Het ziet eruit als een geweldig jaar voor indiecinema. Dat is geweldig nieuws voor nerds. Voor degenen onder ons die bijzonder loyaal zijn aan print En celluloid kent het late festivalcircuit – inclusief de Biënnale van Venetië, New York Film Fest (NYFF) en het Toronto International Film Festival (TIFF) – een recordoogst.
Van aanpassingen tot biopics tot documentaires: hier zijn enkele van de belangrijkste literaire aanbiedingen waar je dit festivalseizoen op moet letten. Fingers crossed voor distributiedeals, waar van toepassing.

Clarissa arriveert volgende week op het filmfestival van New York. Een perfecte Sophie Okonedo staat aan de basis van deze bruisende bewerking van Virginia Woolf Mevrouw Dalloway.
Deze versie van de klassieker brengt het drama naar Nigeria, waar de veteraan Septimus niet getraumatiseerd is door de loopgraven, maar door zijn tijd die hij besteedde aan de strijd tegen de opstandelingen van Boko Haram. Ayo Edibiri speelt de hoofdrol en er wordt ook gezegd dat hij uitstekend is.

die van Andrew Haigh Een lange winter (TIFF) is een bewerking van het gelijknamige verhaal van Colm Tóibín. Dit peinzende verhaal speelt zich af aan de vooravond van de Koreaanse oorlog en volgt een gezin uit het Midwesten dat gebroken is door de plotselinge verdwijning van een moeder.
Ebon Moss-Bachrach speelt de onderdrukte vader van een mijnwerker. Welke, eerlijk gezegd? Voelt op het geld.

De productieve Roemeense satiricus Radu Jude is terug op NYFF met een nieuw stuk sociologische granaatscherven. Het dagboek van een kamermeisje is (losjes!) aangepast naar een roman uit 1900 van Octave Mirbeau – een boek dat eerder in 1946 op het witte doek verscheen, dankzij Jean Renoir.
Dit project houdt, net als alle andere projecten van Jude, rekening met de hedendaagse klassendynamiek in Europa.
En ook al is het technisch gezien geen aanpassing, die van Paweł Pawlikowski Vaderland verdient ook een plaats op de radar van de literaire cinefiel. Deze historische specificatie die binnenkort naar NYFF komt, volgt de romanschrijver Thomas Mann (Hanns Zischler) en zijn dochter Erika Mann (Sandra Hüller) op “een fictieve roadtrip uit 1949 door een verscheurd Duitsland.”
Ik zou een beklimmen Magische berg om Hüller zo ongeveer alles te zien doen, dus ik ga hiervoor zitten.
Er was eens in Haarlem.
Dit jaar is de NYFF ook gastheer voor een hele reeks literaire documentaires. Het teruggevonden meesterwerk van William Greaves, Er was eens in Haarlemkijkt naar beroemdheden uit de Harlem Renaissance. Op andere schermen reconstrueren nieuwe documenten over Edward Said en Jorge Luis Borges de levens van de groten.
En voor degenen op a zeer specifieke Bingo-zoektocht, de gerestaureerde eerste film van Pradip Krishen – die ook op NYFF draait – bevat een scenario van een schrijver die je waarschijnlijk het beste kent van haar boeken: Arundhati Roy.

In het nieuws aan de overkant van de vijver, Nanni Moretti’s Succes met het noteren (Engelse titel: Het zal vanavond gebeuren) speelde dit jaar in competitie op de Biënnale. En beleeft momenteel zijn internationale première in Toronto.
De tijdbuigende romance, geleid door de charmante Louis Garrel, is gebaseerd op Hongerig harteen boek met korte films van Eshkol Nevo. (Wat op zichzelf al een verwijzing is naar het nummer van Bruce Springsteen. Oh, de lagen van de kunst!)

Ook op het gebied van de interpretatieve biopic hebben we dat gedaan De idioot(en) van de Poolse filmmaker Małgorzata Szumowska en DP Michał Englert.
Deze film, die zojuist zijn Canadese debuut maakte op TIFF, stelt de Dostojevski’s voor op hun huwelijksreis. De meest broedende van het stel heeft een writer’s block, maar – spoiler, Volgens mij wel? –vindt inspiratie aan het einde van de reis. (Misschien om te schrijven De idioot.)
Ook in Toronto, van Anton Corbijn Een talent voor moord haalt een soortgelijke truc uit, waarbij wijlen Patricia Highsmith opnieuw wordt voorgesteld als een sluwe gastheer, gespeeld door Helen Mirren. (Vind de trailer hier.)
Nog steeds hongerig naar dat lieve, lieve crossover-IP, maar niet verankerd in een grote stad? Maak je geen zorgen! Wij hebben u gedekt.