Uitgevers hadden vroeger de markt voor kerstbacchanalen in handen. Je hoort verhalen. Decadentie werd verwacht. HR, AWOL. In die van vorig jaar SneeEmily Gould interviewde feestgangers uit voorgaande tijdperken en kwam met allerlei schandalige anekdotes. Vroeger eindigden de jaren in het rood met een overvloed aan “Outfits! Hams! (en) Binnenroken!”
Er zijn tal van goede redenen om het einde van de woede op de werkplek te markeren. Maar deze feestdagen kan ik niet anders dan een beetje weemoed koesteren voor die legendarische feesten in Condé Nast of De Dorpsstem. In nostalgische sfeer is hier een glimp van het kerstfeest van de uitgeverij door de jaren heen. (Met dank aan het archief!)
Dagelijks nieuws uit New York medewerkers breken het uit tijdens een kerstfeest in 1937.
Foto door Rex Hardy.
Natty dressoirs circuleren bij Leven, 1938. (Let op de zilveren bevestigingen. Dat zou je nu nooit meer zien.)
Afbeelding via de NYPL.
Hier Barbara Gittings, LGBTQ-activiste en redacteur van De ladder, zet het decor voor een gezellig feest. Deze voelt accuraat aan voor het grootste deel van mijn ervaring met kantoorfeesten.
Foto door Leonard Freed. Met dank aan Life Fotocollectie.
Nog meer onprofessionele onzin in het Time Life-gebouw, ergens in de jaren zestig.
Foto door Fran Vogel.
Kameraadschap in de binnenstad bij de East Village Eyes 1985 te doen.
Foto door Bob Gruen.
>Max’s Kansas City was altijd een feest. Maar hun jaarlijkse kerstdiner was een bijzondere giller. (En aangezien de dichter Richard Hell aanwezig was, noemen we het een uitgave voor publicatie.)
Helen Gurley-Brown, van Kosmopolitischverlicht de dansvloer tijdens een van haar beroemde feesten.
Foto door Ozier Mohammed.
Si Newhouse en Tina Brown ontmoeten elkaar op een van de gelijksoortige soirees van eerstgenoemde.
Foto uit de archieven van Robert Altman/Michael Ochs.
Wijlen redacteur Ed Ward en John Northland (links) bij de Rollende steen Kerstfeest, 1970.
Foto door Chester Higgins.
En Maya Angelou en Amiri Baraka trappen het jaar 1991 af in het Schomburg Center.
We hoeven eigenlijk niet te wanhopen. Michael Musto loopt blijkbaar nog steeds rond in deze straten. En recentelijk is bekend dat Addison Rae het tijdschrift Christmas crashte, en de McInerneys organiseerden nog geen 48 uur geleden een rumoer voor oude garde literatoren. Ik geloof dat de geest van het vakantiefeest zal voortleven, zolang de media zich blijven richten op drankmisbruik.
Mocht je deze week het geluk hebben om op kantoor het glas te heffen, onthoud dan: houd het stijlvol.
Afbeeldingen via, via, via, via, via, via, via, via
