Mijn schrijfruimte was ooit de speelkamer van mijn kinderen. Het is een kleine kamer, gescheiden van onze woonkamer door Franse deuren met glazen panelen, en de andere drie muren zijn volledig omhuld met ramen, dus ik ben omringd door glas als ik daar werk. Ik vind het heerlijk om vanaf mijn bureau naar de straat te kunnen kijken, de mensen te zien die hun honden uitlaten, de kinderen op de fiets en de ouders die kinderwagens voortduwen. Ik ben alleen, maar niet alleen. (Dat gezegd hebbende, vanwege alle ramen en de nabijheid van de straat, wanneer ik afleveringen opneem van De vertragingIk doe het niet achter mijn bureau. Die magie gebeurt boven in de gezellige slaapkamer van mijn dochter!)
BUREAU
Ik heb dit heldere acrylbureau van CB2 gekocht omdat het minder visuele ruimte in de kamer in beslag neemt. Ik bewaar er een aantal geliefde voorwerpen op, zodat ik er tijdens het werk door omringd ben. Ieder is een soort talisman. Er is een ingelijste ansichtkaart van Audre Lorde met de tekst: ‘Ik ben wie ik ben, doen wat ik kwam naar Doen.” Mijn vriendin Marie Myung-Ok Lee stuurde het naar mij toen ik midden in mijn scheiding zat. Ik bewaar er een gelukskoekje naast – ‘Doe waar je van houdt en de nodige middelen zullen volgen’ – en beide zijn essentiële herinneringen voor de zelfstandige schrijver. Er is ook een kaart die mijn leraar Engels op de middelbare school, Jim Grannis, mij gaf toen ik afstudeerde. Het is Mozart met roze haar, en hij schreef aan de binnenkant: “We zijn niet bang om onszelf te zijn, hè?” Al deze en andere dingen boeien mij als ik aan het schrijven ben.
Boeken
Ik heb een paar boekenplanken in mijn kantoor, maar op een karretje naast mijn bureau bewaar ik boeken die verband houden met mijn huidige projecten: knutselboeken, onderzoek, comp-titels. Sommige heb ik al gelezen en houd ik ter referentie bij de hand; andere wil ik lezen omdat ik denk dat ze me zullen helpen dieper na te denken over mijn eigen schrijven. Als een interviewer of podcastpresentator vraagt wat ik aan het lezen ben, of als studenten met wie ik zoom aanbevelingen willen, is het handig om boeken te hebben die ik gemakkelijk kan zien en pakken zonder van mijn bureau op te hoeven staan.
Muziek
Naast de boekenopslag in mijn kantoor bewaar ik in die kamer ook mijn draaitafel en mijn platen. Ik luister bijna altijd naar muziek, ook als ik aan het schrijven ben, dus het is fijn om mijn vinyl bij de hand te hebben als ik thuis ben. De kamer is zo klein dat het geluid deze echt vult. Ik stream muziek vanaf mijn telefoon en laptop als ik onderweg ben, en voor elk boek maak ik afspeellijsten, vol met nummers die mij inspireerden terwijl ik aan het schrijven was, of die thematisch of tonaal bij het werk lijken te passen. Deze afspeellijsten zijn beschikbaar op mijn Spotify, inclusief de nieuwste afspeellijst voor mijn nieuwe gedichtenbundel, Een pak of een koffer.
Kunst
Op mijn bureau staat wat kinderkunst van mijn zoon en dochter toen ze jonger waren: een stuk klei en enkele hartbloemen van Rhett en een melkpakmodel van ons huis en een collage van Violet. Boven de ramen hangen foto’s van mijn telefoon, afgedrukt in Polaroid-stijl, en langs de muren. Onzichtbaar op deze foto’s zijn enkele muziekposters (Superchunk en Mac McCaughan solo) en meerdere schilderijen en collages van mijn kinderen. In een van de voorramen ligt een Post-It-briefje dat er al jaren ligt. Daarop schreef ik enkele van mijn favoriete regels van Rilke: “Laat alles gebeuren aan jou: schoonheid en terreur. Ga gewoon door. Geen enkel gevoel is definitief.”
Schrijfmateriaal
Ik gebruik een MacBook Air die heel veel kilometers heeft afgelegd, maar tot nu toe (*klopt op hout*) doet hij het nog steeds. Bij gedichten, essays en kortere vormen schrijf ik echter meestal eerst met de hand, in een notitieboekje of op een geel schrijfblok, totdat het stuk vorm begint te krijgen. Zodra het formulier duidelijk begint te worden, ga ik naar een Word-document op mijn laptop. Dit is misschien niet het meest efficiënte proces, maar ik merk dat mijn geest beter werkt als ik met de hand schrijf dan als ik jaag en pik. Bekentenis: ik heb nooit goed leren typen, dus hoewel ik relatief snel ben met alleen mijn twee wijsvingers, ben ik veel sneller met een pen. Mijn go-to is de Uni-Ball Vision Elite in het zwart.
____________________________________________________
Een pak of een koffer van Maggie Smith is verkrijgbaar via Washington Square Press.
