Iedereen die mij kent, weet dat ik een zwak heb voor een goede musical. Daarom heb ik absoluut aanbidden Tim Burton/Johnny Depp-samenwerking uit 2007, Sweeney Todd: De demonenkapper van Fleet Street.
Omdat de waarheid is, Sweeney Todd voelt niet als een typische musical. Sterker nog, het is een van de meest ongebruikelijke musicals die ik denk dat ik ooit in mijn hele leven heb gezien, en die heel typisch is voor Tim Burton en Johnny Depp. En hoewel ik weet dat het een bewerking is van een echte musical van Hugh Wheeler met muziek van Stephen Sondheim, heb ik het gevoel dat Burton en Depp iets speciaals hebben toegevoegd aan dit toch al bizarre verhaal.
Dus waarom is deze verfilming zo goed, en hoe heeft Burton/Depp hem uit het park geslagen? Nou, je staat op het punt om erachter te komen.
Ten eerste zongen alle hoofdacteurs zichzelf… en het klonk geweldig!
Heb je ooit de verfilming van… Les Misérables? Nou ja, hoewel sommigen vinden dat de film de plank volledig heeft misgeslagen, heb ik altijd gedacht dat hij behoorlijk goed was, zelfs na opnieuw kijken (hoewel sommigen minder vergevingsgezind waren). Dat gezegd hebbende, hoewel ik nog steeds denk dat de film in veel opzichten slaagt, zou de zang dat wel kunnen zijn veel beter.
Een voorbeeld hiervan is Russell Crowe. Ik herinner me dat ik deze film met mijn vrouw keek, en ze kromp elke keer ineen als hij zong. Toen ik haar vroeg waarom, zei ze dat het ‘verschrikkelijk’ was, wat ik pas begreep toen ik Philip Quast ‘Stars’ hoorde zingen, en toen dacht ik: O, mijn God. Waarom deden ze dat eigenlijk? arbeidskracht Russel Crowe? Hij is niet eens in de buurt! (Ook al heeft hij het wel geprobeerd, wat wel iets telt).
Ik denk echter dat het zingen erin zit Sweeney Todd werkt beter met deze specifieke cast. Het nummer waarin Sweeney Todd voor zijn bladen zingt, werkt hier bijvoorbeeld echt. De artiesten die ik Sweeney Todd heb zien spelen, waren doorgaans stevigere mannen dan Johnny Depp, dus hun baritonstemmen werken. Dat gezegd hebbende, Depp is niet vlezig. Hij is lenig en bijna pezig, dus ik zou niet verwachten dat er een baritonstem uit zijn mond zou komen. Ik geloof dat hij wordt beschouwd als een baritenor, wat werkt voor deze specifieke versie van het verhaal, gezien de acteur.
Helena Bonham Carter is ook geweldig met het accent dat ze hier afgeeft. Haar stem kraakt soms zelfs, wat super authentiek klinkt. Wat eigenlijk interessant is, is dat Carter en Sasha Baron Cohen in beide zitten Les Misérables En Sweeney Toddmaar ik denk dat ze allebei beter zijn in het laatste, wat volgens mij mijn punt bewijst. Het zingen hier is effectiever.
Johnny Depp werd genomineerd voor Beste Acteur vanwege zijn optreden en verdiende de knipoog
Nu weet ik dat ik net heb gezegd dat Depp geweldig zingt in deze film, maar dat hij ook spectaculair acteert. Toen ik een tijdje geleden een artikel schreef waarin ik elke samenwerking tussen Tim Burton en Johnny Depp rangschikte, plaatste ik dat Sweeney Todd op nummer twee, wat boven even was Ed Houteen van mijn favoriete films aller tijden. Het is gewoon zo dat Depp zo goed is als Benjamin Barker/Sweeney Todd dat zijn optreden echt opvalt in zowel zijn filmografieën als die van Burton.
En ik denk dat het komt omdat Johnny Depp zoveel emoties moet doormaken in de 116 minuten durende speelduur van deze film. Het verhaal van Sweeney Todd is interessant. Een corrupte man van de wet genaamd rechter Turpin (Alan Rickman) beschuldigt onze hoofdpersoon, Benjamin Barker, valselijk van misdaden die hij niet heeft begaan en laat hem naar Australië verschepen. Turpin’s bedoeling is om Barker’s vrouw te stelen, maar ze wordt na de daad gedreven om haar leven te beëindigen. Op zijn beurt adopteert Turpin hun dochter, en na verloop van tijd wordt hij verliefd op haar (bruto!).
