SPOILERS staan voor de deur Moeder Marianu gestreamd met een HBO Max-abonnement.
Moeder Maria is een soort perfecte A24-film. Tegen het einde denk je een beetje: “Waar heb ik net naar gekeken?”, maar je bent ook blij dat ik dat net heb gedaan. Nu hij op streaming staat, moet ik het hebben over het einde van de film waarmee Anne Hathaway’s ongelooflijke serie films uit 2026 eerder dit jaar begon. Laten we erop ingaan.
Wanneer de popzangeres van Anne Hathaway herenigd wordt met haar vervreemde ontwerper Sam (Michaela Coel), vertelt ze haar over een liedje. Het heet “Spooky Action” en het is over Sam geschreven. Moeder Mary probeert het voor haar te spelen, maar Sam weigert het te horen. Dus in plaats daarvan doet ze er een zeer intense interpretatieve dans van voor haar. Ik dacht dat de hele film ertoe leidde dat Sam, en dus het publiek, eindelijk van het nummer ging genieten. Maar je kunt je mijn verbazing voorstellen als het nooit wordt gespeeld!
Dus moest ik natuurlijk schrijver/regisseur David Lowery vragen waarom zijn beslissing om “Spooky Action” te hebben een mysterie bleef. Dit is wat hij te zeggen had:
Nou, volgens mij zie je wel ‘Spooky Action’, maar het liedje dat Moeder Mary nooit zingt is een jurk geworden die Sam maakt. En dus is wat je ziet het lied. En ik hou van het idee dat een lied een object wordt en een object een lied, en omgekeerd. We zijn dus getuige van Spooky Action aan het einde van de film, ook al pikken onze oren het niet helemaal op.
Hé! Nou, dit is interessant. Lowery heeft er zeker een surrealistische film mee gemaakt Moeder Mariadus ik had eerlijk gezegd geen voor de hand liggend einde moeten verwachten. De film eindigt met het paar vrouwen dat een soort ritueel voltooit. Het resultaat is dat Moeder Maria een stofachtige geest uit haar lichaam trekt, alsof ze haar lichaam uitdrijft van een demon waaraan ze zich vasthield.
Het is geen wonder dat de Moeder Maria Recensies noemden het in hun recensies een “fascinerend kamerstuk” en “een tweehander die evenveel te danken heeft aan The Exorcist als aan Lady Gaga”. In de aanloop ernaartoe had ik gelezen hoe de Eras Tour van Taylor Swift daar invloed op had, dus ik denk niet dat ik besefte wat ik zou krijgen. Maar in veel opzichten was het beter dan ik me had kunnen voorstellen.
Het is absoluut het soort film dat ik opnieuw ga bekijken en de volgende keer nog meer uit de film zal halen. Maar ik heb zeker begrepen hoe de film probeert te communiceren hoe kunst iemands gevoelens van bijvoorbeeld verdriet, liefdesverdriet of wrok fysiek kan manifesteren. Door Moeder Mariavertellen Mary en Sam veel waar ze aan vasthielden sinds ze stopten met praten. Hoewel we het nummer ‘Spooky Action’ misschien nooit zullen horen, beleven we het toch een beetje tijdens de film, nietwaar?
Het is dus abrupt, ja. Maar opzettelijk dankzij Lowery’s opmerkingen over de betekenis van het einde.
