Men komt niet vaak voor een 60-iets christelijke cybersecurity-expert dat zich inzet voor het schrijven van één lied per week voor de rest van zijn leven. Maar Donald Dreigh, de leider van de roze rozen, is zo’n kerel. En terwijl hij zichzelf op de website van de band factureert als schrijver van de ‘World’s Greatest Mediocre Songs’, zijn zijn liedjes eigenlijk best goed. Soms zijn ze nog beter.
Overweeg het nieuwe album van The Pink Roses Het is moeilijk om een god te vinden. In de loop van 41 minuten navigeert de groep semi-facetious Hard Rock (“My Pillow”), Topical Art (SY) Rock (“Echo Chamber Song”), Mellow Prog Rock (de titel Cut) en Mellow, obscure Larry Norman (“Met een liefde als die van jou”). Als je niet beter wist, zou je denken dat de rozen niet één band waren, maar meerdere. “De jongens in de band zijn echt muzikanten van wereldklasse,” zegt Dreigh.
Dreigh is ook goed in het uitvinden van Personae waarmee hij zijn IT’s-Hard-To-Find-A-God-scriptie vanuit de standpunten van verschillende personages kan verwoorden. Er is een filosofisch type vertrouwd met zowel Hegel als De tovenaar van Ozeen zelfbezit shill voor narcisme, en zelfs een verantwoordelijkheid-averse menselijke eeuwigdurend-motion machine gevangen tussen reislust en Coddiwomple.
Wat deze personages verenigt, is dat ze tegelijkertijd op zoek zijn naar en rennen van zichzelf, terwijl ze zich niet bewust zijn van het Godvormige vacuüm in de kern. “Ik doe geen conceptalbums,” zegt Dreigh, “maar ik doe thematische. Coverat: als postmodernisme-embracingtypen gebruiken Dreigh’s ‘mensen’ soms PG-taal. “Ik zal het opnemen,” zegt Dreigh, “als het een waarheidsgetrouw verhaal vertelt.” Bovendien, zegt hij, zijn de roze rozen ‘geen’ christelijke band ”.
Ze hebben echter het potentieel om een zeer productieve band te zijn. Vóór de negen originelen op hun laatste waren er de 11 originelen op hun debuut uit 2023, Guinea kip en de paashaasin totaal 20 dreigh -composities die de roze rozen tot nu toe hebben opgenomen. En Dreigh heeft 52 liedjes per jaar geschreven – “We hebben honderden liedjes”, zegt hij. Hij schat dat zelfs als hij nooit meer zou schrijven, de roze rozen al genoeg ‘fatsoenlijk materiaal’ voor nog eens vijf of zes albums tenminste.
“Ik houd ideeën op mijn telefoon, schrijf dingen op”, zegt hij. “Ik zou kunnen zeggen dat ik een liedje ga schrijven alsof iemand een trui zou breien. Maar mijn aanpak is meer als quilt maken, een paar patches vanaf hier, een paar patches vanaf daar en dingen samen naaien.
“Op de een of andere manier,” voegt hij eraan toe, “lijkt het te werken.”
