In Paradise Lost: A Biography (Princeton University Press, 224 pp.), Alan Jacobs, een professor in de geesteswetenschappen aan de Baylor University, heeft de taak om de taak te doen om algemene lezers een van de grootste religieuze boeken in de Engelse taal voor te stellen.
Jacobs schrijft met de veronderstelling – en de hoop – dat hij zijn tijd niet verspilt. In zes stevige hoofdstukken behandelt hij de biografie van Milton; Een overzicht van de structuur en belangrijke momenten in het epos; De wisselvalligheden van de reputatie van Milton bij literaire figuren en wetenschappers zoals Joseph Addison, Samuel Johnson, Mary Shelley, CS Lewis en Stanley Fish; en de echo’s en meer serieuze engagementen met het gedicht in de hedendaagse populaire cultuur.
Het eerste hoofdstuk over ‘The Poet’, meldt de basis – Milton’s opleiding, politieke betrokkenheid bij de verdediging van vrijheid, connecties met de puriteinen en carrière als schrijver van poëzie en proza. Voor lezers die geïnteresseerd zijn in meer details, wijst Jacobs naar nieuwere en meer opmerkelijke biografieën, zoals Barbara K. Lewalski’s The Life of John Milton: A Critical Biography (2002). Een bonus is dat, terwijl sommige Milton -critici genieten van speculeren over zijn vermeende arianisme, Jacobs erkent dat er geen bewijs is van de ketterij in Paradijs verlorenen hij laat de zaak wijselijk helemaal weg.
In het hoofdstuk over het gedicht zelf, organiseert Jacobs het epos in termen van muzikale bewegingen. Veel van het hoofdstuk betreft echter de inherente seksuele politiek van het gedicht. Sommige critici hebben veel te veel van de relatie van Milton met zijn dochters (accounts gebaseerd op schetsmatige getuigenissen) gemaakt en een misogynistisch antagonisme in het gedicht gelezen. De weigering van Jacobs om absolute geloofwaardigheid te geven aan mensen met bijlen om te slijpen is enorm verfrissend. Zonder de criticus rechtstreeks te vermelden, levert Jacobs tekstueel bewijs om de mening van een criticus te bevestigen dat “Paradijs verloren is misschien wel de meest grondige kritiek op misogynie in de Engelse taal, ‘vooral in het uitdrukkelijke verlangen van de prelapsarian Adam naar een gelijke partner, en in de opmerkingen van de postlaapsarian die christelijke toewijding aan God verwoordt in de laatste dialoog in het gedicht.
De volgende drie hoofdstukken storten eeuwen van kritische discussies over Milton’s gedicht, variërend van Addison’s meningsverschil met Dryden over de ware held van het epos, tot proxy -oorlogen waarin geleerden, zoals CS Lewis, Milton’s gedicht hebben gebruikt om te debatteren over christelijke theologie. Jaren geleden, na een lezing te geven over de filosofie in Paradijs verlorenIk werd gevraagd door een goedbedoelende pastoor: “We hebben gehoord over de filosofie van Paradijs verlorenmaar waar is de vroomheid? ” In wezen antwoordde ik met wat Jacobs beweert de moraal van het hele epos te zijn: geluk komt van gehoorzaamheid aan Gods morele wet. waarschijnlijk het meest geïnteresseerd zijn in de invloed van Paradijs verloren op de novelle van Mary Shelley Frankenstein.
Ten slotte kijkt Jacobs naar de invloed Paradijs verloren heeft gehad op muziek, videogames en hedendaagse jonge volwassen fantasie. Jacobs is een deskundige en geniale gids die lezers helpt het gedicht niet alleen beter te begrijpen, maar ook een glimp van honderden jaren van debatten over de theologie, politiek en invloed op onze culturele verbeelding opvangt. Het proza van Jacobs is soms poëtisch en het boek slaagt erin tegelijkertijd academisch en toegankelijk te zijn.
Maar wat zou zijn inspanningen zonde maken – en misschien cementeren dat de specifieke culturele verlies bloeide – is als mensen het boek van Jacobs zouden lezen zonder ooit het epos van Milton te lezen. Bloom, die ‘gepassioneerd liefde (D) Paradijs verloren“Erkent dat” Milton bemiddeling vereist “omdat” hij is geleerd, allusceptisch en diepgaand “, maar de” avontuurlijke lezer zou goed geadviseerd zijn om de moeilijkheden te trotseren. ” Om deze moeilijkheden te verzachten, zouden aspirant -lezers van het epos veel baat hebben bij de parallelle proza -editie van Dennis Danielson.
