Het jaar is 1985 en de film, Rambo: Eerste Bloed Deel IIkwam net uit. Dit is een hard-R-film, vol geweren, messen, pijlen, noem maar op. Weet je wie het niet mag zien? Kinderen. Weet jij van wie ze volgend jaar een cartoon hebben gemaakt met John Rambo in de hoofdrol? Ook kinderen.
Dat klopt, Rambo: De kracht van vrijheid kwam het jaar daarop uit, in 1986. En… het is zo’n beetje een GI Joe afzetterij, maar dat doet er niet toe. Het punt is, Waarom hebben ze een tekenfilm gemaakt gebaseerd op een R-rated serie zoals Rambo? Zoals, als ik aan een film denk Eerste Bloed, De eerste gedachte die bij mij opkomt is niet: Ik moet dit aan mijn kinderen laten zien! Het is, ik kan niet show mijn kinderen dit.
Dus waarom werden films met een R-rating vroeger op de markt gebracht voor kinderen? Laten we praten.
Het is moeilijk te geloven dat actiefiguren uit Hard R Flicks daadwerkelijk aan kinderen zijn verkocht
Het antwoord op de bovenstaande vraag is geld. Duh. Het werkte zeker. De duidelijkste indicatie hiervan is dat ik mijn vader heb gesmeekt om me mee te nemen Terminator 2: Dag des Oordeels toen het voor het eerst uitkwam, en hij nam mij mee. Ik was pas 8. Ik ben blij dat hij mij heeft meegenomen. Alleen al de openingsscène blies toen mijn 8-jarige brein.
Mijn vader was echter niet blij. Het was niet zozeer het geweld. Het lag vooral aan de taal, aangezien ze volop F-bommen lieten vallen! Dat gezegd hebbende, neem ik het mijn vader niet kwalijk dat hij dacht dat het goed zou zijn om mij naar de film te brengen. Er werd tenslotte speelgoed voor de film gemaakt, en waarom zou er speelgoed VOOR KINDEREN worden geproduceerd als de film te veel voor hen was?
Echter, meerdere Voor films met een R-rating werd speelgoed gemaakt. Zoals RoboCop. Heb je ooit gezien RoboCop? Zo niet, dan zou je dat moeten doen. Het is een van de beste sciencefictionfilms ooit. Het is ook een film waarin een potentiële verkrachter zijn lid laat afblazen. Dus dat is het zeker niet het soort film waarin kinderspeelgoed hoort te zijn. Of een tekenfilm. O, wacht…
Herinner je je de RoboCop-tekenfilm nog?
Toen ik een kind was, was ik diep in beide geïnteresseerd RoboCop EN Terminator. Het zou kunnen zijn omdat er een videogame was waarin ze met elkaar vochten. Het kan ook zijn omdat er een RoboCop tekenfilm die ik regelmatig bekeek. Toen wist ik dat a RoboCop film bestond, maar ik had hem nog niet gezien. Dat gezegd hebbende, zou je geloven dat ze een deel van de overlevering en personages uit de film in de tekenfilm hebben gestrooid?
Dit heeft mij natuurlijk gemaakt wil om de film te kijken, wat ik deed … toen mijn ouders sliepen. Hetzelfde zou kunnen worden gezegd De giftige wreker – die SUPER R-Rated is – zoals Toxie zijn eigen serie noemde Giftige kruisvaarders. Dit zorgde natuurlijk voor merkherkenning, en het zorgde ervoor dat ik fan werd van deze R-rated personages, lang voordat ik eerlijk gezegd fan had moeten zijn.
Ik bedoel, Verhalen uit de crypte had zelfs een eigen cartoon, dus jij weten toen gingen ze overboord.
Uiteindelijk lijkt het vandaag zo raar, en het zal waarschijnlijk nooit meer gebeuren
Jaren geleden nam ik mijn toen zesjarige zoon mee om te zien Godzilla Minus éénen ik voelde me een beetje een slechte ouder omdat de film PG-13 is… en mijn zoon was pas zes.
Nu was het helemaal niet slecht, en uiteindelijk vond hij de film geweldig. Het doet me alleen maar nadenken over hoe ik (en verschillende anderen, omdat elke millennial met wie ik praat een soortgelijk verhaal heeft over hoe hun vader hen meeneemt naar een bezoek aan T2) werd enigszins gedwongen films met een R-rating te willen zien.
In het tijdperk waarin ouders tegenwoordig super bezorgd zijn over hun kinderen, betwijfel ik of er ooit nog een marketingactie zal plaatsvinden om kinderen in R-Rated-films te krijgen. Dat gezegd hebbende, het was wild zolang het duurde!
