Netflix’s Leanne wordt naar verluidt geïnspireerd door stand-up cabaretier Leanne Morgan, maar voor het grootste deel mist het wat Morgan’s komedie zo vertederend maakt: God, genade en goedheid.
Sitcom King Chuck Lorre verkocht naar verluidt Morgan in de show door naar Oost -Tennessee te vliegen en op haar veranda te gooien terwijl ze haar grootbaby op zijn schoot vasthield. Lorre is de creatieve kracht achter Twee en een halve mannen,, De Big Bang Theoryen zijn prequel Jonge Sheldon. Zijn vorige shows bevatten een stal van personages die geobsedeerd zijn door seks, en ze portretteren mensen van geloof niet altijd in een flatterend licht.
Ik had niet verwacht Leanne Om een christelijke show te zijn – Morgan adverteert zichzelf niet als een christelijke cabaretier – maar ik weet dat geloof een groot deel is van haar komische verhaal. Ze spreekt ook over haar liefdevolle huwelijk, uitdagende maar loyale volwassen kinderen, vrouwelijke angst van middelbare leeftijd en klootzakken in de menopauze.
Dus wat doet Leannehet tv -programma, geef ons? In het begin loopt de echtgenoot van de hoofdpersoon van 33 jaar af met een jongere vrouw. Leanne herstelt van haar schok in de Church Fellowship Hall, en een vrouwelijke kerk drukbody (is er een andere soort?) Vissen over hoe Leanne’s man het doet.
Leanne’s tweemaal geschenkt zus vertelt haar om ‘daarheen te gaan’, wat betekent dat ze voor mannen in een club trollen met de duidelijke implicatie dat ze geluk kan hebben en er een mee naar huis neemt. De schrijvers spelen dat als een grap, en Leanne toont uiteindelijk potentiële datums foto’s van haar kleinkinderen op een smartphone.
Leanne’s oudere vader bekent zijn eigen verleden Philandering (met de kerkorganist!) Aan schurk echtgenoot Bill, wat suggereert dat deze flings niet noodzakelijkerwijs het huwelijk moeten beëindigen. In aflevering 4 smeekt Sorry-Not-Sorry-cheater Bill Leanne om hem terug te nemen, maar-Shocker-verschijnt de jongere andere vrouw opdagen en kondigt de hele kamer aan dat ze zwanger is.
De waarden van de hoofdpersoon – inderdaad, haar geloof – lijken er nooit toe te doen wanneer het ertoe doet. Ze ontwijkt de mogelijkheid van seks met een nieuwe date omdat ze niet klaar is om ‘dit alles’ te delen (haar vrouwelijke lichaam uit de late jaren 50), niet omdat het verkeerd is. Niemand in haar tv -familie lijkt haar overtuigingen te delen, en de andere ‘christenen’ in de show zijn huichelaars of punchlijnen.
De schrijvers van de show lijken de echte Leanne Morgan niet te krijgen, die het publiek van de kust naar de kust boeit. Haar komedie draagt dezelfde hilarische geest die locaties uitverkocht voor Nate Bargatze, Jim Gaffigan en Henry Cho – alle gelovigen die lachen om de menselijke conditie en zichzelf omdat ze weten dat we gebrekkig, maar vergeven zijn en door Christus worden gemachtigd om boven onze basestinten te leven.
Lorre’s schrijvers begrijpen dat de meeste menselijke drama en komedie uit onze zwakheden komen. Wat ze niet krijgen is waar Morgan’s vreugde vandaan komt.
Ze hadden het personage en het verhaalboog moeten vinden dat ze nodig hadden in Morgan’s stand-up routine. Hoe zit het met het schrijven van een echtgenoot zoals de echte Chuck Morgan, die 33 jaar bij Leanne blijft, of een kerk die kracht en gemeenschap biedt in plaats van een kuil van judgische snipes?
In seizoen 2 komt misschien een aflossingsboog na de scheiding niet uit een nederzetting, een bar of de slaapkamer van een nieuwe man, maar uit het fundament van Leanne Morgan’s onvolmaakte maar trouwe, grappige leven. Als fan hoop ik nog steeds op meer Leanne in Leanne.
