Horrorfans hebben deze zomer genoeg te kiezen gehad uit de verrassende kassuccessen Obsessie En Achterkamersdie volgde op goed ontvangen titels als 28 jaar later: de bottentempel, Hokum en meer. Eén aankomende horrorfilm kan echter om de tegenovergestelde reden opmerkelijk zijn: er zijn recensies verschenen voor die van Eli Roth Ijsmanen zou dit een van de ergste angsten van het jaar kunnen zijn?
Het killer kid-aspect van Ijsman vergelijkingen heeft getrokken Wapenseen van Den Bosch Cultuurstad’s favoriete films van 2025, maar het klinkt niet alsof er teveel overeenkomsten zijn. Het plot gaat over een mysterieuze ijscoman wiens lekkernijen de kinderen van het idyllische stadje in een buitenwijk in moordmachines veranderen. William Bibianni van The Wrap zegt in zijn Ijsman beoordeling dat de slasher vrijwel onmiddellijk geen schokwaarde meer heeft:
De eerste keer dat je ziet hoe een klein kind zijn ouders in stukken hakt met een demente grijns op hun gezicht, is schokkend. De tweede keer is het alleen maar walgelijk. Na de honderdste keer is het duidelijk dat Ice Cream Man maar één grap heeft. Tegen de miljoenste is het gewoon saai. … Iedereen houdt van een goede horrorkomedie, en zelfs de slechte kunnen leuk zijn, maar de repetitieve is een ander verhaal. Of in het geval van Ice Cream Man hebben ze nauwelijks een verhaal.
Jerrod Jones van AV Club beoordeelt de film met een C en noemt het een ‘horror met lege calorieën’, met als kers op de taart een wending aan het einde die verandert. Ijsman in het somberste werk van Eli Roth tot nu toe. Jones zegt:
Deze creatieve ijver sputtert uiteindelijk uit. … Na de eerste uitbarsting van chaos in het eerste bedrijf, nestelt de film zich in een repetitief overlevingsgaren dat bijna lijkt op een Gen-Alpha Goonies-productie van George Romero’s Dead-films, waarbij Millens besnorde slechterik fungeert als de sinistere rattenvanger voor zijn engelachtige moordploeg. Maar de motieven van de ijscoman en het plan dat de kinderen op de volwassenen zet, ontwikkelen zich nooit verder dan het met de hand zwaaiende idee van generatiewraak waarop de omliggende slagerij is gebouwd.
Pete Hammond van Deadline beschrijft de aankomende filmrelease uit 2026 als Alleen thuis ontmoet Herbergwat op zichzelf angstaanjagend is. Ijsmanwaarvan Hammond aangeeft dat het Unrated wordt vrijgegeven om te voorkomen dat hij wordt geslagen met een NC-17, is gewoon een excuus voor geestdodende grafische terreur, schrijft de criticus, met te weinig plot om ons geïnteresseerd te houden. Hij vervolgt:
Het lijkt een slecht moment, aangezien dit jaar ook slimme heruitvindingen van het horrorgenre hebben plaatsgevonden, waarbij bands als Obsession en Backrooms lovende kritieken en een groot publiek kregen. Met deze film zijn we echter gewoon terug naar de basis en hebben we geen andere ambitie dan het vinden van manieren om het menselijk lichaam uit elkaar te halen die we op de een of andere manier nog niet eerder hebben gezien. Er is zelfs een kind dat het hoofd van zijn afgehakte moeder ronddraagt als een opgezette teddybeer. Zoet.
zegt Tyler Nichols van JoBlo Ijsman is de belichaming van ‘zet je hersens uit’-cinema. De criticus zegt dat de personages dom zijn, dat het acteerwerk verschrikkelijk is en dat de humor achterhaald is (Mitt Romney maakt grapjes, iemand?). Nu er zoveel betere horror beschikbaar is, is dit niet genoeg om het hedendaagse publiek te vermaken, zegt Nichols. Hij vervolgt:
Begrijp me niet verkeerd, er zijn hier een aantal goede sterfgevallen, maar het zijn er uiteindelijk zo veel dat ze gewoon in elkaar overlopen. Als iemands hoofd wordt afgerukt en het voelt alsof hij weer een dag op kantoor is, dan is er te veel sprake van desensibilisatie. En omdat het bloed zo snel gebeurt, betekent dit dat de laatste handeling de minst effectieve van allemaal is.
Tai Gooden van Nerdist neemt de film echter niet zo serieus. Hij zegt dat het een ‘dwaas spetterfestijn’ is, en als je een fan bent van Eli Roth en het goed vindt om bloederig te zijn over echte angsten, zul je het waarschijnlijk leuk vinden Ijsman veel. Gooden beoordeelt het met 3 van de 5 sterren en schrijft:
Van boven tot onder is dit een Eli Roth-film. Er is voldoende bloed, bloed en niveaus van pure marteling die al heel vroeg in de film beginnen en voortdurend toenemen. Er zijn veel praktische effecten en enkele werkelijk absurde en werkelijk grappige momenten. … Het is verre van het heerlijk verdraaide feest van Thanksgiving, maar het is leuk genoeg voor een vrijdagavondwacht. Over het geheel genomen is Ice Cream Man brutaal, bloederig en een bizarre trip die het uitgangspunt in je hoofd slaat en je doet huiveren de volgende keer dat je de zoete geluiden van dat kleine vrachtwagentje hoort.
Bestaat er zoiets als te veel moorden? Sommige van deze critici lijken dat te denken. Algemeen, Ijsman heeft een Rotten Tomatoes-score van 26%, maar zal deze de geschiedenis ingaan als een van de slechtste horrorfilms van het jaar? Pak je kaartje als je daar zin in hebt, want deze rolt op vrijdag 7 augustus in de bioscoop.
