Toen het langverwachte Meesters van het universum live-actiefilm kwam voor het eerst op het filmschema van 2026, zou ik zeggen van wel matig opgewonden. Ik ben een Gen Xer die opgroeide in de jaren ’80, en de originele tekenfilm werd elke dag op afspraak bekeken als ik thuiskwam van school, dus het opnieuw beleven van die oude glorie klonk alsof het leuk kon zijn. Ik heb zelfs vol verwachting de live-actiefilm uit 1987 opnieuw bekeken.
Ik had mijn bedenkingen, want zelfs als kind besefte ik dat de plots van de shows behoorlijk mager waren. Nu heb ik eindelijk de film gezien met mijn Prime-abonnement, en ik moet vragen: waarom hadden we dit nodig?
De grappen waren slecht en het verhaal van He-Man was frustrerend
Er zijn twee grote klachten waar ik mee heb Meesters van het universum. Ten eerste werkten de grappen helemaal niet voor mij. Ik waardeer volledig wat de schrijvers (waarvan er minstens drie waren) en regisseur Travis Knight probeerden te doen: de film leuk en brutaal maken, met een knipoog waarbij het publiek erkende hoe dom de hele wereld van Eternia is, maar de grappen kwamen niet terecht. De seksuele toespelingen voelden zowel volkomen kinderachtig als te volwassen aan voor het materiaal. Ik weet niet hoe ze dat voor elkaar hebben gekregen, maar het is wel gelukt.
Mijn grootste probleem was echter het oorsprongsverhaal van Prins Adam/He-Man. In de tekenfilm is He-Man een superheld die zelden enige zwakte vertoont (althans, ik kan me niet herinneren dat er veel pathos was; misschien ging het boven mijn hoofd). In de film uit 2026 wordt Adam, gespeeld door Nicholas Galitzine, naar de aarde gestuurd om te ontsnappen aan de woede van Skelator (Jared Leto, die het beste deel van de film is). Op aarde is hij eigenlijk een maf watje. Ik haatte dat. Erger nog, wanneer hij uiteindelijk met Teela (Camila Mendes) terugkeert naar Eternia, is zijn nieuwe macht volkomen onverdiend. Als je de reis van een held gaat opzetten, moet onze held worstelen met meer dan een mannequin in een stripboekwinkel.
Wat leidt tot de vraag: waarom is dit gemaakt en voor wie?
Ik bleef worstelen met de waaromvraag Meesters van het universum werd zelfs gemaakt, en nog belangrijker, wie de doelgroep is. Ik bedoel, natuurlijk, ik begrijp waarom het groen licht kreeg in de nasleep van het enorme succes van BarbieMaar Barbie is een iconisch speelgoed dat meerdere generaties heeft overstegen. He-Man was relatief gezien een flits in de pan. De speelgoedlijn (en de daaropvolgende tekenfilm) was razend populair, maar slechts gedurende een korte periode halverwege de jaren ’80, en alleen bij een specifieke leeftijdsgroep (een waarin ik toevallig precies val).
Ik kan niet zeggen dat ik er tevreden mee ben, en theoretisch behoor ik als filmfanaat op zijn minst tot de doelgroep die met He-Man is opgegroeid. Maar het leek niet alsof het voor mij gemaakt was. Het vindt opnieuw uit wie Prins Adam is, en naar mijn mening niet erg succesvol. Het voelt ook niet alsof het voor een nieuw publiek is gemaakt, want nogmaals, het is niet zo dat dit een duurzame franchise is op het niveau van Barbie, of zelfs GI Joe trouwens. Ik denk dat dit wordt weerspiegeld in de slechte prestaties van de film aan de kassa, ondanks overwegend positieve recensies.
Vooruitkijkend naar het filmschema van 2027 is er nog een speelgoedlijn uit hetzelfde tijdperk die een nieuwe film uitbrengt, Voltronwaarvan ik denk dat het veel overeenkomsten vertoont met He-Man. Staat haar hetzelfde lot te wachten? De tijd zal het leren.
