Hoe Arcadia van Tom Stoppard letterlijk levens redde.

Het is tegenwoordig ongebruikelijk om goed nieuws tegen te komen, vooral op sociale media. Ik was dus heel blij toen ik eerder vandaag op Bluesky deze afbeelding tegenkwam, van een brief aan de Tijden van Londen in verwijzing naar de grote Tom Stoppard, die dit weekend stierf.

Het is van Michael Baum (emeritus hoogleraar chirurgie; gasthoogleraar medische geesteswetenschappen, University College London) en daarin citeert hij enkele regels uit Stoppards meesterwerk: Arcadiëals de inspiratie achter het reconceptualiseren van het gedrag van borstkankercellen. Hier is het meest opvallende stukje:

In het eerste bedrijf van Arcadiëvraagt ​​Thomasina aan haar docent Septimus: “Als er een vergelijking bestaat voor een curve als een bel, moet er ook een vergelijking zijn voor een curve als een klokje, en als het een klokje is, waarom dan geen roos?” Daarmee legt Stoppard de chaostheorie uit, die het gedrag van borstkanker beter verklaart. Op het moment van de diagnose moet de kanker al kankercellen in de bloedsomloop hebben verspreid die zich latent nestelen in verre organen. Het gevolg van deze hypothese was de geboorte van “adjuvante systemische chemotherapie”, en al snel zagen we een opvallende daling van de curve die de overleving van patiënten illustreerde.

Nu heeft de helft van het personeel van Lit Hub beweerd dat hun leven is veranderd door te zien Arcadië op de universiteit, maar dat is niets vergeleken met hoeveel levens zeker moeten zijn verlengd of gered door de bovengenoemde innovatie. Een opmerkelijk voorbeeld van hoe kunst de wereld werkelijk verandert, en een passend bewijs van Stoppards ruime (en rusteloze) eruditie.