Genre-bending boeken hebben mijn eigen werk enorm beïnvloed. Ik heb over de zelfvoldane dood van mijn moeder geschreven in een nieuwe memoires genaamd O moeder, Ik ging op 1 september uit met McSweeney’s. Daarin gebruikte ik het diagnostische materiaal over mijn moeder dat ik na haar dood had gevonden, mijn eigen diagnostische materiaal dat samen met dat van haar was gefilterd (ADHD, autisme, CPTSD, Ehlers Danlos, alles wat we deelden), evenals stukjes ephemera, aantekeningen over haar arrestatie voorafgaand aan haar dood, en mijn babyboek, een dagboek over haar moederschap dat ik pas mocht openen als ze er niet meer was. Ik had alleen nooit gedacht dat het zo snel zou zijn. De taal van de bureaucratie is vaak de taal die spreekt voor onze meest gemarginaliseerden. De boeken op deze lijst zijn allemaal boeken die de mensheid aan deze taal ontworstelen. Ik hoop dat mijn boek hetzelfde doet.
*
Witte modder wandelen door Matthew James Weigel
Weigel, een schrijver van Dene/Métis, schrijft in en tussen verdragsdocumenten, landscrip-records en het stemrechtdossier van zijn grootmoeder om dit doel te bereiken: “Dit boek begon als gedachten over het verdrag en mijn verplichtingen jegens het land in deze tijd. Maar het groeide uit tot een reis van begrip van al mijn relaties.”
Nox van Anne Carson
Een unieke elegie: fragmenten, gedichten, familiefoto’s, gescheurde brieven en postzegels, accordeon uit een doos die bedoeld is om Carsons verdriet om haar overleden broer te bewaren. Iedereen die verdrietig is, kent deze dozen. Ik ben zo diep betrokken bij het proces van doorheen gaan het drukwerk van een dierbare. Het is heel cool dat Carson dit manifesteert.
Eigenzinnige levens, mooie experimenten: intieme geschiedenissen van opstandige zwarte meisjes, lastige vrouwen en queer radicalen van Saïdiya Hartman
Hartman wendt zich tot de dossiers, gerechtsdossiers en foto’s die zijn gebruikt om zwarte vrouwen in het begin van de twintigste eeuw in Philadelphia en New York in de gaten te houden en te criminaliseren, en schrijft vervolgens tegen de bedoelingen van die documenten. Door middel van wat zij ‘kritische fabulering’ noemt, stelt ze zich de innerlijke levens van deze vrouwen voor in levendige, speculatieve details, waarbij ze krachtig de afvlakkende logica van het archief waarin ze zijn vastgelegd, verwerpt.
Zong! door M. NourbeSe Philip
Philip’s boeklengtegedicht is een enorme prestatie. Volledig opgebouwd uit de taal van Gregson tegen Gilberteen juridisch document van één pagina uit een zaak uit 1783 waarin op droge wijze het weggooien van vracht voor verzekeringsgeld wordt vastgelegd, bestaat de ‘lading’ uit menselijke mensen, tot slaaf gemaakte Afrikanen die zijn vermoord. Ze breekt en verspreidt de juridische taal van het document over de pagina in een daad van kunst en gebed, niets minder dan een voorouderlijke evocatie. Ik kan het niet meer aanbevelen om een lezing bij te wonen Zong! met M. NourbeSe Philip indien mogelijk.
Boeg neer van Karen Groen
Het boek van Green, geschreven na de dood van haar man, David Foster Wallace, door een zelfvoltooide dood, bestaat uit korte proza-gedichtfragmenten afgewisseld met collage, waarbij het verdriet in realtime wordt samengevoegd in plaats van het achteraf te vertellen. Het is een intiem, meedogenloos verslag van de gewone en ondraaglijke details die volgen op een plotseling verlies: pillenflesjes, statische, halfafgemaakte zinnen, samengesteld zoals het geheugen werkelijk werkt.
NDN Coping-mechanismen: aantekeningen uit het veld van Billy Ray Belcourt
De gedichten van Belcourt catalogiseren de strategieën, ironie, seks, tederheid, theorie en humor die overleving mogelijk maken onder het aanhoudende koloniale geweld van de kolonisten. De collectie leest als een levend archief van wat er nodig is om een vreemd, inheems leven leefbaar te houden, waarbij zowel wanhoop als gemakkelijke oplossing worden afgewezen.
Reis van de Sable Venus en andere gedichten door Robin Coste Lewis
Het middelpunt van de collectie, ‘Reis van de Sable Venus’, is een gevonden gedicht dat volledig is samengesteld uit de titels, catalogusitems en museumbeschrijvingen van westerse kunstwerken waarin een zwarte vrouwelijke figuur aanwezig is gemarkeerd, die tienduizenden jaren kunstgeschiedenis beslaat. Lewis zet de representatietaal op zijn kop die is verzameld bij het catalogiseren van het zwarte lichaam, en weigert te landen of vast te houden wat het aan de oppervlakte brengt.
Het Mausoleum van geliefden van Hervé Guibert
Dit boek is ontleend aan meer dan twintig jaar aan Guiberts privédagboeken en beweegt zich met verrassende openhartigheid door verlangen, vriendschap, ziekte en sterfelijkheid, geschreven zonder enige gedachte aan een eventuele publicatie. De fragmentarische, ongedateerde inzendingen weerstaan de vormende hand van memoires en bieden in plaats daarvan iets rauwers: een privéarchief van een leven, opengelaten voor de lezer om onuitgenodigd binnen te komen.
_____________________________
O moeder van Emerson Whitney is verkrijgbaar bij McSweeney’s.