Barker keert als een veranderd man (met een nieuwe naam) terug naar Londen en is nu uit op wraak. Het punt is dat, ook al vermoordt hij letterlijk mensen in zijn kappersstoel, we tot op zekere hoogte eigenlijk met hem sympathiseren, en ik denk dat dit vooral te danken is aan Depps charme. We bewonderen zijn hernieuwde enthousiasme voor moord, en Depp zorgt ervoor dat het zich gerechtvaardigd voelt met zijn acteerwerk.
Het is geen rare prestatie, maar het is een raar scenario, en Depp gaat er perfect mee aan de slag. Hij is echt goed, dat probeer ik te zeggen.
Alan Rickman is altijd geweldig, maar deze specifieke uitvoering valt op
Ik ga iets zeggen dat waarschijnlijk als een “warme” versie kan worden beschouwd, maar niemand speelde een betere slechterik dan Alan Rickman. Niemand. Rickman verpletterde het absoluut in zijn eerste grote filmrol als Hans Gruber en regeerde omdat hij slimme slechteriken kon spelen die altijd leken te denken dat ze beter waren dan alle anderen. Dat wil zeggen, natuurlijk, totdat ze zich realiseerden dat ze volledig uit hun diepte waren.
Wij zagen het erin Sterf hardwij waren er getuige van Robin Hood: Prins der Dievenen we zagen het in de Harry Potter films, waarin we aanvankelijk denken hij is een slechterik, maar ontdekt dat hij een held is. Nou ja, binnen Sweeney Todder zit geen heroïsch bot in Rickmans lichaam. In feite is dit misschien wel zijn lafhartigste optreden uit zijn carrière, alleen maar omdat hij zijn macht zo onrechtvaardig gebruikt en mensen letterlijk in de gevangenis zet zonder enige echte reden, afgezien van het feit dat hij ze niet mag.
Rechter Turpin haalt bijvoorbeeld Todd uit beeld, doet vreselijke dingen met zijn vrouw (wat haar tot zelfmoord drijft), en dan, alsof de dingen nog niet erg genoeg zijn, maakt hij later hun dochter, die hij onder zijn hoede heeft genomen, het hof en wil met haar trouwen.
En hij is gewoon zo vettig en vreselijk. Hij heeft een zekere charme, maar het is de charme van een schurk. Niet alleen dat, maar hij heeft zelfs zijn eigen hype-man in Beadle Bamford van Timothy Spall, die eigenlijk mijn favoriete nummer in de hele film heeft. Maar ja. Ik hou van Alan Rickman, maar ik haat hem in deze film, wat betekent dat hij het goed moet hebben gedaan. Ik keur het goed!
Het decorontwerp brengt je echt naar de tijd en plaats
Een ander aspect van Sweeney Todd dat gewoon werkt is de grungy Londense setting, omdat de kostuums en ontwerpen uit het Victoriaanse tijdperk gewoon zo goed passen. Dit is waarschijnlijk de reden waarom het een Academy Award voor Beste Art Direction won (maar het Beste Kostuumontwerp verloor aan Elizabeth: De Gouden Eeuw, wat volgens mij eerlijk is. Die kostuums waren geweldig).
Hoe dan ook, Burton, die geen onbekende is in het plaatsen van verhalen in het verleden (zie: de uitstekende Slaperige Holle), heeft wederom geweldig werk geleverd door mensen aan te nemen die deze personages het gevoel konden geven dat ze in het oude Londen leven en ademen. De straten zien er vies uit, het interieur is krap en de wijk voelt authentiek aan.
En dit is belangrijk omdat het de grote aandacht voor detail laat zien die is gebruikt bij het maken van deze film. Er zijn scènes waarin ik echt vergeet dat ik naar een film kijk, omdat mijn gedachten gewoon naar Londen worden getransporteerd. Maar geen leuk Londen, hoor, maar eerder het soort waar ik het gevoel heb dat ik elke keer dat ik het zie, wil douchen.
Het decorontwerp en de kostuums maken dit tot een van de beste decors die ik ooit heb gezien, en ik begrijp waarom deze film vaak wordt beschouwd als een van de betere moderne muzikale aanpassingen, wat erg belangrijk is omdat deze film eerlijk gezegd een ramp had kunnen zijn, maar dat was het niet, wat een echt bewijs is van hoeveel werk er in deze film is gestoken.
Dus, wat denk je? Ben jij ook fan van 2007’s Sweeney Todd? Ik hoor graag jouw mening!
