Opgekauwde kauwgom, ontrafeld garen, een bloem ontdaan van zijn bloemblaadjes.
Zoals zovelen van mijn generatie maakte ik kennis met seks tijdens gesprekken vóór onthouding met mijn jeugdgroep van de kerk en in mijn steriele gezondheidsklas in Georgië, waar mijn lerares de onderwerpen opsomde die ze niet mocht bespreken en in plaats daarvan de nadruk legde op seksueel overdraagbare aandoeningen. Ik kreeg voorbeelden zoals de bovenstaande van wat het zou betekenen om een jonge vrouw te zijn die seks buiten het huwelijk nastreeft.
Het maakte deel uit van de voortdurende beweging van ‘jezelf bewaren voor het huwelijk’, gepopulariseerd door een handvol beroemdheden, en van de ‘zuiverheidscultuur’ die werd gepromoot door evangelische christelijke groepen zoals LifeWay Christian Resources en Focus on the Family. Hun belangrijkste platform was het definiëren van seks als strikt iets tussen een getrouwde man en een vrouw, waarbij vrouwen vaak werd geleerd bang te zijn voor seksualiteit in plaats van verlangen, intimiteit en plezier te begrijpen.
“Veel cis(gender)vrouwen in Amerika zijn echt in het nadeel als het gaat om seksuele bevrijding en empowerment, omdat ze als jong persoon niet de middelen krijgen om niet alleen hun eigen seksualiteit te begrijpen, maar er ook voor te pleiten”, zegt Iman Hariri-Kia, een voormalige redacteur van seks en relaties en auteur van verschillende titels, waaronder, meest recentelijk, Vrouwelijke fantasie.
Professionals in de geestelijke gezondheidszorg die de evangelische zuiverheidscultuur bestuderen, hebben een toename van gevallen van angst, depressie en seksuele disfunctie gedocumenteerd, maar ook een gebrek aan kennis en taal rond seks en plezier. Onderzoekers hebben ook geconcludeerd dat “alleen onderwijs zonder onthouding als staatsbeleid niet effectief is bij het voorkomen van tienerzwangerschappen en mogelijk zelfs bijdraagt” aan hogere cijfers. En dan hebben we het nog niet eens over de vrijwel volledige uitsluiting van LHBTQ+-vertegenwoordiging. De ‘tradwife’- en ‘manosphere’-inhoud waarin traditionele rollen van vandaag worden geprezen, grijpt terug op de zuiverheidscultuur.
Terwijl de traditionele seksuele voorlichting van de afgelopen decennia vaak geen aandacht besteedde aan plezier, instemming, communicatie en verlangen, werden romans een informeel onderwijssysteem dat lezers hielp seksualiteit zonder schaamte te verkennen. De term ‘romantische roman’ wordt al lang geassocieerd met goedkope paperbacks, de ‘bodice rippers’ met de blote borst van een geïllustreerde Fabio, en auteurs als Jackie Collins en Danielle Steel. Harlequin werd uitsluitend als afdruk voor deze romans gelanceerd, vaak gericht op huisvrouwen die titels in hun supermarkten konden kopen.
“Ik heb veel over seks geleerd door de Danielle Steel-boeken van mijn moeder te stelen”, zegt Erica Smith, een seksuele voorlichter met een specialiteit in zuiverheidscultuur en die een streng gecontroleerde religieuze omgeving verlaat. Ze is ook de auteur van De Purity Culture Recovery Guide: de schaamtevrije seksuele voorlichting die u verdient. “Door te lezen over andere mensen die seks hadden in romantische romans, heb ik echt geleerd wat het zou kunnen zijn en hoe het was.”
Het genre van de ‘romantische roman’ dateert uit de 18e eeuw, met verhalen over ‘nog lang en gelukkig’, een stijlfiguur die nog jaren zou voortduren. Deze titels, die de laatste tijd minachtend (en de laatste tijd iets minder denigrerend) ‘smut’ worden genoemd, waren misschien titels die je niet trots in de boekenkast in de woonkamer had staan. Ze lieten lezers kennismaken met anatomie en een seksuele woordenschat op een manier die ze anders misschien niet hadden geleerd. Helaas waren ze ook vol van giftige relatiedynamiek en genderstereotypen.
In het afgelopen decennium is de categorie echter absoluut geëxplodeerd, mede dankzij #BookTok, met verschillende ‘kruiden’-niveaus en subgenres zoals regentschapsromantiek, duistere romantiek en fantasieromantiek. Verschillende boeken zijn op de reguliere boekenclub terechtgekomen, waaronder Verhitte rivaliteit, Een Hof van Doornen en RozenEn Vijftig tinten grijsdat het publiek opende voor de wereld van BDSM, ook al was het een gebrekkige interpretatie van de kinkscene. Mijn eigen vrienden en ik hebben onder het genot van een cocktail een gedenkwaardige scène uit een Meghan Quinn-boek besproken, waarin de hoofdpersoon popcorn eet van het lid van de liefdesbelang.
