In april is het de 30e editie van de National Poetry Month, die in april 1996 door de Academy of American Poets werd gelanceerd. Om dit te vieren zal het personeel van de Literary Hub één geweldig gedicht aanbevelen om elke (werk)dag van de maand te lezen. We beweren niet (behalve als we dat wel doen) dat deze gedichten de ‘beste’ gedichten in welke categorie dan ook zijn; het zijn gewoon gedichten waar we van houden. Het enige andere dat ze allemaal gemeen hebben, is dat ze gratis online te lezen zijn, zodat je er samen met ons van kunt genieten. Het internet is tenslotte nog steeds goed voor sommige dingen. Vandaag raden wij aan:
Sarah Jean Grimms ‘Zero Conditional’
Elke regel van dit nieuwe gedicht van Sarah Jean Grimm – dat pas sinds februari van dit jaar in de wereld is verschenen – opent zijn eigen weg van introspectie, ordinale aanwijzingen voor de lezer om meer te zien, om beter te zien. Dit gedicht is een vriendelijke litanie van kleine dingen die zijn opgemerkt en die meer betekenis hebben dan we anders zouden kunnen voelen: de giftige dreiging van een te netjes onderhouden gazon; de verbijstering van vogels tijdens vuurwerk; de stomme wildheid van een Amerikaanse zeearend die niets symboliseert.
Zoals het geval is met alle grote gedichten, wordt ‘Zero Conditional’ van binnenuit verlicht door een energie die op zoek is naar expressie – hier is het de impuls tot zorg. “Ik weet niet hoe ver mijn zorg reikt, en ik lijd eronder.” leest de voorlaatste regel van het gedicht en zorgt voor een perfecte en verwoestende landing (het soort slotregel, eenvoudig in zijn acht woorden, die een verrassende en subtiele waarheid bevat, die in een beeld terecht is gekomen dat even gedenkwaardig is als een iconische songtekst).
En zoals ook het geval is met geweldige gedichten, (re)activeert ‘Zero Conditional’ de interne motor van de lezer om op te merken, uit te nodigen – aan te dringen – dat we zien wat er werkelijk is, recht voor ons en in ons eigen hart.
Lees hier het volledige gedicht.
