Tony Soprano is ongetwijfeld een van de meest iconische personages uit de televisiegeschiedenis. De sopranendie je natuurlijk kunt bekijken met een HBO Max-abonnement, veranderde van televisie, luidde het tijdperk van ‘peak TV’ in en plaatste Tony van James Gandolfini in het middelpunt van dit alles. Het maakte Gandolfini tot een grote ster en leverde hem talloze prijzen en onderscheidingen op. Het gaf hem ook stress en woog zwaar op de acteur, volgens zijn tegenspeler Steve Schirripa, die Bobby Bacala speelde.
Gandolfini was eerlijk gezegd ongelooflijk als de baas van de fictieve misdaadfamilie DiMeo. Als je hem ooit in andere rollen of in interviews hebt gezien, leer je vrij snel dat de acteur in niets leek op zijn karakter. Zijn accent, maniertjes en manier van bewegen waren in het echte leven compleet anders. Tony, het personage, nam werkelijk elk deel van Gandolfini over toen hij filmde. Dat eiste zijn tol. Zoals Schirripa aan de Press Association uitlegde (via Indy100):
Dat zat hem dwars, omdat hij de hele tijd boos moest zijn, dat begon hem te irriteren. Het begon halverwege, aan het einde, te gebeuren. Ik bedoel, vergeet niet dat hij 16 uur per dag werkte, vijf dagen per week. Hij moest mensen vermoorden, hij moest schreeuwen, boos zijn, elke dag, elke dag, elke dag. Voor sommige mensen is het gemakkelijk. Voor sommige mensen is dat niet zo. Ik denk dat het hem begon te storen.
Het is gemakkelijk in te zien hoe het zo lang spelen van zo’n donker personage de psyche van een acteur kan beïnvloeden. Voor een man die universeel geliefd leek bij zijn medesterren, moet het moeilijk zijn geweest. Wijlen Gandolfini was een aardige kerel die een heel vervelende kerel speelde. Schirripa vertelde hoe geweldig hij was en zei:
Hij was een goede kerel. (Hij was) erg leuk. We hebben veel gelachen. Als cast hingen velen van ons buiten de camera rond en hadden we veel plezier. We reisden veel samen. We kenden elkaars families. Je bent negen of tien jaar samen, mensen hebben huwelijken meegemaakt, scheidingen gehad, baby’s gekregen, dus het is echt een familie geworden.
De familie achter de familie nam De sopranen naar hoogten die geen enkel ander tv-programma ooit heeft bereikt. Het was ongelooflijk populair en kritisch succesvol. Dat is niet gemakkelijk om te doen, maar De sopranen bleef gehandhaafd gedurende de 86 afleveringen gedurende zes seizoenen, tot aan het controversiële einde (een die me echt in paniek brengt). Hoewel anderen hebben geprobeerd dat succes te kopiëren, De sopranen vormde de aftrap voor HBO’s wilde zondagavondsucces, wat leidde tot shows als De draad, zes voet onder, seks en de stad, Game of Thronesen nog veel meer.
Je moet je afvragen of dat allemaal zou zijn gebeurd zonder Gandolfini en… De sopranen. Net zoals de stress van het leiden van een misdaadfamilie in verval zwaar was voor Tony Soprano, lijkt het leiden van de show net zo moeilijk te zijn geweest voor Gandolfini zelf. Ik hoop dat hij het ermee eens is dat het allemaal de moeite waard was, zoals De sopranen is populair gebleven en zal voor altijd voortleven.
