Dit verhaal bevat spoilers voor Voicemails voor Isabelle! Je kunt de film nu streamen met een Netflix-abonnement.
Ik was er vrij zeker van Voicemails voor Isabelle zou een alleskunner zijn als het om Netflix-romcoms ging. Ik ben trots om toe te geven dat ik gelijk had. Deze vermelding op het filmschema van 2026 is geweldig. Ik was er echter ook vrij zeker van dat Wes (Nick Robinson), de belangrijkste liefdesbelang, het geheim dat hij voor Jill (Zoey Deutch) over de voicemails had verborgen, niet zou kunnen achterhalen. Dat deed hij echter volledig, en ik moet deze film een compliment geven omdat hij het ongelooflijk ongemakkelijke geheim heeft overwonnen dat hij heel lang voor haar verborgen heeft gehouden.
Toen ik besefte dat Wes dit geheim zou bewaren, dacht ik niet dat hij zichzelf kon verlossen
Hoewel ik de Wes van Nick Robinson aardig, grappig, slim en uiterst charmant vond, kon ik niet voorbij dit geheim komen dat hij besloot te bewaren. Heel lang heeft hij Jill niet verteld dat hij naar alle berichten had geluisterd die ze voor haar overleden zus achterliet, en dat is een gek stukje informatie om geheim te houden als je een relatie probeert op te bouwen.
Uiteraard kan ik begrijpen dat er echt geen beste tijd is om zoiets toe te geven. Maar daar moest hij ook meteen overheen. In een perfecte wereld zou hij tegen Jill hebben gezegd dat hij de voicemails hoorde zodra hij haar ontmoette. Maar dat deed hij niet. Sterker nog, hij bleef het niet doen, en dat maakte mij zo gek dat ik begon te geloven dat er geen wereld was waarin hij bij haar terecht kon komen.
Hij eindigde echter wel bij haar, en de manier waarop de film mij weer aan de kant van Wes kreeg en bewees dat hij Jill waardig was, was eigenlijk perfectie.
Wes ging echter heel goed om met de nasleep van het voicemailgeheim
Ondanks mijn twijfels over het conflict, denk ik er oprecht over na Voicemails voor Isabelle zou een van de beste romcoms kunnen zijn (en ja, dat betekent dat het precies in de buurt ligt van Zoey Deutch’s geliefde romcom Stel het in). Dat komt gedeeltelijk door de manier waarop Wes over dit geheim denkt en er uiteindelijk mee omgaat. Kortom, het is A+.
Om te beginnen is hij ongelooflijk zelfbewust en vindt hij het niet leuk dat hij Jill niet over de voicemails heeft verteld. Het is niet dat hij het haar niet wil vertellen. Hij kan eenvoudigweg niet bedenken wat de beste manier is om dit te doen. Dat zelfbewustzijn zorgde ervoor dat ik hem aardig vond, ondanks het geheim. Dus toen Jill uiteindelijk achter de voicemails hoorde, was ik niet alleen boos op Wes. Ik vond het ook heel erg voor hem. Over het geheel genomen gaf de film me empathie voor hem en zijn situatie, terwijl ik ook nooit bagatelliseerde hoe vreselijk het was dat hij het geheim bewaarde.
Toen het op zijn daadwerkelijke verlossing aankwam, ging hij daar mee akkoord. Allereerst gaf hij Jill de ruimte die ze nodig had. Hij drong niet aan op de situatie en liet haar met rust. Toen hij er vervolgens achter kwam dat Jill haar voicemails kwijt was, was hij niet van plan dat te gebruiken als een kans om contact met haar op te nemen. Hij deed gewoon wat hij kon om de voicemails terug te krijgen; hij gaf zijn techneut zelfs een zeer waardevolle Magic: The Gathering-kaart.
Terwijl hij dat doet, krijgt hij het advies om haar te bellen en een voicemail achter te laten. Vervolgens is wat hij zegt mooi, lief, verontschuldigend en heel vertederend. Hij vertelde Jill dat hij een lijn had geopend zodat ze voicemails naar zijn zus kon achterlaten, en hij nodigde haar uit voor oudejaarsavondtaco’s.
Als klap op de vuurpijl had hij ook een perfecte liefdesbekentenis waarin Jills liefde voor haar zus en zijn liefde voor Jill werd erkend. Echt, het was prachtig, en hij slaagde erin een behoorlijke comeback te maken nadat hij een zeer ongemakkelijk geheim had bewaard.
Over het geheel genomen had ik, toen ik deze romcom bekeek op Netflix’s schema voor 2026, nooit het gevoel dat Wes dit geheim tegen Jill probeerde te manipuleren of te gebruiken, en hij wist altijd dat wat hij deed verkeerd was. En daarom verdient hij vergeving van de vrouw van wie hij houdt, en van ons.
