Fictieschrijver en populaire YouTuber Sam A. Miller praat samen met co-presentatoren Christian Barter en VV Ganeshananthan over zijn debuutverhalencollectie, Nog steeds verloren: verhalen uit het jaar 2080, evenals zijn educatieve en komische video’s. Miller denkt terug aan hoe hij tien jaar geleden, toen hij een puber was, met YouTube begon en 4,8 miljoen volgers vergaarde door de Sam O’Nella Academy te ontwikkelen, een kanaal met een rommelige, zelfgemaakte sfeer en opvallende illustraties. Miller bespreekt het ontstaan van de ongewone buitenaardse wezens die voor het grootste deel het toneel vormden Nog steeds verloren mensgerichte verhalen door potentieel wereldbeëindigende problemen zoals klimaatverandering meteen op te lossen. Hij legt uit waarom hij besloot de sciencefictioncollectie in eigen beheer uit te geven en hoe deze zijn weg vond naar een traditionele uitgeverij. Hij deelt ook zijn sciencefiction-invloeden en vertelt hoe zijn persoonlijke geschiedenis met verslaving het laatste verhaal van het boek vormt. Hij leest voor Nog steeds verloren.
Om de volledige aflevering te horen, abonneert u zich via iTunes, Google Play, Stitcher, Spotify of uw favoriete podcast-app (voeg de schuine strepen toe tijdens het zoeken). Je kunt ook luisteren door te streamen vanaf de onderstaande speler. Bekijk videoversies van onze interviews op het Fiction/Non/Fiction Instagram-account, het Fiction/Non/Fiction YouTube-kanaal en onze showwebsite: https://www.fnfpodcast.net/ Deze podcast is geproduceerd door Christian Barter, VV Ganeshananthan, AJ Abernathy, Grace Workman en Sienna Hoopingarner.
Sam Molenaar
Nog steeds verloren: verhalen uit het jaar 2080 door Sam A. Miller • Sam O’Nella Academie – YouTube
Anderen
Verhalen over jouw leven en anderen door Ted Chiang • Project Wees gegroet Maria door Andy Weir • Blind zicht door Peter Watts • Wielers door Ian Stewart en Jack Cohen
UITTREKSEL UIT EEN GESPREK MET SAM A. MILLER
Christelijke ruilhandel: Je YouTube-kanaal behandelt ook een breed scala aan onderwerpen. Waarom heb je ervoor gekozen om sciencefiction te schrijven? Je lijkt me een schrijver die in elk genre had kunnen schrijven.
Sam A. Miller: Dat waardeer ik. Als ik eerlijk ben, weet ik niet zeker of ik enorm geschikt ben voor historische fictie. Ik beschouw mezelf als een soort generalist, wat een leukere manier is om te zeggen dat ik er geen verstand van heb. Een brede basis, maar nergens expertise in, weet je. En dus denk ik dat sciencefiction daarvoor het meest geschikt is, omdat ik denk dat een groot deel van de aantrekkingskracht van het genre ligt in het samenvoegen van deze uiteenlopende zaken, zoals technologie en filosofie, en het creëren van iets dat beter is dan de som der delen.
VV Ganeshananthan: Absoluut. Ik wil onze luisteraars ook wijzen op de achterkant van het boek. Je hebt iets heel cools gedaan waarbij je aantekeningen bij het verhaal hebt, wat anders is dan, ik weet het niet, citaten. Het lijkt een beetje meer op die in Best American Short Stories, ze hebben kleine squibs achterin waar de schrijver vertelt hoe het verhaal tot stand is gekomen, en ik vond het erg leuk om deze vensters te hebben naar zaken als ‘Being A Nothingness’ of naar de (buitenaardse) Xenos, en dit zijn dus als coole kleine liner notes. Hoe heb je besloten dat te doen? Het is niet de norm.
SAM: In Verhalen over jouw leven en anderen door Ted Chiang deed hij dat, en ik vond het gewoon fascinerend om te zien wat er in zijn hoofd omging. Ik denk dat ik, als het gaat om bepaalde soorten meer menselijke ervaringen, duidelijk wilde maken dat ze voortkomen uit een plaats van authenticiteit, vooral met het laatste verhaal. Ik spreek iets over verslaving, en daarom wilde ik daar wat dieper op ingaan in mijn geschiedenis, gewoon om het overduidelijk te maken dat ik van deze plek kom. Ik probeer niet de ervaringen van iemand anders op een onauthentieke manier weer te geven. Ik wil via deze verhaalaantekeningen ook duidelijk maken dat – ik gebruik deze personages af en toe als bokszakken, en ik wilde dat het duidelijk was voor het geval iemand zichzelf in deze personages zou zien: ik sla niet tegen je. Ik stomp tegen mezelf. Al deze personages die deze groei doormaken, zijn op de een of andere manier iets dat ik heb meegemaakt… voor een groot deel praat ik met mijn vroegere zelf.
