We reageren allemaal anders op angst. Tenminste, zo wil ik de eerste reactie van Oscar Isaac verklaren toen hij de zijne zag Frankenstein co-ster Jacob Elordi in volledige make-up. Hoewel ik het ontwerp van het wezen in de filmuitgave uit 2025 angstaanjagend mooi en opvallend macaber vond, was Isaac’s reactie… minder poëtisch. De Maan Ridder acteur kon het niet laten en barstte in lachen uit, en er is een video waarin hij Elordi speels roostert.
Isaac voegde zich onlangs bij Elordi en regisseur Guillermo del Toro om na te denken over dat eerste moment op de set. Tijdens het interview van het trio met Discussing Film (dat op hun TikTok-account werd geplaatst) werd onthuld dat het lachen snel kwam toen Isaac het volledig getransformeerde wezen voor het eerst zag. Zoals je in de onderstaande video kunt zien, kon de Doctor Frankenstein-artiest niet anders dan zijn castmate een prik geven:
@discussiefilm
♬ origineel geluid – discussiefilm
Guillermo del Toro is zelf een echte grappenmaker, en zelfs hij moest zich in het verhaal verdiepen. Del Toro, die deed alsof hij krabbelde, onderbrak hem met een grijns:
(nepschrift in dagboek) ‘Guillermo verleidt me, ik weersta.’
Isaac, altijd de constante professional, leunde recht in het bit. Hij imiteerde de stem van del Toro en zei:
‘Ik heb de verleiding weerstaan… voorlopig.’
Toen maakte het gelach plaats voor iets veel diepers als de Duin Alur deelde wat hij in zijn dagboek had vastgelegd. Hij vervolgde:
Ik zei dat het hartverscheurend was. Het gevoel was meteen: dit was een moment waarop (het wezen) met heel veel woede binnenkomt, maar ik vond het nog steeds zo schokkend delicaat en gracieus. Zo eenzaam.
Het is een contrast dat de film definieert: angstaanjagende beelden gecombineerd met een emotionele kern die je besluipt. Guillermo del Toro is prachtig Frankenstein De aanpassing reanimeert niet alleen een literaire klassieker, maar graaft diep in verdriet, woede, liefde en verlatenheid, met behulp van monsterlijke make-up die je op de een of andere manier meer doet voelen, niet minder.
Er is veel discussie geweest over de mate waarin Del Toro’s nieuwe boek-naar-scherm-aanpassing afwijkt van de originele roman van Mary Shelley. En ja, er zijn grote veranderingen. Wat mij echter het meest opvalt, is hoeveel het klopt, en dat zijn elementen die tot nu toe geen enkele aanpassing volledig op het scherm heeft vastgelegd.
Als een levenslang Frankenstein fan, niet alleen van de roman (wat toevallig mijn favoriete boek aller tijden is), maar van bijna elke filmversie. Ik heb het allemaal gezien. Van de klassieker van James Whale uit de jaren dertig tot de Hammer-gruwelen uit de jaren ’70, en ja, zelfs de door De Niro geleide versie uit de jaren ’90 (die zijn momenten heeft). Maar wat Guillermo del Toro hier vastlegt, is dat Jacob Elordi de ruimte krijgt om angstaanjagend te zijn wanneer dat nodig is, terwijl hij het wezen nog steeds onthult als iets prachtig gebroken, pijnlijk eenzaam in de stilte tussen het geweld. En, belangrijker nog, angstaanjagend menselijk.
Dus zeker, Oscar Isaac heeft misschien gelachen toen hij het wezen voor het eerst in volledige make-up zag, en het fragment hierboven is inderdaad grappig. Maar voor een aantal kijkers zoals ik denk ik dat de vertolking van Jacob Elordi hen nog heel lang zal bijblijven.
Je kunt zelf beslissen of het monster lachwekkend of angstaanjagend is door op te geven Frankenstein met je Netflix-abonnement en geef het een horloge.
