Vinita Prabhakar, een instructeur aan het South Florida State College, werd uit haar functie geschorst toen de administrateur hoorde dat ze een kort verhaal van Ottessa Moshfegh aan het onderwijzen was in haar inleiding tot fictiecursus. (Dit korte verhaal van Moshfegh, om precies te zijn.)
Prabhakar werkt sinds 2023 voor het college en vertelde de New York Times dat de stemgestuurde korte film uit 2013 over een chaotische leraar ‘bijna tien jaar zonder incidenten’ op haar syllabus had geleefd.
Maar afgelopen februari uitte een student zijn “lichte ongemak” over de inhoud van het verhaal tegenover de universiteitsvoorzitter, ene Fred Hawkins. En Hawkins ondernam onmiddellijk actie, ontsloeg Prabhakar van haar post en beëindigde haar contract.
Nu klaagt Prabhakar het college aan, met steun van de Foundation for Individual Rights and Expression (een belangenorganisatie voor de vrijheid van meningsuiting). Volgens haar rechtszaak omzeilde Hawkins, een bondgenoot van de gouverneur van Florida, Ron DeSantis – de gevaarlijke doofus die onlangs de “Stop WOKE Act” in de wet heeft omgezet – de procedure door in actie te komen voordat er zelfs maar een formele klacht was ingediend.
De president heeft ook het protocol geschonden door geen poging te ondernemen tot minder discipline. En hij hield geen rekening met het feit dat de student die aanvankelijk zijn bezorgdheid uitte over het verhaal ‘uiteindelijk de opdracht voltooide en zonder enig incident deelnam aan klassikale discussies’, aldus Prabhakars aanklacht.
Geen kwaad, geen kwaad, zeggen de redelijken. Maar dit is alles voordat we ingaan op de meer irritante implicaties, met betrekking tot de vrijheid van meningsuiting.
Ondanks DeSantis’ inspanningen met recente wetgeving om de censuur in zijn staat te versnellen, is de Stop WOKE Act niet eenzijdig van toepassing op onderwijs op collegiaal niveau in Florida. Dit betekent dat Prabhakar (nog steeds vaag) beschermd wordt door de grondwet.
“President Hawkins die een professor ontslaat omdat hij een literair werk doceert, is niet alleen een verraad aan elk principe dat een universiteit geacht wordt te omarmen”, zegt Gary Edinger, de advocaat van Prabhakar, in een verklaring. “Als staatsmedewerker heeft hij ook de grondwettelijke rechten van onze cliënt met voeten getreden. Het Eerste Amendement staat niet toe dat overheidsfunctionarissen ideeën onderdrukken door de mensen te ontslaan die ze onderwijzen.”
Dus wat is precies het idee om hier niet van te houden? Of: wat maakte Moshfegh zo’n bijtje op de motorkap van de president?
Prabhakar gaf de opdracht ‘Bettering Myself’ als onderdeel van een les over ‘onwaarschijnlijke vertellers’. In haar stijl presenteerde ze het verhaal naast anderen, zoals Raymond Carver’s ‘Cathedral’, om studenten ‘de verhalende stem, het perspectief, de woordenschat en de stijl te laten contrasteren.’
De verteller van ‘Bettering Myself’ is een bijtende, afgematte lerares die het gevoel heeft ‘vast te zitten met de dummies’. Ze leeft in een verveelde, dronken verdoving. En gebruikt de nonnenlounge op haar katholieke school om ’s ochtends te kotsen.
Hier is nog wat van die aanstootgevende verhalende stem:
Elke middag als ik van school naar huis ging, kocht ik er twee of drie veertig en een pakje sigaretten, waarna ik naar bed ging en keek. Getrouwd… met kinderen En Sally Jessy Rafaël op mijn kleine zwart-wittelevisie, drink en rook en snooze.
Als het donker werd, ging ik weer uit voor meer veertigers en af en toe wat eten. Rond tien P.M. Ik schakelde over op wodka en deed alsof ik mezelf beter maakte met een boek of een soort muziek, alsof God mij in de gaten hield.
Als iemand geboren is zonder gevoel voor humor of ironie, kun je begrijpen dat je dit embleem van een opvoeder niet leuk zou vinden. Maar nog raadselachtiger is de redenering van de president. Volgens de documenten van de rechtszaak noemde Hawkins de inhoud van het verhaal ‘politiek’. Welke, hmm!
Het is geen geweldig nieuws voor ons, kleine broers op de academie. Vandaag pas binnen De Nieuwe Republiekrouwde Aaron R. Hanlon om de onthulling van de wijdverbreide censuur van de cursusinhoud bij Texas A&M, “een van de vele openbare universiteiten waar MAGA-politici – en niet faculteits- en afdelingshoofden – nu bepalen wat wel en niet kan worden onderwezen.”
Toch duidt Prabhakars pak op een hoopvolle rebellie. Zij en haar team willen een precedent scheppen voor andere docenten die onder vuur van de staatscensuur zijn gekomen.
Afbeelding via
