De nieuwe verhalenbundel van Madeleine Thien, Eenvoudige recepten is nu verkrijgbaar bij WW Norton.
*
Welk deel van uw schrijfroutine zou uw lezers verrassen, denkt u?
Sinds mijn vijftigste heb ik de meeste dingen met de hand geschreven.
Aanvankelijk was dit het gevolg van een ziekte waarvan de oorsprong mysterieus was; typen veroorzaakte ongelooflijke pijn, tot het punt waarop ik mijn linkerhand niet meer kon gebruiken. Ik was bang dat ik misschien niet zou kunnen schrijven of niet zou kunnen voldoen aan de eisen van mijn verschillende banen. Vreemd genoeg kon ik echter met de hand schrijven. Zo heb ik de afgelopen jaren elk kort verhaal en essay, en, meest recentelijk, elke nieuwe roman, met de hand geschreven. Ondertussen leer ik hoe ik met de pijn kan omgaan, want soms is het toetsenbord onvermijdelijk.
Ik was vastbesloten om romans te schrijven waarvan niemand verwachtte dat ik ze zou schrijven, en zeker niet van mezelf.
Maar handschrift heeft in veel opzichten bewezen een zalf te zijn. Ik schrijf anders. Het is een verademing om vele uren per dag weg te zijn van schermen en tegelijkertijd minder afgescheiden te zijn van de wereld, afgestemd te zijn op papier, pen en het ritme van de regel die wordt geschreven. Ik heb het gevoel dat er meer ruimte is voor de mensen in mijn romans om te ademen.
Welk boek had je graag gelezen toen je jong was?
Italo Calvino’s Onzichtbare steden. Ik vraag me af wat ik zou hebben gevoeld toen ik jong was en zoveel leek verbijsterend, wonderbaarlijk en groots, en ik vreesde dat ik de volwassenheid niet zou halen. Ik vraag me af hoe ik als meisje van veertien de gemoedstoestanden en de omstandigheden die in de roman worden beschreven, heb kunnen begrijpen. Dit boek is voor mij een toetssteen geweest.
Wat is het beste of slechtste schrijfadvies dat je ooit hebt gekregen?
Bijna dertig jaar geleden liet iemand van de uitgeverij mij een voorgestelde omslag zien voor een van mijn boeken. Het beeld was van een mooie keizerin in brokaten gewaden. Toen ik zei dat het ontwerp absoluut geen verband hield met mijn roman, was de persoon het daarmee eens. ‘Maar dit is een geweldige cover,’ zeiden ze. ‘Je zou een roman moeten schrijven die bij deze omslag past.’
Ik was toen nog heel jong, halverwege de twintig, en hoewel de woorden me hinderden, lachte ik het weg. Niettemin bleef het bij mij als een soort hartzeer rond commodificatie en als een realiteitscheck. Ik was vastbesloten om romans te schrijven waarvan niemand verwachtte dat ik ze zou schrijven, en zeker niet van mezelf. Boeken die niet gemakkelijk te categoriseren zijn en hun eigen weg moeten vinden. Die zelfkennis bleef bij mij en stak een vuurtje aan.
Hoe organiseer jij je boekenplanken?
Ongeveer in het jaar waarin de schrijver werd geboren, en alle boeken samen, filosofie, geschiedenis, kunst, fictie, poëzie, Engels en Frans en vertalingen. De boekenplank wordt een collectief verslag van de tijden, manieren van kijken, vormen die bloeiden tijdens bepaalde tijdperken, en ook vragen die door de eeuwen heen blijven bestaan.
Welk boek raad je andere schrijvers aan?
Adania Shibli Aanraken, vertaald door Paula Haydar. Ik wil de boeken van Adania Shibli in ieders handen leggen. Ik denk dat zij de grote schrijfster en kunstenaar van onze tijd is. Ik heb net haar nieuwe roman gelezen, Waanideevertaald door Kathrine Halls, verschijnt in 2027 bij Knopf. Het komt zelden voor dat je vandaag de dag, op dit moment, een boek leest dat essentieel is en waarvan je weet dat het over generaties nog gelezen zal worden. Het is een van de meest verpletterende, veeleisende en diepgaande romans die ik ooit heb gelezen.
__________________________________
Eenvoudige recepten van Madeleine Thien is verkrijgbaar bij WW Norton and Company.