VVG: Zeker, en die zelfspot is ook een fundamenteel principe van komedie en humor, en dat is ook een groot deel van wat jouw verhalen doen. Ik vond de kleine vensters die inzicht gaven in zaken als de eerste versie van het verhaal ‘Agency’ erg leuk, dat gaat over een versie van monsterlijke voetballers, en soms, als je naar een tekst verwees, en ik kende de tekst niet, werd ik soms geholpen alle lagen van het verhaal te begrijpen.
Ik weet ook dat het boek in deze vorm niet de manier is waarop het oorspronkelijk werd gepubliceerd, omdat je het eerst in eigen beheer hebt uitgegeven, wat voor mij fascinerend is. Jij en ik delen nu een uitgever. Ik ben ook uitgegeven door Penguin Random House. Dus hoe heb je besloten om in eigen beheer te publiceren en te promoten? Nog steeds verloren? En hoe vond het boek vervolgens zijn weg naar Penguin Random House?
SAM: Zelf publiceren was voor mij een no-brainer. Ik heb een heel doe-het-zelf-ethos, zoals blijkt uit de hele aard van mijn kanaal. Op die manier ben ik onafhankelijk van een fout, maar tegelijkertijd is mijn vermogen om mijn eigen stem te laten horen beperkt. Trouwens, bedankt dat je mij opnieuw hebt uitgenodigd. Maar om te zien wat er zou gebeuren, had ik eigenlijk een nep-copyrightpagina in de zelfgepubliceerde versie van dat boek. Ik had geen echte copyright-dingen om te plaatsen, dus het waren gewoon een hoop gekke dingen. Maar daaronder zat iets dat zei: “Hé, als je een literair agent bent, e-mail me dan hier”, en toen e-mailde een literair agent me en stelde me voor aan Penguin. Ik besefte dat er hier veel kansen waren om dit ding te zien slagen en ik kon geen nee zeggen.
VVG: Dus de versie van het boek dat je in eigen beheer hebt uitgegeven, keek ik naar – misschien was het je Amazon-pagina, en iemand had een zending van het oude boek ontvangen, en ze zeiden: “Wat is dit? Dit is anders dan ik had verwacht. En ik dacht: “Deze persoon heeft nu een soort verzameleditie, en hij weet het niet.” Misschien was het Reddit. Hoe dan ook, ze zijn anders! Ze hebben verschillende covers, en dan hebben ze een aantal dingen gemeen. Je hebt een aantal verhalen toegevoegd. Kun je iets vertellen over de veranderingen tussen de versies?
SAM: Dat is waar, ja. De nieuwe heeft dus twee nieuwe verhalen. Eén daarvan was ‘Agentschap’. Het uitgangspunt, zoals u zei, zijn deze verbeterde atleten in wat de UNFL, Unrestricted National Football League, wordt genoemd. Ze mogen in wezen alle medicijnen, hormonen, operaties of gentherapieën gebruiken die ze maar kunnen, simpelweg om ze beter te maken in het voetbal. En dat is op het eerste gezicht een heel grappig, exploiteerbaar uitgangspunt.
En toen begon ik het te schrijven, en het was gewoon heel voorspelbaar grimmig en donker. Alleen deze man, die zichzelf in wezen vernietigde terwijl zijn vriend toekeek. Het leek qua verhaal sterk op het laatste verhaal, ‘Beat’, maar opnieuw zonder de persoonlijke authenticiteit die nodig is om dat soort duisternis te rechtvaardigen. En bovendien was het gewoon niet erg grappig. Dus wat ik deed om het deze tweede keer te laten werken, was: Hé, dit is de toekomst, toch? Dus, wat als u de CTE of het equivalent van CTE in het universum kent? Wat als dat omkeerbaar was? Weet je, de inzet is zeker lager en het is een beetje minder serieus, maar het zorgt er ook voor dat dit werkt. Ik denk dat het ervoor zorgt dat je een beetje kunt lachen omdat deze man volledig in de war is, omdat je weet dat hij uit die toestand gered kan worden. Op dezelfde manier kun je lachen om een dronken persoon, omdat je weet dat hij of zij in de nabije toekomst nuchter zal zijn.
Getranscribeerd door Otter.ai. Gecondenseerd en geredigeerd door AJ Abernathy, Grace Workman en Sienna Hoopingarner.
