Tijdens een vol Valentijnsdagweekend, Wuthering Hoogten was de film die won onder de filmreleases van 2026, en dat was hij natuurlijk ook. Het is gebaseerd op een klassiek liefdesverhaal van de geweldige Emily Brontë. Als je de film hebt gezien, weet je dat er een aantal geweldige momenten zijn, zoals de virale eenarmige lift, maar het is minder een epische romance en meer een wellustige tragedie. Waar ik het over wil hebben, is een element van de film waardoor ik het gevoel kreeg dat ik vastzat in een horrorfilm.
Ik kon niet wegkijken van de Huidkamer
Wanneer Catherine Earnshaw van Margot Robbie trouwt met de rijke Edgar Linton Wuthering Hoogtenhij laat haar zien wat haar nieuwe thuis zal worden. Ik had het gevoel alsof ik midden in een film van Tim Burton of Guillermo del Toro zat, omdat overal in de woning dingen als rode vloeren en uitstekende handen werden aangetroffen. Maar wat mij echt opviel wat betreft het decorontwerp was Cathy’s kamer, met muren bekleed met wat lijkt op haar huid.
Van een afstand leek het een schattige roze kamer, maar naarmate de film vorderde, zag ik de details van de muren die aderlijnen en sproeten vertoonden, en ik werd er eerlijk gezegd van in de war. Het idee om in een kamer te zijn met behang dat eruitziet alsof je eigen huid is opgeblazen als enorme beelden, is gewoon ongelooflijk ongemakkelijk en voelde als het perfecte apparaat voor een enge film. Het was het laatste wat ik van A verwachtte Wuthering Hoogten film.
Het verhaal achter de Skin Room van Wuthering Heights is zelfs nog huiveringwekkender
Bij verder onderzoek kwam ik erachter dat de huidruimte in Wuthering Hoogten is eigenlijk ook (een beetje) gemaakt van de huid van Margot Robbie. Dit is wat schrijver/regisseur Emerald Fennell zei tijdens een vertoning van de film in het British Film Institute (via LadBible):
We vroegen haar om ons al haar aderen en sproeten te sturen, en vervolgens hebben we het op zijde geprint, gevuld en er latex overheen gedaan zodat het kon zweten… Het is een visuele weergave van hoe het voelt om tot echtgenote te worden gemaakt. Om er een mooi object van te maken, een verzamelobject.
De film ging dus voor realisme, en dat is gelukt! Begrijp me niet verkeerd, Robbie heeft de mooiste huid, maar letterlijk iedereen zou me zo beangstigen.
Ik denk dat dit een heel indrukwekkend stukje decorontwerp is, maar hoe goed het materiaal eruit ziet en er als huid uitziet, is voor mij echt de spijker in de kist wat betreft de paniekerige factor. Ik waardeer de opmerkingen van Fennell over de redenering achter de kamer, omdat het zeker goed werk heeft geleverd door de icky vibes die Cathy voelt in haar vertrekken visueel weer te geven.
Het is jammer dat ze uiteindelijk in die kamer in de film sterft, want de wetenschap dat ze omringd was door haar eigen huid maakt het hele einde alleen maar verdrietiger voor mij. Ik ben blij dat ik dat uit mijn hart heb gekregen, maar ik zal nooit foto’s van mijn huid sturen voor decoratieve doeleinden. Hoe dan ook, nu we het hebben gehad over de huidkleurige huidmuren in de kamer, kijk eens wat critici zeggen (en onze eigen Wuthering Hoogten recensie) hier op Den Bosch Cultuurstad.
