Een paar dagen geleden kwam iemand ter sprake Ferris Buellers vrije dag en zeiden dat ze geloofden dat het allemaal in Camerons hoofd was verzonnen. Een paar jaar geleden schreven we zelfs over die theorie. Toen herinnerde ik me een discussie die ik lang geleden had over de vraag of Ferris (Matthew Broderick) de hele dag van tevoren had gepland om Cameron (Alan Ruck) uit zijn routine te halen en wat losser te worden.
Ik heb de film opnieuw bekeken met mijn Paramount+-abonnement, en ik vind deze theorie absoluut leuker dan de hallucinatietheorie van Cameron. Dit is de reden waarom ik denk dat Ferris precies wist wat hij deed.
Ik denk niet dat Ferris gewoon geluk heeft gehad
De enige manier om te kijken Ferris Buellers vrije dag zonder te geloven dat de hele dag gepland was, is geloven dat Ferris ongelooflijk veel geluk heeft. Niemand heeft zoveel geluk, zelfs niet in de geweldige John Hughes-films die zich afspelen in Chicago uit de jaren ’80. Neem bijvoorbeeld Ferris die midden in Chicago op de praalwagen springt. Ben je ooit in Chicago geweest? Die agenten rommelen niet. Hij zou zijn aangepakt en naar de gevangenis zijn gebracht voordat hij in het Duits of een andere taal ‘dank u’ kon zeggen.
Niet alleen zingt/lipsynchroniseert hij “Danke Schoen”, maar hij volgt het op met een tweede nummer, “Twist & Shout.” Twee liedjes, geen politie? Ik koop het niet. Ferris regelde het optreden met de parade-organisatoren. Hij wist wat hij ging doen en welke liedjes het zouden worden. Hij heeft eerder in de film zelfs ‘Danke Schoen’ zien oefenen terwijl hij aan het douchen was. Het kan onmogelijk zijn dat dit willekeurig was. Dat geldt ook voor de honkbalwedstrijd. Ik denk dat hij de kaartjes zeker al had.
Ferris koos een dag waarop hij wist dat zijn ouders het druk zouden hebben
Het allerbelangrijkste was dat Ferris een dag moest kiezen waarop hij wist dat hij geen tussenkomst van zijn ouders zou krijgen. Zijn vader (Lyman Ward) is altijd in de stad voor werk, dus dat is gemakkelijk; Je hoeft je geen zorgen om hem te maken, tenzij hij hem willekeurig in een taxi ziet of hem per ongeluk tegenkomt in een chique restaurant (later meer over het restaurant). Dat is gewoon pech. Zijn moeder (Cindy Pickett) is een groter probleem. Hij heeft een dag nodig waarop hij weet dat zij ook met werk bezig zal zijn.
Zijn moeder is makelaar in onroerend goed, en dat betekent dat haar dagen druk kunnen zijn, maar ook traag. Wat als hij een dag uitkoos waarop zijn moeder toevallig niet kwam opdagen? Wat als ze besloot dat ze gewoon thuis kon blijven en haar zoontje weer gezond kon maken? Zijn hele nep-ziektedag zou verpest worden, en hij zou thuis blijven zitten kijken De prijs is goed en Sprite drinken zoals de rest van de kinderen uit de jaren 80 toen we ziek waren.
Maar zijn moeder heeft die verdomde deal met Vermont! Hij kiest de dag omdat hij weet dat zijn moeder een drukke werkdag heeft. Hij hoeft zich geen zorgen te maken dat zijn moeder bij hem komt kijken, want ze heeft een grote deal te regelen. Natuurlijk had hij waarschijnlijk niet verwacht dat Genie (Jennifer Grey) de deal zou verpesten door gearresteerd te worden, maar hij wist dat ze de hele dag weg zou zijn. Ze controleert hem wel, maar slechts kort, omdat hij erop rekende dat ze zou worden afgeleid door de deal in Vermont.
Sloan was erbij betrokken
Ferris’ vriendin, Sloan (Mia Sara), was betrokken bij de planning. Wanneer de verpleegster in haar klaslokaal verschijnt, maakt ze zich klaar om te vertrekken voordat de verpleegster haar vraagt om met haar de gang in te lopen. Hoe weet ze wat er gaat gebeuren als ze niet tenminste een deel ervan met Ferris heeft gepland? Ze wist duidelijk dat de verpleegster op een gegeven moment zou komen opdagen en haar zou vertellen dat haar grootmoeder was overleden.
Sloan raakt niet in paniek, omdat hij denkt dat het echt is. Ze weet dat het Ferris is die haar van school haalt. Het verbaast haar ook niet dat Cameron zich in de auto verstopt als Ferris haar ophaalt. Dus ze wist waarschijnlijk dat het plan was om Cameron uit zijn huis en uit zijn hoofd te krijgen, omdat ze wist dat hij zo strak opgewonden was dat als je er een brok steenkool in stak… nou ja, weet je. Ze kende niet alle details, maar ze wist iets.
Er is één mogelijke fout in de theorie
Ten slotte zit er een klein knikje in deze complottheorie, dat door een collega hier bij Den Bosch Cultuurstad naar voren werd gebracht. Hoe zit het met de lunchreservering? De theorie is dat Ferris de hele tijd op de hoogte was van de reservering, omdat hij deze zelf had gemaakt. Waarom zou hij er anders op vertrouwen dat Abe Froman niet zou komen opdagen en de tafel voor zichzelf zou opeisen? Nogmaals, ik denk niet dat iemand zoveel geluk heeft.
In plaats daarvan geloof ik dat Ferris de reservering heeft gemaakt en vervolgens heeft gemaakt Look alsof hij gewoon een willekeurige naam en een willekeurig gezelschap van drie uit het reserveringsboek koos. Als het zijn doel was om Cameron een ongemakkelijk gevoel te geven, zou dit perfect zijn. Cameron raakt in paniek, maar Ferris heeft er vertrouwen in (en Sloan gaat meteen met hem mee) dat alles goed zal komen. Dat is inderdaad wat er gebeurt: de drie genieten van de lunch, de Sausage King of Chicago komt nooit opdagen en de maaltijd verloopt vlekkeloos. Is dit geluk of planning? Ik heb ervoor gekozen om het laatste te geloven.
Maakt het echter echt uit?
Oké, dus ik meen het? Nou ja en nee. Zoals alle citeerbare John Hughes-films, Ferris Buellers vrije dag is niet bedoeld om serieus of letterlijk te worden genomen (maar zeker geciteerd). Dat weet ik, ik heb ze allemaal tientallen keren gezien. Ik denk echter dat deze theorie perfect past bij hoe de dingen zich in de film afspelen. Iets te perfect om niet tot op de minuut nauwkeurig te plannen. Onderweg gebeuren er een paar dingen die de boel dreigen te verpesten. Ik denk niet dat Ferris had verwacht dat de Ferrari van Camerons vader bijvoorbeeld op de bodem van een ravijn zou belanden, of dat de parkeerwachters er een joyride in zouden maken.
Al het andere echter – de honkbalwedstrijd, het museum, de lunch, de goederenbeurs en de parade – maakte allemaal deel uit van Ferris’ plan. Hij geeft aan het einde zelfs aan Sloan toe dat hij precies wist wat hij die dag ging doen. Dat is mijn heuvel, en natuurlijk, niemand neemt dit allemaal serieus, dus zeker, ik zal erop sterven.