“Vrouwen zijn veel luider en trotser geworden over hun liefde voor romantiek, waarbij ze sociale media en online communities gebruiken om mond-tot-mondreclame te gebruiken om vraag en aanbod te stimuleren en die macht terug te nemen”, zegt Hariri-Kia.
Romantiek-specifieke boekwinkels zijn ook in opkomst, zoals Sincerely Yours, dat in 2025 in Atlanta, Georgia werd geopend door de beste vrienden Mallory Gay en Madison Glines, die in het genre terechtkwamen door fanfictie te lezen, wat verschillende succesvolle mainstream-titels lanceerde, waaronder de Vijftig tinten serie, NaEn Het idee van jou.
“We hielden echt van One Direction. Zo ontmoetten we elkaar op de middelbare school; we waren vooral vrienden via Tumblr voordat we persoonlijke vrienden waren, en we lazen en deelden fanfictie”, zegt Gay. “Het voelde een beetje als een daad van rebellie, maar het bracht ook zoveel vreugde teweeg.”
Hun winkel is onderverdeeld in deze subgenres van romantiek en heeft zelfs een persoonlijke community gelanceerd voor degenen die het literaire universum omarmen, met boekenclubs en handwerkavonden geïnspireerd door deze titels. In deze winkel kocht ik mijn eerste ‘smut’-titel, Loven door Sara Cate, uit de donkere romantiekplank na het horen van de opening van Sincerely Yours in mijn buurt.
Tal van scholen, vooral in delen van het land waar de wetgevende macht niet in de Republikeinse wurggreep verkeert, bieden uitgebreide, niet-oordelende seksuele voorlichting. Maar zelfs daar kunnen romantische romans dienen als een veilige en gezonde manier voor jonge (en niet zo jonge) mensen om hun eigen verlangens te verkennen.
In eerste instantie wist ik niet zeker waar ik moest beginnen, omdat ik de titels letterlijk beoordeelde aan de hand van hun omslagen in de uitnodigende pastelkleurige ruimte. Ik had dit soort boeken alleen in de gangpaden van supermarkten gezien en nooit in mijn eigen religieuze huis. Ik vond een boek met een simpele hoge hak op de omslag, en de beschrijving ervan dompelde onder in de wereld van de knik die ik toen net aan het verkennen was in mijn datingleven. De pittige thema’s van de roman, machtsdynamiek en controle, waren aantrekkelijk voor iemand die de controle over de zuiverheidscultuur achter zich liet, en ik kon een hele plank met soortgelijke boeken vinden.
“Sommige mensen komen binnen en zeggen: ik wil een pittig boek. Ze bedoelen Emily Henry. Ze bedoelen een of twee scènes van emotionele intimiteit in plaats van vooral fysieke. Iedereen heeft dus een andere schaal”, voegt Gay toe.
Ook auteurs heroverwegen de manier waarop zij seksscènes in hun werk benaderen, en erkennen het belang van de manier waarop deze aan het publiek wordt gepresenteerd, vooral aan jongeren. Ze behandelen ook openlijk onderwerpen als knikken, trauma, neurodiversiteit en queer-relaties, met de nadruk op communicatie en toestemming.
“Het was voor mij heel belangrijk dat alle vermeldingen en ervaringen met betrekking tot seks niet alleen empowerend waren vanuit het perspectief van de vrouwelijke hoofdpersoon, maar ook een soort van educatief en demonstratief waren”, voegt Hariri-Kia toe. “Ik wilde echt het vermogen onderstrepen om te communiceren tijdens seks, om toestemming te verkrijgen, een focus en verantwoordelijkheid voor seksueel genot, vrouwelijk genot, vrouwelijke erogene zones en de verschillende manieren waarop seks kan plaatsvinden.”
Op deze manier kunnen lezers veilig en privé hun interesses verkennen in een veilige ruimte, zonder angst voor negatieve reacties of reële risico’s, zegt Smith.
“Er is veel veiligheid om je bezig te kunnen houden met seksuele verhalen en fantasieën. Het lezen van romans en erotische romans geeft (jij) inspiratie, zorgt ervoor dat je je veilig voelt om te fantaseren, en geeft solide informatie over wat (jij) echt opwindend vindt.”
Dit fantasieleven kan je in staat stellen dingen te ontdekken waar je wel mee bezig wilt zijn, maar het kan ook zijn waar het idee stopt. Het omarmen van fantasie betekent uiteraard niet dat je je in het echte leven met die fantasie wilt bezighouden.
“Fantasie is waar de gedachten blijven… veel mensen denken aan dingen waarvan ze niet de intentie hebben om ze werkelijkheid te maken”, voegt ze eraan toe.
Tal van scholen, vooral in delen van het land waar de wetgevende macht niet in de Republikeinse wurggreep verkeert, bieden uitgebreide, niet-oordelende seksuele voorlichting. Maar zelfs daar kunnen romantische romans dienen als een veilige en gezonde manier voor jonge (en niet zo jonge) mensen om hun eigen verlangens te verkennen. We zijn in een tijdperk beland waarin dit soort fictie meer kan worden dan een ontsnapping.
