Westside-verhaal is een van de beste musicals ooit gemaakt, en zeker een van de beste musicals die ooit de prijs voor Beste Film heeft gewonnen. Toen hij in 1961 in de bioscoop verscheen, Westside-verhaal is vandaag de dag nog steeds oneindig te bekijken.
Hoewel ik dol was op de remake van Steven Spielberg uit 2021, heb ik het origineel onmiddellijk opnieuw bekeken nadat ik het had gezien. Er is gewoon iets elektrisch en spannends aan het origineel Westside-verhaaldie maar liefst 10 Oscars won tijdens de 34e Academy Awards.
Dit is misschien wel de belangrijkste reden waarom ik vaak aan de film denk en vaak de deuntjes neurie (“Keep cool, cool, boy.”). Hier zijn dus slechts een paar redenen waarom Westside-verhaal blijft zo’n geweldige film.
Ten eerste respecteer ik de representatie in deze film
Ik herinner me dat deze Voices-sectie voor het eerst aan mij ter sprake werd gebracht. Er was destijds veel sociale onrust in het land, dus ons allereerste artikel ging over films waarin ras en sociale rechtvaardigheid werden onderzocht. Ik ben trots op dat artikel sinds mijn collega Erik Swann en ik de inleiding tot de sectie gingen schrijven. Maar hoe streng (maar relevant) dat artikel ook was, mijn hart was gericht op de toekomst van Voices. Ja, er zouden nog meer ‘serieuze’ artikelen komen, maar ik had goede hoop om te schrijven over de VREUGDE van representatie; de levendigheid. Welke film is levendiger dan Westside-verhaal?
In de kern is het waar dat Westside-verhaal is slechts een toen gemoderniseerde versie van Romeo en Juliadus het eindigt natuurlijk tragisch. Het is ook een verhaal over de botsing tussen de status quo en diversiteit. Het is ook een EXPLOSIE van cultuur. De Sharks zijn de Puerto Ricaanse immigranten die vinden dat ze het net zo goed verdienen om in deze gemene straten te leven als de blanke Jets, en geen van beiden wil terrein opgeven.
Toegegeven, ik weet dat de casting MEER representatie had kunnen bieden (buiten de grote Rita Moreno waren de meeste hoofdrolspelers niet-Latino’s). Het verhaal van de Latino’s die het in dit land moeilijk hadden, vormde echter een belangrijk keerpunt in de Amerikaanse cinema, waar het vandaag de dag nog steeds mee te maken heeft. Bovendien is het gewoon ZO expressief.
De muzikale nummers zijn nog steeds betoverend
Tegenwoordig zijn musicals gebaseerd op films het belangrijkste op Broadway. In feite was een van de interessantste musicals die ik ooit op Broadway heb gezien, gebaseerd op Koning Kong. Eén ding aan deze film-musicals die misschien niet de beste zijn, is dat mensen vaak gloednieuwe nummers moeten maken die bij deze verhalen passen.
Vroeger kwamen veel filmmusicals echter oorspronkelijk als eerste van het podium, wat betekende dat alle geweldige nummers van onder meer Leonard Bernstein, Stephen Sondheim en Andrew Lloyd Webber al in deze aanpassingen waren ingebakken. We krijgen enkele van de grootste muzikale nummers aller tijden mee Westside-verhaal.
Ik bedoel, kom op! ‘America’, ‘I Feel Pretty’, ‘Tonight’, er zijn gewoon te veel betoverende nummers in deze film om te tellen, en ze hebben allemaal een uitstekende choreografie en expressionisme. Eerlijk gezegd word ik deze cijfers nooit beu, en dat zal waarschijnlijk ook nooit gebeuren.
Ik heb ook het gevoel dat het verhaal van immigrant zijn in Amerika uiterst relevant is, vooral vandaag de dag
Ten slotte vind ik het geweldig hoe Westside-verhaal is in de eerste plaats een immigrantenverhaal. Het is niet alleen een immigrantenverhaal van de kant van de Sharks, die het alleen maar proberen te maken in Amerika, maar ook het verhaal van de blanke mensen die zich ontheemd voelen door de minderheden die de wijk in trekken, en dit is een verhaal dat in dit land nooit oud zal worden.
Ik bedoel, kijk maar naar de Pixar-film uit 2023, Elementairdat helemaal ging over de ervaring van immigranten. De hele geschiedenis van Amerika is gebaseerd op immigranten (ook al zijn Puertoricanen, zoals Bad Bunny, al Amerikanen) die naar dit land komen, en de mensen die daar misschien niet bepaald blij mee zijn.
Op die manier, Westside-verhaal is een tijdcapsule, maar ook tijdloos, wat misschien de reden is dat ik er nog vaak aan denk.
