In een recent stuk voor Gekweektobserveerde romanschrijver Rob Franklin “een golf” in recente afbeeldingen van de zwarte bourgeoisie. Dit milieu, gedefinieerd door een opheffing naarmate we het ethos en bepaalde culturele betekenaars beklimmen (Jack en Jill, Alpha Kappa Alpha, Oak Bluffs…), is het recente onderwerp geweest van zowel een geweldig Broadway-toneelstuk als het Met Gala.
We hebben de bourgie Black-familie ook op recente schermen gezien. Hier wijzen en zeuren ze over Spike Lee’s Hoogste 2 Laagste, en HBO’s En gewoon zo... In dat laatste belichamen de Wexleys, een welgesteld stel gespeeld door Nicole Ari Parker en Christopher Jackson, een onberispelijke weelde. In hun presentatie – de bruisende kunstcollectie, werkaholicisme, op maat gemaakte couture – merkt Franklin ‘een altijd aanwezige wisselwerking tussen nederigheid en extravagantie, respectabiliteit en bevrijding.’
Ik zal mijn kaarten laten zien. Dit milieu heeft mij altijd gefascineerd, omdat het een behoorlijk deel van mijn persoonlijke familie vertegenwoordigt. En als onderwerp en kroongetuige denk ik dat dit kader de moeite waard is om van dichtbij te bekijken. Er zijn dingen die over de zwarte bourgeoisie kunnen worden gehekeld, lastiggevallen en gevierd. Hier is een nieuw startpakket, als je nieuwsgierig bent.
Rob Franklin, Grote zwarte hoop
Franklins eigen debuutroman, die een bevoorrechte zwarte jeugd volgt die een spectaculaire val uit de gratie ervaart, speelt zich gedeeltelijk af in de stijlvolle klimaten. De vader van onze hoofdpersoon Smith is de voormalige president van een HBCU in Atlanta. En na een lastige confrontatie met de wet wordt onze held gedwongen de last van die erfenis onder ogen te zien, ook al leunt hij op de buit ervan.
Deze roman doet uitstekend werk door een ondergewaardeerde familie in de meedogenloze schijnwerpers te zetten. Franklin is dol op, maar vastberaden, op de ingewikkelde tegenstrijdigheden van de familie.
Dorothy West, Het leven is gemakkelijk
Deze roman uit 1948, die zich afspeelt in de jaren 1910, beschrijft de opkomst van Cleo Judson, een zuidelijke parvenu die haar dochters opvoedt tot leden van de zwarte elite van Boston. West was een frequente bard van de Zwarte Bourgeoisie. (Ze schreef ook De bruiloftnog een vernietigend kamerstuk dat kijkt naar een gemengd gezin op Martha’s Vineyard.)
Hoewel mevrouw Judson vanwege haar woeste vooroordelen en agressieve streven ‘schokkend onwaarschijnlijk’ wordt genoemd, zou deze realistische antiheldin in deze door consumenten gedreven tijden de moeite waard kunnen zijn om opnieuw te bekijken.
Jessie Redmon Fauset, Er is verwarring
Ik heb deze roman vorig jaar ingeademd, op aanbeveling van een vriend. In deze strakke satire volgen we een opkomende middenklasse via twee families: de New York Marshalls en de Philadelphia Byes. Klassieke bourgeoisiebeperkingen zijn volop aanwezig wanneer Maggie, een van onze hoofdrolspelers, gevangen zit tussen romantische passie en de mantel van respectabiliteit.
Vanwege de scherpe afbeeldingen van het colorisme uit het midden van de eeuw, is dit een leuke aanvulling op het lezen van een beter bekend boek: Nella Larsen’s Passeren.
Colson Whitehead, Sag haven
Terwijl de winter over New York rolt, droom ik van stranden. Wat is een beter moment om deze eerdere Whitehead-roman opnieuw te bekijken? Sag haven plaatst ons in de zeldzame sfeer van de Hamptons, tussen een kader van zwarte elites in de jaren tachtig.
Dit is in wezen een coming-of-age-verhaal, beladen met meer heimwee naar bepaalde wonderjaren dan sociale kritiek. Maar zoals Todd McEwen opmerkte De Bewaker bij de release gebruikt Whitehead zijn sukkelige held, Ben, om de ‘melancholische geografie van de klasse’ in kaart te brengen.
Carolivia Herron, Daarna Johnny
Deze roman, onlangs opnieuw uitgebracht door McNally Jackson Editions, is een weergaloze, zeer verontrustende reis door het konijnenhol van race-gerelateerd, epigenetisch trauma. Deze multigenerationele saga, met de Snowdons, een sterrenfamilie aan het firmament van de welvarende zwarte samenleving van DC, beweegt zich tussen de vooroorlogse dagen en het begin van de jaren negentig. De actie hangt af van de drie Snowdon-dochters, die per ongeluk de rotting in het hart van de stamboom van hun familie ontdekken.
Dit boek is lastig, omdat het zowel structureel wispelturig is als boordevol geweld. Maar Herron weet zeker de griezelige aspecten van deze vreemd gepositioneerde, ultra-Amerikaanse klasse vast te leggen.
Afbeelding via
