende pennen”; “nacht van wasberenpoep en vernielde grafstenen / nacht van diepe kussen en catamenie”; “hangers die zich aan hun jas vastklampen / een zacht wit lampje aan het touwtje.”
En laten we eerlijk zijn, dit is ook een diep sexy gedicht, een gedicht voor volwassenen die geen twee keer nadenken over het gebruik van het woord ‘minnaar’, die er zo diep in zitten dat het hen werkelijk niets kan schelen. De sets van gepaarde beelden waaruit het grootste deel van het gedicht is opgebouwd, voelen aan als intimi, opgesloten in een clandestiene omhelzing, perfect op elkaar afgestemd en alleen voor elkaar. Ik verbaas me erover hoe zo’n romantisch gedicht uit zulke onwaarschijnlijke en verrassende beelden wordt tevoorschijn getoverd (‘het zuchten van de kam en het onmiskenbare wrijven van de spijkerstof / de gestripte rugleuning en de modderige sport van de stoel’), maar dat is de bijzondere magie van CD Wright.
En ook al ben ik dat niet precies Ik weet zeker dat ik de volgende zin een van de geilste in de Engelse literatuur vind, echt waar: “like the fir trees he trues her / she closers hem like the firs.” Misschien Dat zou mijn volgende tattoo moeten zijn…
Lees hier het volledige gedicht.
(Of koop het boek.)
