Grote spoilers voor Hokum ga liggen, dus lees verder als je durft.
Een van de nieuwste horrorfilms die in de bioscopen te zien is, is die van Damien McCarthy Hokumen ik krijg nog steeds een koude rilling over mijn rug als ik aan de film denk. Adam Scott speelt een depressieve romanschrijver, die de as van zijn ouders gaat verspreiden in hetzelfde hotel in Ierland waar zijn ouders hun huwelijksreis doorbrachten. Terwijl hij daar is, doet Scotts personage, Ohm, een aantal behoorlijk angstaanjagende ontdekkingen en kruist hij het pad met het monster met de uitpuilende ogen dat me achtervolgt sinds ik de trailer van de film zag. Nu ben ik nog zenuwachtiger nadat ik de oorsprong van het personage heb vernomen.
Den Bosch Cultuurstad sprak met schrijver/regisseur Damien McCarthy en Verbreking acteur Adam Scott over (de kritisch goed ontvangen) Hokumen de filmmaker brak de creatie van het engste element in de film af. In de woorden van McCarthy:
Het is dus Jack de Jackass. Ik denk dat het in de context van het verhaal een tv-programma voor kinderen was waar Adams personage als kind naar keek, en het speelde op de tv toen er iets vreselijks gebeurde. En ik denk dat het gewoon het idee is dat dit onschuldige kinderding nu vervormd is tot iets dat hem achtervolgt en volgt en dat hij associeert met een heel slechte tijd. Het is ook gewoon een manier om op een gruwelijke manier aan de expositie te werken.
Dit is waar ik op SPOILERS wil ingaan, dus als je de film nog niet hebt gezien, denk dan twee keer na voordat je verder gaat.
Eerlijk gezegd is Jack the Jackass nu misschien wel een van de engste filmmonsters voor mij. Wat ik echt interessant vind Hokum is hoe de film Jack onthult zonder de kijkers een volledig duidelijk idee te geven van wie hij is. Dus McCarthy maakt met dit antwoord echt wat dingen duidelijk. We zien Jack op het tv-toestel wanneer Adam Scott’s Ohm midden in de film vastzit in de bruidssuite. Tijdens mijn vertoning wist ik niet of het paar elkaar eerder had ontmoet, maar we weten nu dat het wezen rechtstreeks geïnspireerd is door iets uit Ohms kindertijd.
In de scène met Jack is er ook een flashback naar de kindertijd van Ohm en hoe hij per ongeluk zijn moeder neerschiet en vermoordt. Voordien is bekend dat zijn moeder sterft door een jachtgeweer en dat dit ertoe leidt dat zijn vader alcoholist wordt en kort daarna sterft. Maar deze openbaring is zo’n geweldige wending.
Het is ook volkomen begrijpelijk dat Ohm zijn hele leven achtervolgd zou worden door het feit dat hij de dood van zijn moeder veroorzaakte en dat dit ter sprake zou komen tijdens zijn verblijf in het helse hotel in Ierland. Maar ik moest natuurlijk ook vragen of Jack the Jackass zo huiveringwekkend was op tv toen de kleine Ohm ernaar keek als kind. Daarmee gaf McCarthy een interessant antwoord:
Er werd in de wereld van het verhaal gezegd: ik denk dat als je die beelden zou opgraven, hij er onmogelijk zo demonisch en gruwelijk uit had kunnen zien. Maar weet je, waarschijnlijk dichtbij genoeg.
Adam Scott onthulde een verrassende plek waar hij wordt tegengehouden door Severance-fans (maar het is volkomen logisch)
Ik geef toe dat ik dacht dat er veel meer in Jack the Jackass zou zitten dan er is, maar eerlijk gezegd was zijn angstaanjagende aanwezigheid in die scène alleen al genoeg om een enorme indruk op mij te maken. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat ik als kind een programma heb gezien waarin een personage ook maar enigszins in de buurt kwam. Toch maakt het feit dat het beeld is geïnspireerd op een kinderprogramma uit Ohms verleden de hele film alleen maar enger.
Ook al is de Jack the Jackass van dit alles erg zenuwslopend, het zien van dit deel van de verhaallijn in de finale wordt echt beloond, waardoor deze film nog beter wordt. Ohm belandt in de kelder van het hotel – wat een soort poort naar de hel leek te zijn – en hij komt de geest van zijn moeder tegen die hem helpt zichzelf haar dood te vergeven. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik stond op de rand van tranen over hoe de verhaallijn eindigde. Dus een pluim voor Damien McCarthy omdat hij dat in een lieve buiging heeft vastgebonden (nadat hij mij met Jack de stuipen op het lijf had gejaagd).
Hokum is absoluut een juweel van een horrorfilm, en ik vraag me af hoe hij zich zal verhouden tot andere films van het genre die in 2026 op de planning staan, vooral nu het zomerseizoen van start gaat. Zorg ervoor dat je het eens bekijkt, en houd de aankomende horrorfilms in de gaten die de komende maanden in de bioscopen te zien zijn.
