Oké, luister naar me. Sommige van ons in lit-world vierden dit weekend ook de Tonys, waar Ragtijd nam het standbeeld voor Beste Revival.
Aangepast van de epische roman van EL Doctorow, Ragtijd sluit zich aan bij een lange, trotse lijn van grote Broadway-musicals met literaire wortels. (Les Misiemand?) Maar volgens de mening van deze literaire theaternerd (en blijkbaar ook die van het stemgerechtigde publiek) is er altijd ruimte voor meer crossover-acts.
Hier zijn zeven moderne romans die zouden klinken Geweldig van de goedkope stoelen.
George Saunders, Lincoln in de Bardo
Deze polyfone roman heeft al een refrein, dankzij de meeslepende cast van ensemblekarakters. Dit zijn het soort rollen dat onze beste karakteracteurs uit terugkerende gastrollen haalt Het goede gevecht universum. Kunt u Danny Burstein’s mening over dominee Everly Thomas niet al horen, als u dat wilt? Echt voorstellen?!
Bardo Het zou ook een makkie zijn om aan te passen, omdat delen van dit boek al op een libretto lijken. Laatste, beste geval: we hebben al een proof of concept. Als Hamilton (nog een literaire bewerking) is alles wat we kunnen bedenken, theatermensen houden van vroege presidenten met zoonsproblemen.
Gabriël García Márquez, Liefde in tijden van cholera
De weelderige, perfecte roman van Márquez blijkt lastig aan te passen. Op het scherm zijn enkele van onze beste artiesten mislukt in de vertaling. Misschien ligt het aan de grote reikwijdte van het boek. Of de poëtische taal.
Voor mijn geld denk ik dat een roman zo hoogstaand als deze extra opschorting van ongeloof vereist. Ik heb het over opera-bloei, mensen! Dit is overduidelijk muzikaal terrein – en ik denk dat we het zelfs hip kunnen maken. Wat als Rosalía, onze regerende autoriteit op het gebied van epische liefde, de liedjes zou schrijven?!
Angela Carter, Wijze kinderen
Deze vreemde verrukking van een roman zou gemakkelijk de volgende kunnen zijn Zigeuner. We hebben twee tweelingzusjes, een metatheatrale carnavalssetting, duistere familiale onthullingen, En een kader rond de Tweede Wereldoorlog, het favoriete onderwerp van de moderne musical. Onze beste vindingen zouden in de rij staan om als Dora en Nora te schitteren.
Geloof me niet zomaar op mijn woord. In haar recensie uit 1991 merkte niemand anders dan Joyce Thee Carol Oates op dat dit boek ‘waarschijnlijk zou worden vertaald in een pittige, schunnige muzikale komedie-farce van het soort dat de zusjes Chance zelf opvoerden.’
Toni Morrison, Jazz
Feit: we hebben momenteel niet genoeg musicals ter ere van Toni Morrison, of de Haarlemse Renaissance. En Jazz, voelt zich met zijn swingende structuur en lyrische taal bijzonder geschikt voor de dramatische behandeling.
Deze schrijft zichzelf eigenlijk. (Misschien met boek en tekst van Raphael Saadiq?)
Marisha Pessl, Speciale onderwerpen in de calamiteitenfysica
De kinderen hebben ook musicals nodig. Zonder immers Annie, Oliver, Peter Pan, of Mathilda, Hoe zouden de babydiva’s onder ons de bug kunnen oplopen tijdens het zomerkamp?!
De briljante Blue Van Meer zou een geweldige rol spelen in Gen Alpha’s versie van Lea Michele. En ik denk dat het mysterie achter dit sprankelende debuut zich goed zou vertalen naar een podium.
Ruth Ozeki, Een verhaal voor voorlopig
Ik heb veel nagedacht over dit juweel van een roman van een paar jaar geleden. Iets over verbindingen die over een grote afstand tot stand zijn gekomen – oceanen en tijdperken in dit geval – heeft de laatste tijd extra aangrijpend gevoeld. En dramatisch.
Ozeki’s boek zou een mooie kamermusical zijn. Ik hoor elegante, zorgvuldig opgebouwde ballades gezongen door onze meest geliefde alten.
Dawnie Walton, De laatste heropleving van Opal en Nev
We eindigen, zoals alle goede dingen zouden moeten, met een pitch voor een rockopera. Sinds ik dit debuut uit 2021 tegenkwam, heb ik Opal en Nev in mijn hoofd. Hier is een fictieve band prachtig verbeeld door auteur Dawnie Walton, maar echte liedjes zouden dit project naar het astrale vlak kunnen tillen.
Bedenk: het verhaal van de bigband komt en gaat uit elkaar inherent dramatisch. Een Freytag-piramide in drie bedrijven, kant en klaar. En stel je voor, als je wilt, een geweldige moderne partituur om onze gedoemde troubadours te begeleiden. Perfume Genius en Brittany Howard, jullie hebben jullie opdrachten.
