Van alle medische effecten op de Pitt had ik niet verwacht dat Braaksel zo ‘moeilijk’ zou zijn om te perfectioneren

Een van de opvallende kenmerken van HBO’s De Pitt is het medisch bloederige realisme ervan. Seizoen 2 was al een bloedige knaller op ons tv-programma voor 2026 met grafische traumagevallen die verband hielden met alles wat medisch mis kon gaan op 4 juli. Maar van alle medische effecten die optreden in de in het ziekenhuis opgenomen tv-show, had ik nooit gedacht dat de braakscènes zo ‘moeilijk’ zouden zijn om te filmen.

Niet alleen Eerste hulp Noah Wylie trok weer scrubs aan om Dr. Robby te spelen De Pit, maar hij heeft ook veel afleveringen voor de HBO-serie geregisseerd. Met alle wilde medische gevallen die de show in de twee seizoenen heeft gehad, vertelde de tv-acteur aan The LA Times waarom braaksel zo “moeilijk” was om te filmen, en ik zag dit niet aankomen:

Overgeven is moeilijk. We maken al heel lang films en we hebben nog steeds geen fatsoenlijke braakinstallatie bedacht. Ik verkoop Rob Nary, onze special effects supervisor, niet met deze opmerking, maar het is echt moeilijk om met een stuk te komen dat er niet uitziet alsof het aan de zijkant van de mond van een man zit als hij moet overgeven. En je kunt dingen in de mond van een man stoppen en hem het laten uitspugen, maar om echt goed projectielkots te krijgen, heb je een soort kanonapparaat nodig.

Een ‘kanonapparaat’ klinkt zeker goed. Kots schiet in het echte leven immers met volle kracht uit je mond. Je wilt niet altijd dat het lijkt alsof iemand kots uit zijn mond spuugt.

Bekijk hier de volledige video:

Ik moet zeggen dat één scène over braken in seizoen 2 erg moeilijk voor mij was om naar te kijken. In aflevering 6 heeft Dr. Langdon een patiënt die zich erg ziek voelde na het voltooien van een hotdog-eetwedstrijd. En tja…je kunt raden wat er daarna gebeurde.

Het zien van het braaksel dat uit de mond van de patiënt in de emmer explodeerde, evenals de kokhalzende geluiden, waren genoeg om mij daarna te laten kotsen. Als het kijkers zoals ik ziek genoeg zou maken om te kijken, zou ik zeggen dat het een volbrachte missie was voor Wylie’s regie.

Vroeger dacht ik dat een braakselscène net zo eenvoudig zou zijn als een acteur nep-braaksel uit zijn mond laten spugen. Wylie legt echter meer uit aan The LA Times over wat er nodig is om projectielbraken te perfectioneren voor een tv-programma:

En het moet afkomstig zijn van een plek die lijkt op de mond, en het moet dezelfde diameter hebben als de mond van de acteur. We hebben, ik weet het niet, vijf ontwerpen voor dat ding doorgenomen en eindigden nog steeds met iets waarvan ik dacht dat het redelijk was, maar niet indrukwekkend – niet indrukwekkend op Pitt-niveau.

Wauw, ik had nooit gedacht aan de technische details die gepaard gaan met een nep-braakselscène, zoals de locatie van de mond of de noodzaak om meerdere ontwerpen te doorlopen. Maar nu de Primetime Emmy-winnaar nog steeds niet onder de indruk is van het eindresultaat, vraag ik me af wat “Pitt-‘niveau indrukwekkend’ lijkt. Als dat ooit wordt bereikt, ben ik eigenlijk bang om dat met eigen ogen op het scherm te zien.

Je zou kunnen stellen dat het grafische realisme van De Pitt is bijna gelijk aan horrorscènes. Nu ‘nep-lichaamsdelen’ en ‘animatronic-baby’s’ in het medische drama te zien zijn, raakt zelfs de cast raar bij het zien van deze schokkende scènes. Wat betreft het creëren van ideaal braken zei Noah Wylie dat hij klaar was om de uitdaging aan te gaan:

Ik heb het gevoel dat ik iemand heb uitgedaagd om met een fatsoenlijk braaksel (effect) te komen. Het is niet zo eenvoudig als het klinkt.

Ik weet zeker dat het niet eenvoudig is om perfectie te bereiken in een braakeffect. De Pitt heeft veel uitdagingen ervaren die voortkomen uit het portretteren van het realisme van de Eerste Hulp. Bijvoorbeeld het rommelige deel van het filmen van chirurgische ingrepen als er zoveel acteurs in één opname zijn, of het vasthouden van dure neporganen uit angst ze te beschadigen. Het zo nauwkeurig mogelijk creëren van een perfecte braakscène voor de camera kan dus duidelijk zijn eigen druk met zich meebrengen om het er authentiek uit te laten zien.

Dat zou je nooit denken De Pitt zou met zoveel stress en precisie te maken krijgen voor een nep-braakscène. Maar weten hoeveel details er in elk grafisch medisch ongelukje zit, is een levend bewijs van waarom deze serie indruk blijft maken op het publiek en de Emmy’s… en ze soms zelfs misselijk maakt. Voordat seizoen 3 in 2027 in première gaat, kun je beide seizoenen bekijken De Pitt via HBO Max-abonnement.