Tegenwoordig kun je in New York Lower Manhattan niet bereiken omdat de straten vol zitten met Knicks-fans. Mijn stad staat nog steeds in vuur en vlam door hun historische kampioensoverwinning afgelopen weekend. Mensen die een maand geleden geen enkele NBA-speler konden noemen (ahem, ik ben het) hebben van de ene op de andere dag expertise en regionaal patriottisme ontwikkeld. Dankzij Jalen, OG, Josh en Karl is de sfeer op straat niet meer zo goed geweest sinds Obama’s overwinning in 2008.
Toch anticipeer ik op de klacht van de serieuze sportliefhebber. Waar zal al deze goodwill naartoe gaan nadat de parade is afgelopen? Een les van dit historische seizoen is die zou kunnen hou het hele jaar door van basketbal, niet alleen wanneer de wedstrijden op de zijkanten van bodega’s worden geprojecteerd. Maar stel dat u een matig temperament heeft en een slechte hand-oogcoördinatie.
Literair sportschrijven is een lange Amerikaanse traditie. Maar in het kielzog van GrantlandNa de ondergang van het genre is het moeilijker geweest om diamanten in het genre te vinden. Er zijn een aantal geweldige basketbalboeken beschikbaar. En diehards hebben altijd ESPN. Maar als u een gewone lezer op de bank bent, kunt u eerst enkele van deze functies bekijken.
Hier leest u wat u moet lezen als dat zo is bijna klaar om zich in te zetten voor basketbal.
Een still uit Liefde en basketbal. Omar Epps en Sanaa Lathan.
1. Hanif Abdurraqib’s ‘Opmerkingen over hoepels’, De Parijse recensie
Abdurraqib’s column voor 2021 voor de Beoordeling bezocht de ‘gouden eeuw van basketbalfilms’ opnieuw. Zijn close reads van klassiekers zoals Liefde en basketbal En Blanke mannen kunnen niet springen let op de elegantie van de sport en situeer b-ball in een rijke Amerikaanse geschiedenis.
Observaties variëren van kernachtig (“In de meeste sportfilms kan niemand de sport daadwerkelijk beoefenen”) tot persoonlijk (“(Zoals Mike) gaat, althans gedeeltelijk, over eenzaamheid, over plaatsloosheid, over het willen wegtrekken van het gordijn voor een wereld waarin een kind zich het waard voelt om begeerd te worden.” Een geweldige plek om te beginnen, gezien het feit dat hij een van onze beste barden is, punt uit.
2. Katie Heindl’s ‘Basketbalgevoelens’, Substack
Deze nieuwsbrief, gelanceerd op TinyLetter in 2018, probeert ‘het leven te verzoenen met basketbal’ en geeft tegelijkertijd uitleg over ‘de culturele, politieke, historische en ideologische kruispunten van de sport’. Heindl’s is een toegewijde maar filosofische fandom. Ze is net zo geneigd om over wonderen te mediteren als over turbulentie buiten het seizoen.
Ze heeft ook over damesbasketbal geschreven De gelovigeen publiceerde onlangs een adembenemende Knicks play-by-play voor SB natie. Haar berichtgeving is gedetailleerd, vurig en zal binnenkort worden verzameld in een boek Doorvoer. Ik hou vooral van haar tedere overpeinzingen, zoals deze.
3. ‘A Sense of Where You Are’ van John McPhee De New Yorker
Dit lange profiel uit 1965 New Yorker richt zich op Bill Bradley, een Ivy League-hooper die ooit werd beschouwd als de beste van de beste en slimste. Het essay werd later een boek en was een van de eerste die een menselijk gezicht gaf aan de wereld van de universiteitssport.
Hoewel het machtig hagiografisch is, vormt McPhee’s vermogen om de gaven van een speler af te breken een poëtische pleidooi voor het spel.
4. Giri Nathan, Overloper
Een medewerker en mede-oprichter bij een van onze laatste goede sportschrijfcentra (Overloperftw!), schrijft Nathan regelmatig over tennis En basketbal – vaak in een geestig register waardoor de spelers zich vrienden voelen. Ik heb genoten van zijn uitbundige berichtgeving over de finales van dit jaar. (En de glorieuze nasleep.)
De reputatie van Nathan is ook goed ingeburgerd. Hij profileerde Abdurraqib voor Gier rond de publicatie van diens memoires, Er is altijd dit jaar: over basketbal en hemelvaart.
En in het algemeen? Overloper is de plek voor al het goede hoepelschrijven, au courant. Maitreyi Anantharaman schrijft stijlvolle reportages over de WNBA. En een geweldige groep freelancers zorgt ervoor dat dit volledig Amerikaanse spel dramatisch, benaderbaar en opwindend aanvoelt, zelfs voor smerige casuals.
5. John Edgar Wideman, Hoepel wortels
Ik laat je achter met een lange leeservaring. Wideman, een van onze meest productieve en fascinerende romanschrijvers, schreef in 2003 een fraaie memoires over zijn eigen hoftijd. Door reflecties, liefdesbrieven en poëzie te combineren, reconstrueert dit vreemde amalgaam de dagen van de auteur als universiteitskampioen.
Nog een geweldige lay-up voor de abstracte fan.
