Een pluim voor de topchef-deelnemers voor het oplossen van mijn grootste restaurantoorlog-irritatie, maar één keukenprobleem moet nog worden aangepakt

Spoilers hieronder voor de nieuwste aflevering van Topkokdus wees gewaarschuwd als je het nog niet hebt gestreamd via een Peacock-abonnement.

Hand aan hete kookplaat, een van mijn favoriete uren (of zo) van ongeschreven tv per jaar Topkok’s jaarlijkse ‘Restaurant Wars’-afleveringen. Ik zou kunnen zien hoe exact dezelfde concepten elk jaar worden gebruikt, gewoon om te zien hoe de deelnemers van elk seizoen ermee zouden werken, maar deze producenten en juryleden zijn te innovatief voor zulke hersenkrakende verwachtingen. De aflevering van seizoen 23 kreeg te maken met enkele problemen voorafgaand aan de uitdaging doordat Jen Lee Jackson om gezondheidsredenen vroegtijdig vertrok, waarbij Sieger Bayer weer mocht binnenkomen na zijn twijfelachtige BBQ-eliminatie.

Toen de twee teams eenmaal op één lijn waren en hun concepten op een rijtje hadden – beide deelden een koninklijk thema, grappig genoeg – begon de ECHTE uitdaging: ik haalde de aftiteling zonder de show of de deelnemers op te roepen omdat ze op bizarre wijze fouten uit het verleden herhaalden. Gelukkig (en schokkend) was mijn grootste ergernis bijna volledig opgelost, ook al moet er nog een lastig probleem worden opgelost.

Artikel gaat hieronder verder

De chef-koks van dit seizoen herinnerden zich eigenlijk dat ze goede gastheren waren

Kookwedstrijden gaan altijd gepaard met specifieke no-nos waar bepaalde chef-koks zich graag tegen verzetten, zoals de bijna onmogelijkheid om in minder dan een uur een goede risotto of gumbo te koken. Een andere geïmproviseerde regel die vaak over het hoofd wordt gezien, is: ‘Front of house zijn betekent dat je het gezicht en de stem van het restaurant bent.’ Zelfs vorig seizoen herhaalde ik de klachten van mijn vrouw over de vreselijke wending van Shuai Wang als gastheer van zijn team.

Kijk eens aan, de chef-koks Duyen Ha en Oscar Diaz moeten mijn oproepen in de loop van de tijd hebben gehoord, omdat ze allebei de meest persoonlijke ‘Restaurant Wars’-positie innamen, en ze allebei uit het park sloegen. Nou, Duyen maakte de buitenmuren van het park schoon en nog wat, terwijl Oscar de bovenste dekken bereikte. (Hij liet de juryleden wel 40 minuten zitten zonder eten terwijl de situatie van het team met een mislukt ticket werd opgelost, maar blonk daarbuiten grotendeels uit.)

Het was bemoedigend om te zien hoe beide chef-koks zo vaak over de vloer liepen, terwijl ze ook achter de schermen het fort in stand hielden. En dat ze allebei regelmatig met de juryleden spraken en goed genoeg konden praten met de maaltijden van hun restaurants. Maar het grootste genot was dat Tom Colicchio er niet alleen tijdens de maaltijd op wees, maar ook aan de jurytafel.

Ik wilde ook even snel iets zeggen over uw werk aan de receptie. Ik vond de begroeting echt geweldig. Je had het over het restaurant en liet het daarbij. Het was echt een leuke touch.

Gastjurylid en restaurateur Michael Mina vervolgde dat door te zeggen dat zowel Duyen als Oscar zichzelf presenteerden alsof de neprestaurants daadwerkelijk van hen waren. Het is heel moeilijk om zo’n zuivere en positieve opmerking te krijgen tijdens ‘Restaurant Wars’, dus daarvoor een pluim voor beiden. En omdat ik er niet voor zorgde dat ik de hele tijd gefrustreerd mijn haar uit wilde trekken. Nu over dat andere onderwerp…

Ik denk dat Restaurant Wars-teams altijd aparte keukenruimtes moeten hebben

Nu begrijp ik hoe deze kwestie geheel te wijten kan zijn aan budgettaire redenen of ruimtelijke problemen, en als dat het geval is, dan denk ik dat ik niet het gevoel heb nogal er even sterk over. Maar totdat ik iets anders weet, kan ik dit net zo goed naar buiten brengen.

Zelfs dat beseffen Topkok wil deelnemers door de organisatorische wringer halen tijdens ‘Restaurant Wars’ – zoals verder blijkt uit de introductie van telefonische afhaalbestellingen – ik denk dat het basisniveau van goede wil zou moeten beginnen met het toestaan ​​van elk team om op twee totaal verschillende gebieden te plannen, voorbereiden, koken en exposeren. Of omgekeerd: hetzelfde gebied is prima als de teams op twee totaal verschillende tijdstippen aan het werk zijn. Het is geen nieuw idee voor deze show of zoiets.

Een van de tweelingen veranderde letterlijk van stoel tijdens de planning, omdat hij te veel van de gesprekken van het andere team afluisterde. En ik krijg er hoofdpijn van als ik eraan denk dat teamgenoten schreeuwen en elkaar proberen te horen, terwijl de chef-koks van het andere team hetzelfde proberen te doen. Om nog maar te zwijgen van het corrigeren van newbie-servers, het uitzoeken van tafelbezettingen en het aannemen van nieuwe bestellingen in het algemeen. Communicatie is de sleutel, maar dat geldt ook voor een gerichte keuken.

Om eerlijk te zijn, lijken de afleveringen waarin teams dezelfde keukenruimte delen niet altijd waanzinnig hectisch, althans niet om die specifieke reden. Je hoort chef-koks nooit klagen over het missen van bestellingen omdat een ander team te luid praatte. Maar wie zegt dat die dingen niet zomaar uit het eindproduct zouden worden verwijderd?

Ik zou er ook moeite mee hebben om zo openlijk over de doelstellingen en ideeën van mijn restaurant te praten tegenover een ander team dat er heel goed door beïnvloed zou kunnen worden. Ik kan niet wachten op de eerste Topkok seizoen met alleen telekinetische culinaire meesters.

Mijn grootste klacht van allemaal? Die “Restaurant Wars” is weer een heel jaar voorbij. Zucht. Maar ik ben nu meer dan ooit opgewonden om de rest van seizoen 23 te zien spelen in het tv-programma van 2026, met nieuwe afleveringen die op maandagavond om 21.30 uur ET op Bravo worden uitgezonden.