Iedereen die het werk van Florence Pugh op de voet heeft gevolgd, kan waarschijnlijk een doorlopende lijn zien als het gaat om de personages die ze speelt. In de beste films van Pugh portretteert ze doorgaans vrouwen die in moeilijke situaties terechtkomen en er uiteindelijk sterker uit komen dan voorheen. Toen Pugh werd gevraagd naar haar specifieke acteerkeuzes, deelde ze enkele gedurfde gedachten over dit onderwerp.
Iets waar Pugh lof voor verdient, is de moed om uit haar comfortzone te breken en een rol te spelen. Ze sprak eerder over haar verlangen om “vies” te worden met stunts en tegelijkertijd emotioneel kwetsbaar te worden om een krachtige prestatie te garanderen. Toen haar werd gevraagd naar haar acteerkeuzes op The Atlantic Festival, beschreef Pugh het spelen van deze stoere, kwetsbare vrouwen als een persoonlijke ‘fetisj’:
Iemand zei dat ik het leuk vind om veel vrouwen te spelen die vastzitten en graag willen ontsnappen. En ik had zoiets van, niet nee, omdat ik denk dat er iets heel krachtigs is aan het zien van een vrouw die schreeuwt in het aangezicht van haar lot. En om dat tijdens mijn leven te kunnen doen, is het ook heel gaaf om dat te kunnen doen, voor het geval ik dat tijdens mijn echte leven niet doe. Dus ja, ik denk dat heel, heel sappige, gecompliceerde vrouwen mijn fetisj zijn.
Ik vind deze uitleg echt geweldig. Zeker, een aantal Pugh-personages ondergaan een enorm trauma en maken minder dan minzame keuzes. Maar ondanks dat voelt het publiek elke hartverscheurende emotie die Pugh naar voren brengt en als gevolg daarvan voelen ze op de een of andere manier mee met haar personages.
De lijst met films waarin Florence Pugh ‘gevangen’ en ‘gecompliceerde’ vrouwen feilloos heeft geportretteerd, is eindeloos. Pugh’s doorbraakfilm, Dame Macbethis een perfect voorbeeld. In de Britse historische film vertolkt de BAFTA-genomineerde de 19e-eeuwse titulaire rol, waarbij ze weigert het gevoel te hebben vast te zitten in een liefdeloos huwelijk dat haar wordt opgedrongen.
Natuurlijk, Pugh’s optreden in haar A24-horrorfilm, Midzomerleeft nog steeds in de hoofden van veel kijkers, gratis. Terwijl ze een verdrietige vrouw speelde die wilde ontsnappen naar een Zweeds festival, onderging Pugh zichzelf door intense huilscènes die zo hevig waren dat zelfs de betrokkenen zichzelf niet bij elkaar konden houden nadat de camera’s waren gestopt met draaien. Ondanks dat ze zichzelf in een moeilijke mentale ruimte dwong om de wanhoop en pijn van haar personage te weerspiegelen, zei Pugh nog steeds dat ze trots was op haar toegewijde optreden.
Er is ook het Oscar-genomineerde optreden van de ster in Greta Gerwig’s Kleine vrouwen. Terwijl de klassieke boekverfilming veel luchtiger is dan Midzomer of Dame MacBeth, Amy March van Pugh heeft moeite met het verwezenlijken van haar eigen ambities, terwijl ze afhankelijk is van een echtgenoot om financieel stabiel te zijn. Door die rol helpt Pugh het idee over te brengen van een vrouw die gewoon haar eigen persoon wil zijn.
En dat zijn nog niet eens alle rollen die kunnen worden toegepast op de ‘fetisj’ van Florence Pugh voor het spelen van complexe dames. Ik bedoel, ze doet dit zelfs in de blockbuster-ruimte met voormalig Red Room-stagiaire en huidige Black Widow Yelena Belova van het Marvel Cinematic Universe (en ze zal die rol opnieuw vertolken in de komende film). Avengers: Doomsday).
Eerlijk gezegd waren Pugh’s duidelijke acteerkeuzes geweldig, en ze hebben haar ongetwijfeld tot een van de meest interessante acteurs van haar generatie en een van de grote talenten van het filmprogramma van 2026 gemaakt.
