GK Chesterton zei ooit: “Fairy Tales geven het kind niet zijn eerste idee van een bogey. Wat sprookjes geven het kind is zijn eerste duidelijke idee van de mogelijke nederlaag van bogey. De baby heeft de draak intiem gekend sinds hij een verbeelding had.
Ik dacht aan deze regels toen ik de nieuwe film van Emmy-Winner en Outspoken Christian Tony Hale zag. Schetsen is een briljante kinderfilm over vechtmonsters en op een gezonde manier geconfronteerd met enge emoties. De film volgt een jong meisje genaamd Amber Wyatt (Bianca Belle) die vecht tegen donkere gedachten terwijl ze om de dood van haar moeder rouwt. Om het hoofd te bieden, trekt ze enge scènes vol monsterlijke wezens in een notitieboekje. Maar ze worstelt nog steeds om contact te maken met haar broer Jack (Kue Lawrence) en pater Taylor (Hale).
Wanneer haar schetsboek in een magische vijver valt, komen de wezens tot leven en dreigen ze de stad te vernietigen, waardoor de familie wordt gedwongen om samen te gaan om deze gevaarlijke manifestaties van hun verdriet te verslaan.
Schetsen Tart onze verwachtingen terwijl het de diepten van de emoties van een kind onderzoekt. Het gebruikt elementen uit het horrorgenre, maar het is nog steeds veilig voor de meeste kinderen. Tegelijkertijd is het een hartverwarmend drama over een liefhebbende familie die te maken heeft met verdriet. Het bezit echt positieve berichten over hoe om te gaan met harde gevoelens. Schrijver-regisseur Seth Worley verdient de eer voor het in evenwicht brengen van deze elementen op een manier die eerlijk en opbouwend aanvoelt. Het is gemakkelijk een van mijn favoriete films dit jaar: goed geschreven, goed geacteerd en visueel prachtig. Ik lachte en huilde meerdere keren.
Een van de beste dingen over Schetsen is hoe het een fictieve familie heeft die echt goed en gezond is, zelfs terwijl het onvolmaakt is. Een deel van de wijsheid die de familieleden met elkaar delen over het omgaan met innerlijke monsters is precies wat veel christelijke ouders hun kinderen willen geven. Ze scheiden zondige gedachten en acties (uw “inbox” versus uw “outbox”), moedigen elkaar aan om die dingen niet tot een identiteit te maken (“Het is niet jou, het is gewoon iets dat je hebt getekend”), en laten zien hoe je je gevoelens kunt vermijden en je kunnen vermijden om je gevoelens te vermijden en ze op een kwetsbare manier te uiten.
De bogeys van de film zijn eng genoeg om te resoneren met een kind dat worstelt met donkere dingen, maar temmen genoeg dat het veilig is voor hen om te kijken. Sommige personages krijgen sneden en monsters jagen en vallen kinderen en volwassenen aan. Maar niemand raakt ernstig gewond. Ondanks dat ze PG hebben beoordeeld, is de taal van de film misschien een struikelblok voor sommige ouders. Volwassenen gebruiken enkele kleine expletieven, en de kinderen verwijzen vaak naar elkaar als ‘B-Holes’. (Dit wordt niet van mijn kant gecensureerd – zo zeggen ze het.)
De film impliceert soms dat de manier waarop vrouwen typisch emoties verwerken (praten, huilen, kunst) gezonder is dan hoe mannen het vaker doen (actie ondernemen, vaststellen, doorgeven). Dit is potentieel problematisch. We leren steeds meer hoe belangrijk de meer traditionele mannelijke aanpak van een vader is voor de ontwikkeling van een kind. Maar deze trekhaak wordt zwaarder gewogen door de positieve berichten van de film en families kunnen dergelijke sterke en zwakke punten van de aanpak van de film samen bespreken.
Alle kinderen worden geconfronteerd met intern en – uiteindelijk – externe draken in het leven. Voor gezinnen die op zoek zijn naar een familie-bevestigende avonturenfilm die kinderen en volwassenen de tools kan geven om ze te bestrijden, Schetsen Misschien een wens tot leven komen.
