Gavin Newsom, zijn gezicht te dicht bij de camera, leunt naar voren om aan te kondigen dat hij de donderende kudde van de gefrustreerde, de beschande en de mislukte media -persoonlijkheid volgt naar de nieuwste plaats om te zijn – substack. “Er is zoveel mis en desinformatie die er is,” klaagt hij, alsof een van de machtigste gouverneurs in de westerse wereld hem niet voldoende invloed heeft op cultuur en politiek. “Er is zoveel lawaai. Ik hoef je dat niet te vertellen. Dus de vraag is, hoe breken we al dat lawaai door en voeren we echte gesprekken aan? En daarom lanceer ik op substack. Ik hoop dat je me volgt zodat we een tweerichtingsgesprek kunnen blijven voeren op dit kritieke moment in onze geschiedenis.”
In internettermen is substack nu oud, opgericht in 2017 door Hamish McKenzie, Chris Best en Jairaj Sethi als een antwoord op de wurggreep van sociale media en legacy media op de ene kant op het openbaar discours en het lot van schrijvers anderzijds. “We proberen, om een alternatieve media -economie op te bouwen die journalisten autonomie geeft,” legde McKenzie uit op substack in 2020. Hij gelooft dat we “doorgaan met de belangrijkste media -verstoring sinds de drukpers”, en substack heeft gespeeld en speelt een enorm deel in die verstoring.
McKenzie is een wijd open persoon. Washington Post schrijvers? Kom er een komt allemaal. ABC’s beschande Terry Moran? “Het water is warm”, schreef Jim Acosta om hem te verwelkomen. Iedereen wil het plezier binnenkomen –New York Magazine, BBC History, Nike, McDonalds, Pepsi, Tulsi Gabbard, het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, Margaret Atwood, Kareem Abdul-Jabbar, Don Lemon, Chuck Todd, evenals een enorm aantal christenen-Peter Leithart, Nt Wright, Karen Swallow Prior, Rod Dreher, en On Line. In feite is mijn eigen aantekeningen, het substack-antwoord op X, vol met doordachte christenen die lange-vormige inhoud over cultuur, geloof en leven posten.
Om te worden bekeken met achterdocht naar de enige plaats om binnen tien jaar in te zijn, hoewel zeker bemoedigend voor substack’s bottom line, maakt het nerveus van kleine substackers zoals ik. Van het vasthouden van de lijn op vrije meningsuiting door tijden van immense druk, de weigering om uit te verkopen aan Elon Musk, de oprichting van een genereus juridisch verdedigingsfonds voor schrijvers, tot voortdurende afwijzingen van het algoritmische model, substack is een toevoeging geweest voor denkers. Het platform heeft zeker mijn leven veranderd. Met bijna twee decennia schrijven op mijn rug, verdien ik plotseling een leefbaar loon om iets te doen waar ik goed in ben. Vele nachten word ik angstig wakker en vraag me af of substack echt zijn missie kan voortzetten.
Forbesvier jaar geleden wees erop dat ‘het vertrouwen in de media in de loop der jaren gestaag is afgenomen. In 2019 heeft één schatting het percentage mensen gekoppeld dat veel vertrouwen had in de pers op slechts 6%. Substack biedt een praktische en onmiddellijke manier voor schrijvers om te communiceren met lezers, ongehinderd door de duiden van algoritmen die kunnen worden gemanipuleerd en moguls zoals Mark Zusk, die niet aan het gevoel is van de vage van de dagers van de dagers van de dagers van de dagers van de dagers van algoritmen die kunnen worden gemanipuleerd en moguls als mogules zoals mogs, die niet aan de mogs en elon mogules kan communiceren, die niet door de mogs en elon mogules kan communiceren, die niet door de mogs van de mogs en elon zijn. Financieel gevolg van een verlies van inkomsten. Forbes Wordt er terecht op dat deze vrijheid ‘vertrouwen bevordert’. Vertrouwen op zijn beurt, “leidt tot loyaliteit.”
Zolang dubieuze acteurs dit vertrouwen niet mogen verkwisten. “Als ze in deze nieuwe sandbox willen spelen,” waarschuwt Ted Gioia, “moeten ze vechten voor lezers zoals de rest van ons.” “Wil ik echt McDonald’s en Pepsi en Nike zien op substack?” Hij vraagt, het uiten van ieders angst: “Ik ben hier niet zo overheen, maar ik denk niet dat ze hier veel geluk zullen hebben. Ze weten hoe ze moeten betalen voor advertenties en het kopen van aantekeningen, maar in de vrij stromende wereld van substack zullen ze worstelen om invloed. En zo zou het moeten zijn.” Dit zal goed zijn, want het zal hen dwingen om “nieuwe vaardigheden te maken en te ontwikkelen”, en voor “upstart -substackers” zullen we “zich minder gedragen als het circus in de stad, en meer als serieuze professionals.”
Voor christenen is de oproep om hooi te maken terwijl de zon schijnt. Zolang er ruimte is om te spreken en te schrijven over wat er echt toe doet, moeten we onze laptops bijgewerkt houden en de iPhone -camera vrij van vingerafdrukken. Het zal niet duren omdat geen enkel platform onder de zon ooit doet. Veel lezen is tenslotte een vermoeidheid voor het vlees. Als het gaat om Gov. Newsom, hoop dat hij veel meer leest dan hij schrijft.
