Zo vaak per dag ja zeggen tegen nee en ja tegen ja tegen de babyjongen, zo vaak per dag is het alsof het protestlied van een volk niet-elektrisch is geworden en een claim koestert die toebehoort aan iedereen die erom geeft, het kan ons schelen, we kruipen naar buiten en bespioneren meer leven om te wijzen en ja tegen met een naam. Hoe noem je het hek rond een boom? Wie is het leven dat je zoekt als je de matte navel van de middagmaan indexeert, grijs en nerveus, en haar vertelt dat ze op de nacht moet wachten? Voor moeder is een macht die zich altijd herhaalt, turf dat door eeuwen heen is vervangen door een gewicht aan brandbare goederen, een grasmat, een bijnaam, nog een ja.
____________________________
Van De decadente beweging van Laura Kolbe. Copyright © 2026. Verkrijgbaar bij University of Pittsburgh Press.
