Recensie: Good Luck, Have Fun, Don’t Die: een werkelijk dwaze film die mij ook terecht angst aanjaagt Door Riley Utley Gepubliceerd op 20 februari 26

Toen ik de titel hoorde Veel succes, veel plezier, sterf niet Voor het eerst ging ik ervan uit dat de film anderhalve knaller zou zijn, en ik dacht ook dat hij behoorlijk dom zou zijn. Dat is allemaal waar. Maar ook deze film beangstigt mij mateloos, en dat was een verrassing. Nu heb ik tijd gehad om over dit alles na te denken, en over het algemeen ben ik heel blij dat dit bizarre sciencefiction-avontuur waar ik bang voor ben, is gemaakt.

Veel succes, veel plezier, sterf niet

Releasedatum: 13 februari 2026
Geregisseerd door: Gore Verbinski
Geschreven door: Mattheüs Robinson
Met in de hoofdrol: Sam Rockwell, Juno Temple, Haley Lu Richardson, Michael Peña, Zazie Beetz en Asim Chaudhry
Beoordeling: R voor taalgebruik, geweld en korte seksuele inhoud
Looptijd: 134 minuten

In Gore Verbinski’s Veel succes, veel plezier, sterf nietkomt een man uit de toekomst (Sam Rockwell) in een tijd die iets geavanceerder is dan het heden waarin we leven, om een ​​team van mensen samen te stellen om de wereld te redden van kunstmatige intelligentie. Dat team moet echter bestaan ​​uit de schijnbaar willekeurige groep mensen die eten in een restaurant waar de toekomstige man binnenkomt. Dus met zijn ragtag-groep bestaande uit een paar leraren (Michael Peña en Zazie Beetz), een vrouw verkleed als prinses (Haley Lu Richardson), een moeder (Juno Temple) en een paar andere restaurantbezoekers, gaat hij op pad om de wereld te redden.

Dat concept alleen al bewijst hoe dwaas deze film is, en de humor die erin zit maakt het punt duidelijk. Naast dat dit een maf verhaal is, bevat het ook punten over onze samenleving die mij echt in paniek brengen.

Good Luck, Have Fun, Don’t Die is een grote gekke swing van een film.

Veel succes, veel plezier, sterf niet begint met het personage van Sam Rockwell dat een grote monoloog houdt over de toekomst en zijn missie naar een restaurant vol verwarde mensen terwijl hij een bizarre plastic outfit draagt ​​waardoor hij er zowel technologisch geavanceerder als dakloos uitziet. En vanaf zijn eerste seconde op het scherm wist ik dat ik een leuke tijd zou beleven. Werkelijk, van begin tot eind is zijn griezelige en enigszins losgeslagen toekomstige man een giller, en het voelt alsof de Oscar-winnaar een geweldige tijd heeft gehad om hem te spelen.

Het plezier dat hij lijkt te hebben is aanstekelijk, en als dat zich vermengt met het bizarre plot waarbij AI betrokken is en de wereld probeert over te nemen, krijg je een heel vreemde, grote wending in het verhaal.

Het werkt voor het grootste deel ook, en het is een ritje. Dit concept vormt echter ook de basis voor serieuze (en angstaanjagende) discussies over de wereld waarin we leven.

Het sociale commentaar in Good Luck, Have Fun, Don’t Die is wat mij terecht bang maakt.

Ik ben altijd een beetje preuts geweest als het om films over de eindtijd gaat; ze maken mij bang. Ze maken me echter echt bang als de oorzaak van de genoemde eindtijd iets is waar we momenteel in het heden mee te maken hebben. Het is de hoeveelheid sociaal commentaar die mij altijd in een spiraal laat zitten, en dat is waarom Veel succes, veel plezier, sterf niet beangstigt mij.

In het geval van deze film is dat kwaad AI. Ik ga niet liegen: AI maakt me bang. Het feit dat kunstmatige intelligentie hier het probleem was, maakte mij dus meteen gespannen.

Maar dat is niet wat mij echt raakt. Wat mij echt onder de huid kruipt, zijn twee van de problemen waarmee de verschillende restaurantbezoekers te maken hebben. De leraren moeten omgaan met leerlingen die zo gehersenspoeld zijn door hun telefoons dat ze niet meer kunnen functioneren. Ondertussen moet een moeder na een schietpartij op school worstelen met de dood van haar zoon en de beschikbare technologie om haar te helpen hem (in zekere zin) terug te krijgen. In beide gevallen zijn de meeste betrokkenen gehypnotiseerd door technologie en ongevoelig voor het trauma om hen heen.

Ik maak me zorgen over de manier waarop technologie ons als samenleving hindert, en ik maak me zorgen over hoe ongevoelig we kunnen worden voor echt vreselijke dingen. Dus toen ik beide angsten in deze film visceraal in beeld zag komen, raakte ik een beetje in een spiraal, zelfs met de komische gevoeligheden die daarmee gepaard gingen.

Ik denk echter dat dit een goede zaak is. Ik hou daarvan Veel succes, veel plezier, sterf niet is een domme sci-fi-zoektocht die ook wat duister sociaal commentaar in zijn DNA bevat. Het zorgt voor een film waar je met veel plezier naar kijkt, maar waar je later ook nog over nadenkt. Ik weet dat het mij zeker is bijgebleven, en dat komt 100% omdat ik het leuk had, maar ook doodsbang achterbleef.