Als je een Gen-Xer bent die een bepaalde roman van VC Andrews (en mogelijk zelfs de vervolgstukken ervan) heeft gelezen op een leeftijd die misschien veel jonger was dan je had moeten zijn, laten we zeggen dat je niet de enige bent. Zoals ik me herinner, Bloemen op zolder en het verwrongen, controversiële onderwerp hield sommigen van ons een tijdlang in de greep, en hoewel de originele verfilming uit 1987 niet zo trouw aan het boek was als het had kunnen zijn – sorry, Kristy Swanson – trok de voor tv gemaakte verfilming uit 2014 mijn aandacht meer dan tien jaar geleden toen deze op Lifetime verscheen. Dat is de boek-naar-scherm-aanpassing die je nu kunt bekijken met een Netflix-abonnement.
In werkelijkheid, Bloemen op zolder staat op de tweede plaats van de films die momenteel op Netflix worden gestreamd en komt net niet op de eerste plaats vanwege de populariteit van de verontrustende nieuwe documentaire, Moederinstinct.
Oorspronkelijk gepubliceerd in 1979, VC Andrews’ Bloemen op zolder draait om vier kinderen wier vader overlijdt, en hun moeder, Corrine, brengt ze naar het rijke landhuis van haar vervreemde ouders om daar te gaan wonen, in de hoop haar erfenis terug te krijgen.
Chris is 14, Cathy is 12 en de tweeling is 4 als ze in Foxworth Hall aankomen. Terwijl moeder beneden de harten van haar rijke, bejaarde vader en strenge, vrome moeder probeert te veroveren, worden de kinderen geheim gehouden voor hun grootvader en opgesloten in een kleine slaapkamer, die naar de grote zolder van het huis leidt – de enige plek waar ze dag in dag uit kunnen wonen en spelen.
De kinderen blijven jarenlang verborgen, gedurende welke tijd ze worden blootgesteld aan verwaarlozing door hun moeder, mishandeling door hun grootmoeder en ondervoeding doordat hen de toegang tot frisse lucht of een normaal leven wordt ontzegd. Voeg daar de verwarring van de puberteit en het gebrek aan zaken als school en normaal sociaal contact voor de twee oudere kinderen aan toe, en de zaken worden… ingewikkeld (in incestueuze zin).
Het boek van Andrews zou uitmonden in een serie (de Dollanganger-serie), inclusief drie sequels en een door ghostwriters geschreven prequel (Andrews stierf in 1986), plus aanvullende boeken die in en na 2014 werden gepubliceerd, getiteld De Christopher-dagboekendie ook door ghostwriters waren geschreven.
Zoals ik al zei, werd dit verhaal in 1987 verfilmd door Jeffrey Bloom, met in de hoofdrol Kristy Swanson als Cathy. Ik geef veel de voorkeur aan de aanpassing uit 2014, geregisseerd door Deborah Chow en uitgezonden op Lifetime, en nu gestreamd op Netflix. De cast bestaat uit Heather Graham (als Corrine), Kiernan Shipka (als Cathy) en Ellen Burstyn (als de beledigende grootmoeder). Ik zou niet zo ver willen gaan om te zeggen dat het een geweldige film is – hij is melodramatisch, een beetje zeepachtig en net zo verontrustend als ik me herinner dat het boek was – maar als je op zoek bent naar een bewerking die een nostalgische kriebel zal veroorzaken voor het boek van VC Andrews, dan zou ik dit aanraden.
Netflix heeft de sequels niet beschikbaar – Lifetime uitgebracht Bloemblaadjes op de wind (met Rose McIver als Cathy), Als er doornen zijn (met Rachael Carpani als Cathy), en Zaden van gisteren in de jaren daarna Bloemen op zolder. En vervolgens, in 2022, paste Lifetime zich aan Tuin van schaduwen (de FITA prequelboek) in een 4-delige miniserie genaamd Bloemen op zolder: de oorsprongmet in de hoofdrollen Kelsey Grammer en Kate Mulgrew. Je kunt deze aanpassingen digitaal kopen bij Amazon, of ze streamen met de Lifetime Movie Club-add-on voor je Prime Video-abonnement.
